گروه طالبان طی اعلامیه‌ای تهدید کرده است که در روند برگزاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان چالش‌های امنیتی ایجاد می‌کنند کسانی که در انتخابات اشتراک می‌کنند را مورد حمله قرار خواهند داد. ارگ ریاست جمهوری افغانستان، دفتر ریاست اجراییه و دفتر معاونت دوم ریاست جمهوری افغانستان در برابر این تهدید طالبان واکنش نشان داده و اعلامیه نشر کرده است. این اعلامیه‌ها پاسخگو نیست و تهدیدهای امنیتی را برطرف نمی‌کند و نباید صرف به پخش ونشر این اعلامیه‌ها بسنده کرد. طالبان همانطوری که در اعلامیه‌شان نیز گفته است کوشش خواهد کرد تا جریان پروسه انتخابات ریاست جمهوری افغانستان را با تهدیدهای امنیتی مختل کنند. طالبان در بخش‌های از افغانستان این توان را نیز دارند که با ایجاد تهدیدهای امنیتی پروسه انتخابات را با چالش مواجه بسازند. در این میان حکومت و بخش‌های امنیتی افغانستان مسوولیت دارند تا در مورد تأمین امنیت انتخابات و رأی دهندگان در روز انتخابات، تدابیر شدید امنیتی اتخاذ کنند.
ساده سازی و ساده انگاری تهدیدهای امنیتیِ که ممکن است از طرف گروه طالبان در جریان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان اعمال شود مشکل را حل نمی‌کند. گفتن اینکه طالبان توان این را ندارند که مردم افغانستان را تهدید کنند، در واقع ساده سازی قضیه و سهل انگاری تمام است. نیروهای امنیتی افغانستان عملاً در برابر یک تهدید جدی امنیتی قرار دارند. مردم افغانستان با توجه به تجربه‌های گذشته، از رفتن به پای صندوق‌های رأی به خاطر تهدیدهای امنیتی هراس دارند. این‌ها واقعیت‌های موجود افغانستان است و این واقعیت‌ها باید درک شود. مردم افغانستان برای حمایت از انتخابات اراده کافی دارند؛ اما مشکلات امنیتی معضل بزرگ و جدی فرا راه مشارکت گسترده مردم در روز انتخابات است. تهدید طالبان می‌تواند بالای سهم‌گیریِ فعال مردم در جریان پروسه انتخابات تأثیر بگذارد. اما از جانب دیگر حکومت افغانستان و بخش‌های امنیتی با اتخاذ تدابیر پیش‌گیرانه می‌توانند سطح تهدیدهای امنیتی را کاهش داده و باعث آرامش ذهنی مردم شوند. بخش‌های که زیر تهدید طالبان در افغانستان قرار دارند نسبت به سایر نقاط افغانستان بیشتر آسیب پذیر است. شهرهای بزرگِ مانند کابل، قندهار، هرات و مزار شریف نیازمند تدابیر بیشتر امنیتی است.
طالبان در طول هجده سال گذشته از راه هدف قرار دادن افراد ملکی بیشترین سود را برده است. هدف قرار گرفتن افراد ملکی از سوی طالبان، کارت برنده در دست طالبان است که تا کنون از آن استفاده کرده است. تهدیدهای طالبان نشان می‌دهند که آنان اراده‌ای برای پیوستن به پروسه صلح ندارند و از طریق جنگ و کُشتار مردم می‌خواهند به اهداف شان برسند. مردم افغانستان انتظار دارند که در این روند جامعه جهانی مردم افغانستان را حمایت کنند. در نبود حمایت جهانی از پروسه انتخابات ممکن است چالش‌های جدی فرا راه اشتراک گسترده مردم در جریان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری افغانستان ایجاد شود. حکومت افغانستان و جامعه جهانی باید نقاط فشار بالای طالبان را پیدا کنند و به تهدیدهای آنان پاسخ‌های عملی بدهند. تا زمانی که طالبان در میدان‌های جنگ خودشان را ناکام و شکست‌خورده احساس نکنند به خواست و اراده مردم افغانستان سرتسلیم فرود نخواهد آورد و جنگ و ناامنی هم‌چنان در این کشور ادامه پیدا خواهد کرد. تا هنوز با طالبان از سوی حکومت مدارا صورت گرفته است و این مدارا و تساهل باعث شده است، تا طالبان بیشتر از گذشته روی گزینه نظامی و پیروزی در میدان‌های جنگ متمرکز شوند. هدف قرار دادن افراد ملکی و تهدید مردم به خاطر شرکت نکردن در انتخابات از سوی طالبان، به این معنا است که آنان به مردم سالاری و پروسه‌های مدنی و دموکراتیک باور ندارند.
درونمای پروسه صلح افغانستان ایجاب می‌کند که اکنون حکومت و نیروهای امنیتی افغانستان با حمایت جهانی درمیدان‌های جنگ بیشتر متمرکز شوند. پروسه صلح پیشرفت‌های داشته است و این پیشرفت‌ها برای مردم افغانستان امیدواری‌های نیز به همراه دارد. اما بلند رفتن سطح تهدیدها امنیتی و گسترش حملات طالبان بالای مواضع غیر نظامی و افراد ملکی نشان می‌دهد که در موضع طالبان در رابطه به پیوستن به پروسه صلح و پذیرش خواست مردم افغانستان چندان تغییری ایجاد نشده است. تمرکز بیشتر حکومت افغانستان و جامعه جهانی روی پروسه صلح برای طالبان میدان داد تا از فرصت پیش آمده برای تقویت موضع شان در میدان‌های جنگ بیشتر سود ببرند. استراتیژیی جنگی طالبان واضح است که آنان از طریق پیروزی در میدان‌های جنگ می‌خواهند در پروسه صلح امیتاز بیشتر کسب کنند. در مقابل این استراتیژی طالبان باید برنامه‌ریزیِ دقیق نظامی صورت گیرد.
نباید فراموش کنیم که نه ساده سازی و انکار می‌تواند راه حل باشد و نه هم بزرگ نمایی و غول‌سازی طالبان. اما درک و تعریف واقعیت‌های افغانستان می‌تواند راهگشاه باشد. طالبان واقعیت سیاسی افغانستان است. تلاش طالبان برای گسترش ناامنی‌ها و پیروزی در میدان‌های جنگ نیز یک واقعیت است. اما طالبان بدون شک که نمی‌توانند بالای افغانستان از طریق جنگ حاکم شوند و امارت اسلامی تأسیس کنند. طالبان توان مقابله با نیروهای امنیتی افغانستان را ندارند؛ اما با هدف قرار دادن افراد ملکی و تأسیسات عام المنفعه می‌خواهند بالای حکومت افغانستان و جامعه جهانی بیشتر فشار وارد کنند. دستگاه کشفی و استخباراتی افغانستان در این میان می‌تواند نقش بزرگ داشته باشد. آنان می‌توانند با درک ماهیت جنگ و استراتیژی جنگی طالبان که همانا هدف قرار دادن افراد ملکی و تأسیسات عمومی است به هدف برسند و دستگاه نظامی افغانستان و خصوصاً بخش‌های کشفی و استخباراتی افغانستان باید تدابیر پیش‌گیرانه به منظور دفع حملات طالبان بالای افراد ملکی و تجمعات غیر نظامی داشته باشند.
در طول این هجده سال بخش‌های امنیتی افغانستان و دستگاه استخباراتی کشور تجارب خوبی کسب کرده اند. امکاناتی که برای مهار حملات طالبان نیاز است نیز در اختیار دستگاه امنیتی افغانستان قرار دارد. اگر اراده و برنامه عملیاتی منظم از سوی بخش‌های امنیتی و کشفی افغانستان روی دست گرفته شود، طالبان توان رسیدن به اهداف شان را از دست خواهند داد. پیروزیِ مردم و حکومت افغانستان و خصوصاً بخش‌های امنیتی کشور در برگزاری انتخابات ریاست جمهوری می‌تواند محکی ارزش‌مندی برای نابودی طالبان و یا هم تحمیل خواست‌های مشروع مردم افغانستان بالای طالبان باشد. اگر طالبان نتوانست در جریان برگزاری انتخابات چالش‌های امنیتی در افغانستان ایجاد کنند، قطعاً که شکست خواهند خورد و بعد از آن به تمام خواسته‌های مردم افغانستان در جریان پروسه صلح تن خواهند داد. با حمایت مردم افغانستان و جامعه جهانی از حکومت افغانستان و بخش‌های امنیتی کشور و سربازان نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان، دست یافتن به این امر کار بسیار دشوار نیست. در صورتیکه اراده برای رسیدن به این هدف وجود داشته باشد بیستر برای رسیدن به آن فراهم است. مردم افغانستان صلح می‌خواهند و از خشونت و کشتار بیزار اند. مردم افغانستان در پی تقویت پروسه‌های ملی و دموکراتیک و حفظ نظام و دستاوردهای هجده سال گذشته است. آزادی‌های مردم افغانستان و ارزش‌های به وجود آمده در طول این هجده سال و خصوصاً قانون اساسی افغانستان برای مردم افغانستان از اهمیت بلند برخوردار است. طالبان نمی‌توانند و نباید برای آن‌ها فرصت داده شود تا برای نابودی این ارزش‌ها برنامه‌ریزی کنند و تلاش کنند که تمام خواسته‌های مردم افغانستان را نادیده بگیرند. جنگ راه حل نیست و خشونت از افغانستان باید برداشته شود. برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و حمایت از نظام سیاسی مهم است؛ اما پیروزی در میدان‌های جنگ از سوی نیروهای امنیتی افغانستان در این میان تعیین کننده است.