دونالد ترامپ رییس جمهور فعلی ایالات در اظهارات نسنجیده مشهور است. او گاهی با اظهارات عیجب و غریب خود همه را شوکه می‌کند. ترامپ در تازه‌ترین و عجیب‌ترین اظهاراتش در ملاقات با عمران خان نخست وزیر پاکستان گفته است که ایالات متحده اگر بخواهد در ظرف یک هفته بر تروریسم پیروز می‌شود. اما به گفته او آمریکا به دنبال چنین امری نیست و نمی‌خواهد که پلیس دنیا باشد. او که در بلوف سیاسی بی نظیر است حتی گفته است که نمی‌خواهیم ده ملیون انسان را بکشیم و افغانستان را از نقشه جهان محو کنیم.
اگرچه عده‌ای از هموطنان و نیز ارگ ریاست جمهوری از اظهارات ترامپ ناراحت شده اند و این ناراحتی برای هر کسی که تعلق خاطر به افغانستان داشته باشد، قابل درک است. ولی باید خوش حال بود که برای نخستین بار رییس جمهور ایالات متحده به یک حقیقت مکنون اعتراف کرده است. حقیقتی که سال‌ها در سایه شعارهای پوچ و بی مفهوم پنهان مانده بود و این شعارها از مردم افغانستان ده‌ها هزار قربانی گرفته است.
آن بخش‌هایی از سخنان ترامپ که احساسات افغان‌ها را جریحه‌دار کرده است، برخاسته از شخصیت و منش شخصی رییس جمهور ایالات متحده است. ترامپ قبلا نیز ثابت کرده است که تعادل روانی ندارد و گاهی حرف‌هایی می‌زند که در تضاد کامل با ارزش‌های انسانی قرار دارد. او نزدیک به دو هفته قبل در باره ساکنان غیر بومی ایالات متحده گفت که هرکسی از سرزمی‌ های دیگر به این کشور آمده اند باید به موطن اصلی خود برگردند چون به آمریکا تعلق ندارند. او بارها به اقشار مختلفی چون خبرنگاران، مهاجران، زنان و بسیاری از کشورهای دیگر اهانت کرده است و از اهانت به هیچ‌کسی، باکی ندارد. بنابراین از آن بخش‌هایی از سخنان ترامپ که اشاره به کشتن ده میلیون انسان و یا محو افغانستان از نقشه جهان دارد نباید ناراحت بود و نباید جدی گرفت. بلکه آن‌چه برای هر افغان مهم است این است که پیام اصلی سخنان را در یابد. محور اصلی سخنان رییس جمهور ایالات متحده همان است که گفته است ما می‌توانیم ظرف یک هفته بر تروریسم پیروز شویم ولی چنین امری را نمی‌خواهیم و در دستور کار ما قرار ندارد. این همان نکته اصلی است که اکنون پس از هیجده سال بازی موش و گربه با تروریسم و افراط گرایی، با صراحت تمام ابراز می‌شود.
ضرب المثل مشهوری در زبان فارسی است که می‌گوید: «حرف راست را از زبان نادان بشنوید». اکنون رییس جمهور ایالات متحده همان چیزی را گفته است که سال‌ها با مجامله و مماشات در برابر تروریسم پنهان می‌شد. در طول سال‌های گذشته علی‌رغم تلاش‌های زیاد در راستای مبارزه با تروریسم و دادن قربانی‌های زیاد در این راه، متاسفانه پدیده ترور و خشونت نه تنها از بین نرفت بلکه هم‌چنان تقویت گردید و ماندگارتر شد. راز این که آخرین تلاش‌ها در روند صلح نه تنها تا کنون به صلح نینجامیده است بلکه سبب تقویت و رشد طالبان نیز گردیده است، شاید در همین نکته نهفته باشد.
سخنان ترامپ برای مردم افغانستان به لحاظ تاثیر روانی در مقیاس یک بمب هسته‌ای می‌تواند باشد. اکنون همگان گیج و منگ می‌پرسند که اگر ایالات متحده نمی‌خواهد و یا نمی‌خواست بر تروریسم پیروز گردد، سبب آن لشکرکشی عظیم و این همه قربانی چه چیزی می‌تواند باشد؟ آیا آمریکا از اول در مبارزه با تروریسم صادق نبوده است و ما در تمام این سال‌ها در یک بازی پلید گرفتار بوده ایم؟ این‌ها سوالاتی است که کم کم پاسخ خود را می‌یابد و هرچه زمان می‌گذرد، روشن‌تر و آشکارتر می‌شود.
به نظر می‌رسد سخنان تلخ و گزنده رییس جمهور ترامپ خیلی از واقعیت‌ها را روشن کرده است. اکنون این مردم افغانستان هستند که تصمیم بگیرند که آیا در برابر تروریسم می‌ایستند و یا تن به حکومت طالبانی می‌دهند. مردم افغانستان اگرچه از جنگ خسته هستند ولی یک بار نفس کشیدن در فضای حکومت امارت اسلامی را تجربه کرده اند و آن را خوب به یاد دارند. برای هیچ شهروندی در افغانستان زیستن در زیر شلاق‌های طالبانی در عصر کنون پذیرفتنی نیست. چه ایالات متحده برای سقوط نظام طالبانی کمک می کرد و نمی کرد مردم تصمیم خود را گرفته بودند. اکنون نیز چه ایالات متحده در افغانستان بماند و در مبارزه با تروریسم مردم افغانستان را کمک کند و یا نکند، تنها یک راه وجود دارد و آن مبارزه با طالبان و تفکر طالبانی است.