پدیده شوم تروریزم از جرایم سازمان یافته‌ای است که خسارت های فراوانی مالی و جانی را در طول تاریخ برای بشر بوجود آورده است. در عصر جهانی شدن اقدامات تروریستی و معضل تروریزم تنها در مرزهای ملی و منطقه‌ای محصور نمانده و دیگر جوامع را از اعمال خود متاثر می‌سازد. امروزه تروریزم و گروه های سازمان یافته جنایی یکی از مهمترین معضلات جامعه جهانی و تهدید علیه منطقه و جهان می‌باشد و ثبات منطقه و محیط بین المللی را متآثر می‌سازد.
منطقه خاورمیانه یکی از کهن‌ترین مراکز پیدایش تمدن و حکومت در جهان محسوب می‌گردد. خاورمیانه مهد ادیان بزرگی بوده و می‌باشد این منطقه از نظر جغرافیایی نقطه اتصال سه قاره آسیا، آفریقا و اروپا بوده و در طول تاریخ بصورت پل ارتباطی بین شرق و غرب عمل نموده و راه نقل و انتقال کالاها و ترویج عقاید را فراهم آورده است. از گذشته های دور تجارت کالاهایی چون ابریشم و ادویه جات از شرق به غرب و از طریق منطقه خاور میانه، نه تنها اهمیت منطقه را نزد تجار بالا می‌برد بلکه در کنار این داد و ستدها همواره امکان تبادل عقیده و درک متقابل ملل گوناگون را از یکدیگر امکان پذیر می‌ساخت. اما متاسفانه برخی بازیگران منطقه‌ای با حمایت تروریست ها و با بهره برداری ابزاری از سازمان های تروریستی برای اهداف و اغراض سیاسی خود عظمت و صلابت منطقه خاور میانه را زیر پا نمود. غافل از اینکه گروههای افراطی در نهایت موجب آسیب به دولت های حامی خود نیز خواهند شد.
در چند دهه اخیر مشکلات موجود در خاورمیانه بخصوص مسئله تروریزم و بحران های ناشی از آن ها نه تنها بر کشور های منطقه تاثیر نامطلوبی گذاشته بلکه نقاط جهان نیز متاثر از این وضعیت نا بسامان و نا آرام منطقه و خاورمیانه گشته اند.
حمدالله محب، مشاور شورای امنیت ملی در دهمین نشست امنیتی «اوفا» در روسیه سخنرانی می‌کرد، گفت که: افغانستان در خط مقدم مبارزه با تروریزم قرار دارد و به همین دلیل قربانی گزاف نیز می‌پردازد. او در عین حال، تأکید کرده است که مبارزه با تروریزم باید در اولویت کشورها قرار داشته باشد.
بر اساس یک خبرنامه دفتر شورای امنیت ملی، آقای محب در این نشست گفته است: «تروریستان و قاچاق‌بران مواد مخدر دو روی یک سکه هستند، مواد مخدر به عنوان منبع عایداتی اصلی تروریزم شناخته می‌شود که ارزش سالانه آن به میلیاردها دالر می‌رسد و مبارزه با این پدیده‌ی شوم، مستلزم اقدامات منسجم و مشترک است.»
از گفته های آقای محب می‌توان فهمید که یکی از دلایل گسترش پدیده تروریزم در منطقه قاچاق مواد مخدر نیز می‌باشد که با توجه به در آمدی که دارد باعث ناامنی و جنگ در منطقه شده است که ایجاب می‌کند در این زمینه نیز کار مشترک از سوی کشور ها صورت گیرد.
از آن جایی که افغانستان، ایران، هندوستان، چین، پاکستان، روسیه در منطقه خاورمیانه در همسایگی هم قرار گرفته اند همواره از این ناحیه آسیب دیده اند و با توجه به این که افغانستان در کنار همسایگان خود در خط مقدم مقابله با تروریزم در منطقه قرار دارد در این راستا قربانی های فراوانی داده است همان گونه که آقای محب به این موضوع اشاره نمود این موضوع به نفع منطقه نبود و می‌تواند مشکل جدی برای کشور های منطقه محسوب گردد.
کشور های همسایه افغانستان باید متوجه شوند به هر ميزان که افراط گرايي، تروریزم، قاچاق مواد مخدر در منطقه  رشد نمايد به همان ميزان منافع و امنيت آنها نیز مورد تهديد قرار می‌گیرد. در صورت ناامنی و بی‌ثباتی در منطقه کشور های همسایه افغانستان مخصوصا" هند، چين، روسیه به عنوان بزرگترین قدرت اقتصادي جهان با خطري بزرگتر از ديگر کشورها مواجه می‌شوند. زيرا، این کشور ها براي رقابت با آمريکا و کشور های اروپای در سطح جهان نيازمند همگرايي و ثبات در کشورهاي منطقه هستند. گروه های تروریستی تهديد کننده جدي ثبات منطقه است. بي ثباتي در منطقه هم باعث مي‌شود که این کشور ها قادر به تأمين انرژي مورد نياز خود نباشد و هم بازار هاي منطقه را از دست بدهند. بنا"، این کشور ها به صورت غير مستقيم از رشد بنيادگرايي و افراط گرایی داعش، طالب، قاچاق مواد مخدر و...ضربه مي‌خورند.
بنابر این می‌توان گفت که گروه های تروریستی و مافیایی تهديد جدي براي کشور های منطقه بخصوص هندوستان، ایران، چین، روسیه و افغانستان است. کشور هاي منطقه نيازمند هماهنگي و ایجاد جبهه مقاومت مشترگ در امر مبارزه با اين گروه ها هستند.
زیرا امروزه تحت تآثیر فرایند جهانی شدن تهدیدات امنیتی بیشتر و متنوع‌تر شده است و دولت ها به طور یک جانبه قادر به تآمین امنیت ملی نیستند. در بسیاری از موارد، رفع تهدیدات و تامین امنیت ملی صرفا" از طریق سیستم امنیت جمعی و همکاری های چند جانبه امکان پذیر است یکی از اساسی‌ترین تهدیدی که امروزه علیه همه کشور ها وجود دارد مسئله تروریزم و قاچاق مواد مخدر است برای مقابله با این تهدیدهای منطقه ‎ای و ریشه کن کردن تدریجی آن از منطقه پیشنهاد می‌شود تا کشور های منطقه با ایجاد یک جبه مشترک به صورت قاطعانه و همه جانبه همبستگی خود را در امر مبارزه با تروریزم و افراطیت تقویت بخشند، راهکارهای را برای ایجاد ثبات، آرامش و امنیت پایدار در سایه همکاری کشورهای منطقه بررسی نمایند، گفتگو و همکاری مشترک را در سطوح بالا ایجاد نمایند تا امکان حل مشکلات منطقه با سرعتی بیشتر از روند توسعه و نفوذ تروریزم  فراهم شود، همکاری های منطقه‌ای را به عنوان بهترین و تنها راه مقابله با چالش ها و تهدید های منطقه‌ای  نهادینه سازند  و با  هم فکری، رایزنی، تبادل تجربیات و ایجاد مکانیزم همکاری دسته جمعی در برابر تهدیدات افراط گرایی و تروریزم و مبارزه با آن رویگرد چند جانبه گرایی را در پیش بگیرند. چون در پیش گرفتن رویکرد چند جانبه گرایی و اقدمات مشترک کشورهای منطقه بخصوص افغانستان، روسیه، چین، ایران و هندوستان که در این اواخر صدمه شدید از ناحیه تروریزم دیده اند کار آمدترین راه برای مبارزه با تروریزم می‌باشد، که در چهارچوب روابط چند جانبه و نهادهای منطقه‌ای باید رویکرد مشترکی در خصوص مبارزه با ترویزم اتخاد کنند. رویکرد چند جانبه باعث موثر واقع شدن اقدمات هماهنگ بازیگران منطقه‌ای، کاهش هزینه های مبارزه با تروریزم، کاهش دخالت بیگانگان در مسائل منطقه، حذف ریشه های شکل گیری گروه های تروریستی و غیره می‌شود چون پدیده تروریزم در منطقه خاور میانه اساسی‌ترین چالشی است که کشورهای این منطقه را درگیر کرده است. میلیون های نفر از شهروندان کشورهای این منطقه قربانی و آواره این پدیده هستند. دولت های منطقه برای مقابله با تروریزم با درپیش گرفتن رویکرد یک جانبه هزینه های زیادی پرداخته اند، اما نتیجه این تلاش ها امیدوارکننده نیست. باید گفت کارآمدترین راه مقابله با پدیده تروریزم در منطقه خاورمیانه این است که کشورهای منطقه بخصوص بازیگران قدرتمند، رویکرد چند جانبه گرایی را در سیاست خارجی خود در پیش بگیرند و با همکاری هم، به جنگ تروریزم بپردازند، تا به یک نتیجه معقول دست یابند و با استفاده از ابزار های فشار علیه گرو های تروریستی طالبان و داعشیان پدیده تروریزم را  از ریشه بخشکانند تا باشد یک منطقه امن و امان داشته و از مزایای مشترک آن همه کشور ها استفاده کنند. و در نهایت اینکه برقراری امنیت و ثبات در منطقه زمینه توسعه همه جانبه را فراهم می‌کند و به سود همه کشور ها می‌باشد و جنگ و درگیری منافع همه را تهدید و به نفع هیچ کشوری نحواهد بود.