انتخابات به مثابه بنیادی ترین رکن جمهوریت نظام سیاسی کشور، از دست آوردهای اساسی و بنیادین ملت افغانستان است که با مبارزات طولانی و ممتد شهروندان کشور بدست آمده است. انتخابات بی بدیل ‎ترین گزینه ای است که مبارازت سیاسی برای کسب قدرت را در چارچوب منافع و مصالح ملی تامین نموده و از رفتارهای خشونت آمیز انتقال و تغییر قدرت و تخریب زیرساخت‌های حیاتی کشور جلو گیری می‌نماید. بنابراین ضرورت احترام به رکن جمهوریت نظام و بازی قدرت در چوکات قواعد دموکراتیک، الزام می‌کند که باز ی خارج از این قاعده برخلاف مصالح و منافع ملی کشور بوده و پی‌آمدهای تلخ و ناگوار همیشگی را برای کشور بدست خواهد آورد. تمکین برای بدست آوردن قدرت، در چوکات چارچوبه‌های انتخاباتی، نمودی از وفاداری‌های ملی است که هرشهروند لاجرم آن را رعایت نماید.
قانون اساسی حاكميت ملي را در افغانستان متعلق به ملت دانسته كه به طور مستقيم يا توسط نمايندگان خود، آن را اعمال مي‌كند. بربنیاد اصل نمایندگی است که دست یابی به موقعیت‌های تعریف شده برای اعمال حاکمیت و دست یابی به قدرت سیاسی از طریق نهاد انتخابات میسور و ممکن دانسته شده است. برهمین اساس است که ماده شصت و يكم قانون اساسی، ریاست جمهوری را یک نهاد انتخابی در نظرگرفته و تصریح داردکه:« رئيس جمهور با كسب اكثريت بيش از پنجاه فيصد آراي رأي دهندگان از طريق رأي گيري آزاد، عمومي، سري و مستقيم انتخاب مي‌گردد». بنابراین انتخابات ریاست جمهوری به مثابه رکن مهم از جمهوریت نظام گزینه بی بدیلی است که تمامی افراد، اشخاص و نهادهای مدنی و سیاسی را ملزم به رعایت چارچوبه‌های حقوقی بازی قدرت نموده و حضور در قدرت سیاسی و یا تغییر و انتقال قدرت سیاسی را در چارچوب‌های قواعد الزام آور انتخاباتی معین نموده است.
براین اساس؛ بازی در بیرون از چارچوبه‌های انتخاباتی تحت هرعنوان که صورت بگیرد برخلاف منافع و مصالح ملی است که باید جلو آن گرفته شود. متاسفانه این روزها بسیاری از اشخاص و نهادهای سیاسی، نامزدان ریاست جمهوری، اپوزیسیون که درصدد کسب قدرت و یا تغییر درحاکمیت برآمده اند، شیوه‌های انتخاباتی را درحاشیه رانده و به‌گفتمان‌های دیگری تاکید می‌نماید. این مساله از این جهت دارای اهمیت است که این مجموعه به عنوان اپوزیسیون حکومت درخارج از دایره حکومت به فعالیت‌های انتخاباتی روی آورده است. اپوزیسیون معمولا به ارزش‌های نظام و سیستم ارایه شده توسط قانون اساسی اعتقاد و باور داشته و از مسیر میکانیزم‌های تعبیه شده در این قانون به مبارزات انتخاباتی پرداخته و انتقال قدرت و یا تغییر در حکومت را از این مسیر دنبال می‌کند. اپوزیسیون از زیرمجموعه‌های نظام سیاسی محسوب می‌شود که برای حفظ و صیانت از ارزش‌های قانون اساسی، حفظ و صیانت از نمودهای ارکان همچون اسلامیت و جمهوریت نظام مانند انتخابات و ....تلاش و جدیت بخرج می‌دهد. جالب این جا است که این مجموعه جزء از مدیران ارشد نظام سیاسی و اداری کشور بوده است که رهبری بسیاری از اعمال حاکمیتی را به عهده داشته است. ولی همین مجموعه دست به اقداماتی زده است که نه تنها در چوکات قانون اساسی قابلیت گنجایش را دارد که به نوعی از اقدامات براندازانه ای است که این روزها به شدت در حال ارتکاب آن می‌باشند.
رهبران سیاسی که از کابل برای دومین بار به مسکو سفر نموده و با طرح‌های براندازانه طالبان، در بدل هیچ چیز، همنوایی نشان داده اند، نمونه بسیار جالب و شگفت انگیز است که این مجموعه صرفا برای بازگشت به قدرت به چه چیزهای تن داده و برای احیای اقتدار گذشته خویش به چه ابزارهای مشمئزکننده ای متوسل می‌شوند. در دو اجلاسی که در مسکو برگزارگردید، طالبان از ایده امارت اسلامی خود پایین نیامده و حضور جامعه جهانی را که با تمام امکانات شان درکنار مردم کشور ما برای آزادی، حقوق بشر، دموکراسی، حمایت از جمهوریت و اسلامیت نظام ایستادگی نموده و قربانی‌های زیادی داده اند، احترام نگذاشته و به عنوان عمده ترین مانع برای اعمال تفکر خشونت بار و امارتی شان اعلان نموده است. ولی در عین حال اپوزیسیون حکومت کابل با این موقف‌های طالبانی هم نوایی نشان داده و صرفا جهت حضور در قدرت سیاسی از تمامی ارزش ‎های ملی و دینی مردم خویش با سکوت گذر نموده و برای بازگشت سیستم امارتی طالبان در عوض حضور آنان در قدرت سیاسی وارد بازی با مدیریت طالبان شده است.
جلسات فضاحت باری که اقتدار، عزت و جان فشانی مردم و شهدای کشور، شهدای نیروهای دفاعی و امنیتی، تخریب اماکن علمی و مذهبی، کشتار زنان و اطفال کشور در تهاجمات انتحاری و دهشت آفرین آنان را به سودا گرفته با اعمال اراده آنان جلسه می‌گیرند و در جلسه شرکت می ‎کنند و با تعیینات و اشاره‌های آنان حضور و غیاب می‌شوند، به ارزش‌های ملی و قانون اساسی ما وقعی نمی نهند همه و همه دور زدن قانون و ارزش‌های ملی و به فراموشی سپردن غرور، عزت و حرمت اسلامی و شهروندی است که اپوزیسیون کشور ما به آن مبتلاشده است. در اجلاس دوم مسکو عزت و شکوه مردم افغانستان به بدترین صورت ممکن به مسخره کشیده شد و تنها دست آورد آن حضور و غیاب آنان با کفتانی طالبان در مدرسه مسکو بود که آنان را به صف می نمودند و از صف خارج می‌نمودند. بسیار بجا است که اپوزیسیون محترم با اقتدار کامل از ارکان جمهوریت نظام در داخل و خارج از کشور صیانت نموده و نه تنها در برابر گروه‌های برانداز و دهشت افکن چون طالبان که حتی با اقتدار و جدیت در برابر تمامی ضد ارزش‌های ملی و میهنی ایستادگی نموده و ارزش‌های ملی را در قامت خویش انعکاس دهند.
روسها بدش نمی‌آید، رهبران مجاهدین را که با پشتیبانی غرب، مسکو را در افغانستان به زانو در آورد و مجبور شان کردند که ذلیلانه کشور افغانستان را ترک نمایند، به صف کنند و حضور و غیاب شان را تنظیم نمایند و با بی عزتی و سرافکندگی تمام به خانه های شان برگردانند. بدون شک تمامی این اهانت ها و تحقیرها نتیجه احترام نگذاشتن به ارزش‌های اسلامی و ملی شهروندان افغانستان می‌باشد، که توسط چنین اپوزیسیونی به حراج گذاشته شده است.
برهمین اساس ضرورت بازگشت به ارزش‌های قانون اساسی و احترام گذاری به خون‌های ریخته شده تمامی اقشار جمعیتی کشور افغانستان فرا رسیده است تا نظام جمهوری اسلامی خویش را پاس داشته و به میکانیزم‌های انتخاباتی جهت حضور در قدرت سیاسی و یا تغییر حکومت احترام نموده و بر بنیاد آن در صدد تغییر، اصلاح و پیش‌رفت کشور قدم گذاشته شود. توسل به اقدامات براندازانه نه به صلاح اپوزیسیون می‌باشد و نه به صلاح کشور و قدرت‌های منطقه ای و بین المللی، بهتر است روی تقویت میکانیزم‌های انتخاباتی، شفافیت انتخابات، تامین رأي گيري آزاد، عمومي، سري و مستقيم مردم خویش سرمایه گذاری نموده و حکومت را وادار به برگزاری دقیق چنین انتخابات تحت فشار قرار داد. به خصوص که کمیشنران کمیسیون های انتخاباتی با پیشنهاد نامزدان انتخابات ریاست جمهوری مسئولیت برگزاری انتخابات را به عهده گرفته اند، زمینه حضور مقتدارانه آنان در انتخابات پیش رو بیش از هرزمان دیگر تامین شده است. بازی خارج از چارچوبه‌های قانون اساسی به ضرر کشور، مردم و نظام نوپای سیاسی ما است که همه ما در برابر صیانت از آن مسئولیت ملی و تاریخی داریم. بهتر است که از مطالبات زود گذر شخصی، حزبی، سمتی و قومی خویش گذشت نموده و این مطالبات را در چارچوب ارزش‌های انتخاباتی عیار نموده  و به نتیجه آن نیز قناعت پیشه نمود.