جرگه مشورتی صلح به پایان رسید. 3200 نفر از شهروندان افغانستان از تمام ولایات در این جرگه اشتراک کردند و بعد از پنج روز مشوره و رأی‌زنی ،تمام خواسته‌های شان را که دیدگاه اکثریت قاطع تمام مردم افغانستان می‌باشد، در قالب یک قطع نامه 23 ماده‌ای بیرون دادند. این در حالی است که بعضی از احزاب و چهره‌های سیاسی، جرگه مشورتی صلح را تحریم کرده بودند و طالبان نیز خواست مردم افغانستان در مورد اعلان آتش بس فوری را نپذیرفته است. رییس جمهور غنی در نشست اختتامیه جرگه مشورتی صلح گفته است که قطع نامه این جرگه نقشه راه حکومت برای رسیدن به صلح است.
در ماده 4 قطع نامه جرگه مشورتی صلح آمده است که: «دولت جمهوری اسلامیافغانستان و تحریک طالبان باید به صدای اکثریت مطلق افغانها لبیک گفته و آتش بس فوری و دایمیرا بخاطر احترام به اراده مردم، حرمت گذاشتن به ماه مبارک رمضان، پایان خشونتها و اعتمادسازی میان طرفین و پایان دادن به تبلیغات منفی، سر از آغاز ماه مبارک رمضان سال جاری، اعلان و در سراسر کشور تطبیق نمایند». در این ماده از حکومت افغانستان و طالبان خواسته شده است که به صدای اکثریت افغان‌ها که همانا اعلان آتش بس فوری و دایمی می‌باشد، گوش دهند. اما ظاهراً طالبان این خواست و صدای مردم افغانستان را نپذیرفته است. اما مردم افغانستان هم‌چنان با نشان دادن حسن نیت شان این صدا را تکرار خواهند کرد تازمانی که راه برای رسیدن به صلح با بن‌بست همراه نباشد و طالبان دست به اقدام نظامی جدید علیه مردم افغانستان نزنند.
مردم افغانستان از جنگ خسته شده است. این یک واقعیت است که حکومت و مردم افغانستان درپی جنگ افروزی و دامن زدن به خشونت‌ها نیستند. قطع‌نامه جرگه مشورتی صلح که از دیدگاه اکثریت مردم افغانستان نمایندگی می‌کند، نشان می‌دهد که مردم افغانستان تاچه حد نسبت به صلح دید فراخ و وسیع دارند و با پیشنانیِ باز از هرنوع تلاش و همیاری برای رسیدن به صلح و امنیت پایدار درکشور شان حمایت می‌کنند. بدون شک که جنگ برنده و صلح بازنده ندارد. مردم افغانستان با مطرح کردن بحث آتش بس فوری می‌خواهند بدانند که آیا طالبان اراده و تصمیمی برای پیوستن به پروسه صلح حکومت و مردم افغانستان دارند یانه. اگر طالبان بخواهند از این فرصت برای اعتماد سازی بیشتر و نشان داندن حسن نیت به مردم افغانستان استفاده کرده می‌توانند. طالبان تا هنوز جنگیده اند و میدانند که در جنگ پیروزی نداشته و نخواهد داشت. چه بهتر از این که از این فرصت برای اعتمادسازی بیشتر و هموار کردن زمینه برای گفت‌وگوهای مستقیم با حکومت و مردم افغانستان استفاده کنند.
افغانستان در شرایطی دشواری قرار دارد. مردم افغانستان اکنون باید تصمیم بگیرند که در آینده از چه میکانیزمی برای رسیدن به صلح و امنیت پایدار در کشور شان استفاده می‌کنند و چگونه از کشور و منافع ملی شان محافظت می‌کنند از چه راهی برای پیشرفت و ترقی در عرصه‌های مختلف استفاده می‌کنند. امریکا و متحدینش در پی آن است میان گروه‌های مختلف مردم افغانستان همسویی ایجاد شود و اداره امور و تصمیم گیری در مورد آینده این کشور به صورت واقعی به خود مردم واگذار شود. تلاش‌های نماینده وزارت خارجه امریکا برای کشانیدن طالبان به میز مذاکره و ایجاد بیستر برای شکل‌گیریی گفت‌وگوی بین الافغانی در مورد صلح و آینده این کشور، بیان‌گر اینست که امریکا و جامعه جهانی می‌خواهد مسئولیت تصمیم‌گیری در مورد آینده را به خود افغان‌ها واگذار کند.
دیدگاه‌های بازتاب یافته مردم افغانستان در قطع‌نامه جرگه مشورتی صلح، بیان‌گر این‌ست که مردم افغانستان در پی دست یافتن به صلح است و با خودگذری تمام می‌خواهد به آینده با صلح و ثبات پایدار در سایه ارزش‌های انسانی و حکومت جمهوری اسلامی که نتیجه سال‌ها تلاش حکومت و مردم افغانستان است، دست یابد. حکومت افغانستان نماینده اقتدار و اداره سیاسی مردم است. هرنوع تلاش برای تضعیف و یاهم تحریم حکومت از هرآدرسی که باشد به معنای مخالفت با خواست مردم افغانستان قلمداد خواهد شد. حکومت فعلیِ افغانستان نتیجه سال‌ها تجربه، تلاش و حمایت مردم افغانستان از پروسه‌های ملی و دموکراتیک است. قانون اساسی افغانستان که مبنای شکل‌گیریی این نظام است، به عنوان یکی از وثیقه‌های مهم و باارزش ملی باید مورد احترام همه باشد. طالبان با پذیرفتن خواست مردم و گوش دادن به صدای مردم می‌توانند در آینده باثبات و صلح محور افغانستان سهم بزرگی داشته باشند. اصرار بیش ازحد طالبان به جنگ و جهاد و نادیده گرفتن خواست مردم افغانستان، در نهایت منجر به انزوای بیشتر آنان خواهد شد. مردم افغانستان از حکومت و قانون اساسی فعلی افغانستان حمایت می‌کنند و هرنوع تلاش برای تضعیف حکومت، به معنای مخالفت با قانون اساسی افغانستان که ارزش بلندی برای مردم افغانستان دارد، حساب خواهد شد. طالبان باید دریافته باشند که مردم افغانستان نمی‌خواهند به گذشته برگردد. صلح خواهی مردم افغانستان نیز بیان‌گر ضعف مردم نخواهد. اشتباه است اگر طالبان و حامیانش فکر می‌کنند که مردم افغانستان در برابر طالبان درمانده است و توان مقابله با این گروه را ندارد. باید یاد آور شد که ارتش افغانستان با حمایت مردم افغانستان توان مقابله با هرنوع شورش‌گری و ناامنی را دارد. اردوی ملی افغانستان از توان و ظرفیت بلند مبارزاتی برخوردار است. هنوز هم افغانستان مورد حمایت سازمان ملل و سایرکشورهای بزرگ و قدرت‌مند دنیا قرار دارد. ماموریت حمایت قاطع هم‌چنان با مردم و ارتش افغانستان است. نیروهای کشورهای خارجی هنوز حامی مردم و ارتش افغانستان می‌باشد و ارتش افغانستان امکانات و تجهیزات لازم برای مقابله با گروه طالبان و سایرگروه‌های تروریستی را دارد. اما صلح خواهی مردم افغانستان معنای دیگری دارد. مردم افغانستان می‌دانند که اگر قرارباشد جنگ و خشونت‌ها ادامه یابد، در نهایت پیروزی از آن مردم و نیروهای امنیتی افغانستان خواهد بود.  طالبان توان مقابله با ارتش افغانستان را ندارد.
وقتی مردم افغانستان با نوع حکومت فعلی و قانون اساسی و سایر ارزش‌های که در طول این چند سال در افغانستان به وجود آمده است، می‌تواند زندگی کند، طالبان نیز می‌توانند در سایه این نظام زندکی کنند. طالبان اشتباه می‌کنند اگر فکر می‌کنند که تنها آنان حق دارند مطابق میل شان زندگی کنند و مردم افغانستان این حق را ندارند. حامیان طالبان بارها نشان داده است که اگر طالبان بخواهد وارد پروسه صلح شود و خطری متوجه منافع آنان باشد، به طالبان اجازه نمی‌دهند که وارد این پروسه شوند. پیوستن طالبان به پروسه صلح حکومت و مردم افغانستان طبعاً که منافع بعضی از کشورهای منطقه در افغانستان را از بین می‌برد. آنان خوش ندارند، صلحی در افغانستان بیاید که باعث قربانی شدن منافع آنان شود. طالبان باید درک کنند که از جنگ نه آنان و نه هم مردم افغانستان نفع می‌برند؛ بلکه نفع دوام جنگ و خشونت‌ها در افغانستان، به کشورهای برمی‌گردد که ناامنی در افغانستان برای شان منافع بزرگی دارد. نه گفتن به صدای صلح خواهی مردم افغانستان از جانب طالبان، به معنای همسویی و هم‌گرایی با کشورهای است که در پیِ ادامه جنگ و تشدید خشونت‌ها در این کشور است. در صلح خیر همگان نهفته است و طالبان بیشتر از دیگران می‌توانند از این فرصت برای تقویت دیدگاه‌های شان استفاده کنند. با فراهم شدن زمینه و بیستر برای فعالیت‌های سیاسی و مدنی امکان سازگاری میان مردم افغانستان بیشتر خواهد شد و طالبان از این فرصت می‌توانند به گسترش فعالیت‌های سیاسی شان در چارچوب شریعت اسلامی و قانون اساسی افغانستان استفاده کنند. بیشتر از دو دهه است که طالبان جنگیده اند و هیچ چیزی جز مرتکب شدن جنایت‌های بشری و کشتار مردم که محکومیت جهانی را در پی داشته است، نصیب آنان نشده است. با اصرار بیشتر طالبان برای دوام جنگ عرصه برای فعالیت نظامی آنان نیز تنگ خواهد شد و حکومت و مردم افغانستان با حمایت جهانی مجبور است دست به اقدام‌های تازه نظامی بزنند که در نهایت منجر با نابودی طالبان خواهد شد.