همزمان با نزدیک شدن دور ششم مذاکرات صلح نماینده ویژه آمریکا با هیئت طالبان، واقعیت‌های تازه‌ی بیشتر از زمان قبل رو نما می‌گردد، زلمی خلیلزاد نماینده ویژه آمریکا در امور صلح به تازه‌گی در توئیترش نوشته است که رهبران طالبان باید به هیئت مذاکره کننده شان صلاحیت بیشتری بدهند تا در ششمین دور مذاکرات بالای آتش بس و پیشبرد صلح توافقات جدی‌تری به میان آید. آقای خلیلزاد در حالی چنین رویکردی را اتخاذ می-نماید که طالبان و دولت افغانستان از استحکام مواضع جنگی و حمله‌های مسلحانه خبر می‌دهند، هفته‌ی قبل گروه طالبان حملات بهاری شان را تحت عنوان (الفتح) اعلان نمودند که به بنا به گفته‌های سخنگوی این گروه در این عملیات حدود دو صد حمله را در ولایات و ولسوالی‌های کشور به راه انداختند؛ اما در جواب به عملیات طالبان، وزارت دفاع کشور نیز اعلان نموده است که عملیات قوای مسلح کشور از حالت تدافعی به تهاجمی گسیل داده شده است که طالبان و سائر گروه‌های تروریستی آماج قرار خواهند گرفت. در همین گیر و دار آقای خلیلزاد که شاهد صحنه است صلاحیت هیأت مذاکره کننده طالبان را محدود دانسته و از رهبران این گروه خواهان اعطای صلاحیت بیشتر به نماینده‌گان شان شده است. آقای خلیلزاد می‌گوید که همزمان با پیشبرد پروسه و جریان گفتگوهای داغ میان دو طرف، تداوم جنگ‌های مسلحانه صلح را به چالش می‌کشاند و نتیجه‌ی جز بن بست و شکست پروسه صلح در پی نخواهد داشت.
آقای خلیلزاد همزمان با لفاظی‌های توئیتری اش، از کشورهای پاکستان، قطر و امارات متحده عربی نیز خواسته است که حملات طالبان را محکوم نموده و از این گروه خواستار آتش بس شوند تا پروسه صلح در فضای آرام و به دور از خشونت دنبال شود؛ اما کشور پاکستان که بانی و پشتیبان همه جانبه گروه طالبان است در مورد خواسته‌های آقای خلیلزاد سکوت کرده و هنوز چیزی نگفته است، با این حال وزیر خارجه پاکستان در واکنش به گفته‌های آقای خلیلزاد گفته است که پاکستان در امور داخلی افغانستان مداخله نمی‌کند و مسائل داخلی افغانستان را به حال خود رها کرده است تا افغانان تصمیم گیرنده در کشور خود باشند. واکنش دولت افغانستان و مردم در برابر عملیات طالبان بسا تندتر و محکوم کننده بود، بسیاری از شهروندان افغان در فضای مجازی نیز این حملات را محکوم نموده و گفته بودند که هیئت مذاکره طالبان نمایندگان واقعی این گروه نیستند؛ چون اگر این هیئت از عموم رهبران طالبان نماینده‌گی می‌کرد اکنون در گیر و دار گفتگوهای صلح، جنگ معنی نداشت و تمام رهبران طالبان به پروسه صلح می اندیشیدند، بعضی از اراکین دولت افغانستان نیز بارها اعلان کرده بودند که هیئت مذاکره‌کننده طالبان، متشکل از یک تعداد خاص از افراد طالبان است که نمی‌توانند به صورت فراگیر از عموم رهبران این گروه نمایندگی کنند. نگرانی‌هایی که از سوی مقامات در قبال هیئت طالبان مطرح بود مبنی بر این بود که حلقه‌ها و اشخاص خاصی در این گروه با دیکته کردن به پروسه صلح، خواهان امتیازات شخصی اند و نمی‌توانند از لایه‌های مختلف طالبان نمایندگی کنند؛ زیرا در هنگام مذاکرات صلح و بعد از مذاکرات، این گروه حملات پیاپی خود را انجام داده است و کمترین وقعی به پروسه صلح و مذاکره کننده‌گان شان نداشته است.
اظهارات اخیر آقای خلیلزاد بر بی صلاحیت خواندن نماینده‌گان طالبان، مهر تأیید را بر ادعاها و اظهارات دولتمردان و مردم افغانستان کوبید، آقای خلیلزاد به تازه‌گی به این نتیجه رسیده است که این هیئت بی صلاحیت بود و نمیتوانست در بسا موارد اختیار مذاکره داشته باشد، اما باز هم به آقای خلیلزاد باید یاد آور شد که اشخاص مذاکره کننده طالبان نه تنها صلاحیت کافی برای پیشبرد مذاکرات ندارند؛ بلکه آنان نماینده‌گان عام و تام تمامی گروه‌های طالبان هم نیستند. آقای خلیلزاد باید این نکته را نیز به خوبی متمرکز شود که اعتماد به طالبان به مثابه دست شستن به کف روی آب است. کشور افغانستان، نزدیک به سه دهه است که با این گروه دست و پنجه نرم می‌کند و در زمان حاکمیت سیاه آنان نیز مردم افغانستان به کشورهای جهان مهاجر شدند و طی این مدت، طالبان زیر بناهای افغانستان را به دستور پاکستان تخریب کرد. اسم این گروه با وحشت و کشتار گره خورده است و هیچ برنامه‌ی به جز ایجاد وحشت و ترور در سر ندارند. مردم افغانستان بارها آنان را آزموده است طی چندین دهه قربانیان بی شماری در مبارزه با آنان پرداخته است؛ اما اکنون که جریان صلح داغتر از همیشه است نباید ارزش-های اساسی افغانستان نا دیده گرفته شود. به این مسئله نیز باور مندیم که کشور آمریکا در برابر بسیاری از سیاست‌های ترور و برنامه‌های وحشت آفرینی گروه طالبان آگاهی کافی دارد، بنا براین  با در نظر داشت پس زمینه‌های آنان، پروسه صلح باید با تضمین جدی پیگیری شود. در هیچ منطق صلح خواهی این امر نمی‌گنجد که همزمان بتوان مصروف مذاکرات صلح شد و پسامد آن، حملات وسیع مسلحانه با مذاکره کنندگان را نیز در بر داشته باشد. صلح از خواسته‌های اساسی مردم افغانستان است این مردم با توجه به تمام جنایاتی که رهبران این گروه مرتکب شده اند باز هم آنان را زیر چتر صلح در کشور می‌پذیرند و صادقانه با آن ها وارد مذاکره می شود ؛ اما طالبان نیز باید صادقانه بر سر میز مذاکره حاضر شود و نباید صداقت مردم افغانستان را بیش از این بازیچه دست خویش قرار دهند.
درخواست اقای خلیلزاد از پاکستان مبنی بر اینکه طالبان را به آتش وادارد سخن دقیق است اما عملی کردن این سخن نیاز به ضمانت اجرایی دارد؛ اما چنین درخواستی فاقد پشتوانه و ضمانت بین المللی نتیجه قابل توجهی در پی نخواهد داشت. آقای خلیلزاد به عنوان نماینده یکی از کشورهای ابرقدرت دخیل در مسائل سیاسی افغانستان می‌تواند در سازمان ملل و جامعه جهانی پاکستان را بیشتر از این تحت فشار قرار دهد. ایالات متحده به عنوان یکی از کشورهایی که دارای حق ( وتو) است توان اعمال هرگونه فشار را بر کشور تروریست پرور پاکستان دارد تا آنان را متقاعد سازد که از حمایت همه جانبه طالبان دست بردارد و حد اقل این کشور را وادار سازد که طالبان را از بازی دوگانه در قبال صلح منصرف سازد. هم اکنون کشور پاکستان با ایالات متحده در بعضی موارد منافع استراتژیک و طولانی مدت دارد که بعضی از مسایل اقتصادی پاکستان با کمک‌های ایالات متحده تمویل می-گردد و این کشور نیاز همه جانبه به حمایت کشور آمریکا دارد. هر گونه سهل انگاری و چشم پوشی از عملکردهای پاکستان و طالبان، عواقب ناگوار برای جامعه جهانی و افغانستان در قبال خواهد داشت. طالبان به عنوان گروهی که ریشه شان آبشخور پاکستان است در قبال وطن و هموطنان خود نیز رحمی ندارند و هر گونه جنایاتی را که مطابق خواسته‌های پاکستان باشد در برابر کشور شان مرتکب شده و منبعد نیز چنین خواهد بود طبیعی است که در قبال آمریکا و جامعه جهانی نیز دید انعطاف پذیر نخواهند داشت؛ لذا با درنظرداشت بیوگرافی این گروه، به جرأت می‌توان گفت که در کنار مذاکرات صلح می‌بایست فشار نظامی نیز افزایش یابد. وقت طالبان به این باور برسد که در میدان جنگ به پیروزی نخواهد رسید درمذاکرات صلح صادقانه تر وارد خواهد شد، آن زمان می‌توان به پیشبرد صلح و رسیدن به یک توافق بین الافغانی باور مند شد.