نشست مشورتی که اخیرا با حضور مقامات سیاسی در ارگ ریاست جمهوری پیرامون چگونگی پیشبرد صلح انجام شد، روزنه‌ی امید را به روی مردم افغانستان گشود، در این نشست که حامد کرزی، عبدالرب رسول سیاف، محمد کریم خلیلی سرور دانش معاون دوم ریاست جمهوری و عبدالله عبدالله رئیس اجرائیه حضور داشتند پیرامون چگونگی تداوم مذاکرات صلح و اشتراک در این جلسات رایزنی و تبادل نظر صورت گرفت، هدف از این جلسه که با حضور داشت رئیس جمهور غنی صورت گرفت اتخاذ موضع واحد و تعریف همه جانبه در مورد چگونگی تحقق صلح عنوان شدکه طرفین ضمن ابراز رضایتمندی از نتیجه‌ی آن، اعلان آمادگی کردند تا از موضع واحد جریان مذاکرات را به پیش ببرند، این در حالی است که هفته‌ی قبل جان بس، سفیر آمریکا در کابل، طی کنفرانس خبری ضمن اعلان حمایت از انتخابات افغانستان، پروسه را نیز تأکید کرده بود تا با حضور داشت نمایند‌گان مردم افغانستان ادامه یابد، رئیس جمهور غنی که در ابتدا مخالف دست پاچگی در روند صلح بود بارها از نمایندگان احزاب سیاسی خواسته بود که صلح بدون تضمین نمیتواند پایدار باقی بماند؛ بنا بر این صلحی که بعد از مدت کوتاهی روند جنگ را بیشتر از قبل شدت بخشد، مردم و دولت افغانستان آن را نمی-پذیرند، زیرا بنا به گفتۀ آقای غنی، او نگران از آینده‌ی افغانستان پس از صلح بود که بدون تضمین بین المللی، فقط برجسته سازی طالبان است و عملا بازدهی مثبتی برای مردم افغانستان ندارد، قبل از این، جریان‌های سیاسی موضع رویارویی و تقابل آشکاری را با ارگ ریاست جمهوری در مورد مذاکرات اتخاذ کرده بودند و در مذاکرات مسکو بدون حضور نمایند‌گان دولت افغانستان شرکت کردند که با واکنش‌های متفاوتی در کشور مواجه گردیدند، در جلسه مسکو، رهبران احزاب، به امامت طالبان ادای نماز کردند و حالت صمیمانه با محوریت طالبان در میان آنان برقرار بود؛ لذا همین مورد واکنش شهروندان افغانستان را بیشتر از قبل بر انگیخت و استدلال مردم افغانستان چنین بود که اگر پشت سر قاتلین مردم و نیروهای امنیتی نماز ادا می‌کنید، چه جوابی در برابر خانواده شهدای نیروهای امنیتی و مردم افغانستان دارید، چنین رفتاری در واقع بیانگر نا دیده گرفتن هجده سال جنگ و خونریزی است که طالبان عامل آن بودند که در واقع واماندگی و ضعف نمایندگان احزاب در برابر طالبان را بیشتر از قبل بر جسته ساخت.
نگرانی‌های رئیس جمهور از اشتراک در پروسه صلح نیز همین امر بود که نباید از موضع ضعیف با طالبان وارد مذاکره شد، او که بارها گفته بود تفاوت است بین دو عبارت ( صلح) و (صلح پایدار) از جامعه جهانی خواسته بود تا به مردم افغانستان تضمین بدهند که صلح پایدار به تحقق می‌پیوندد و به صورت رسمی چنین ضمانتی باید جامه عمل بپوشد بعد از آن، دولت افغانستان مذاکرات صلح را به رسمیت شناخته و با سایر نمایندگان احزاب متفقا در مذاکرات صلح شرکت خواهند جست، بنا بر همین نگرانی‌های رئیس جمهور غنی بود که فدریکا موگرینی، به نمایندگی از اتحادیه اروپا به کابل آمد و ضمن ملاقات با مقامات، طی سخنرانی بیان داشت که اتحادیه اروپا صلح افغانستان را تضمین می‌کند تا ( صلح پایدار) در افغانستان حاکم گردد، به نظر می‌رسد که اعلان حمایت سفیر آمریکا و خانم موگرینی از انتخابات و پروسه صلح، مثمر واقع شد که بعد از مدت چند روز، رئیس جمهور غنی، سائر مقامات را به حضور پذیرفت و در مورد روند مذاکرات صلح گفتگوهای نتیجه بخش صورت گرفت، این در حالیست که بارها حامد کرزی، از آقای غنی خواسته بود تا نمایند‌گان حکومت را نیز در مذاکرات بفرستد؛ اما غنی به خواسته‌های کرزی لبیک نگفته بود، قبل از نشست مسکو، کرزی خواهان ملاقات در ارگ ریاست جمهوری شده بود که اشرف غنی وی را به حضور نپذیرفت و بعد از آن نیز چندین بار از رئیس جمهور خواسته بود تا حمدالله محب و معصوم استانکزی را به نمایندگی از دولت در جریان مذاکرات بفرستد که این خواسته‌ی آقای نیز رد گردیده بود.
نمایندگان جریان‌های سیاسی که متشکل از هفت حزب اند، تلاش داشتند تا این روند بنام آنان رقم بخورد به خواسته‌های طالبان که ایجاد حکومت موقت بود نیز مهر تایید زده بودند، بعد از اتمام جلسات مسکو، در سخنرانی‌های رسمی شان در شهر مزار شریف همزمان با عمران خان صدر اعظم پاکستان، ساز حکومت موقت سر دادند که اظهارات آنان واکنش تند مردم افغانستان را در بر داشت، مردم با راه اندازی کمپاینی در فضای مجازی تحت عنوان ( ما به هجده سال عقب بر نمیگردیم) سخنان غیر مسئولانه تیم انتخاباتی اتمر را تقبیح کردند و خواستار تدوام مذاکرات صلح با محوریت شدند که نباید دست آوردهای مردم افغانستان فدای منافع خصوصی اشخاصی گردد که هدفی جز دستیابی به قدرت ندارند، دولت نیز ضمن تأیید خواسته‌های بر حق مردم افغانستان اعلان نمود که حفظ قانون اساسی و نظام موجود از موارد غیر قابل مذاکره است و اگر طالبان میخواهند که به روند صلح بپیوندند باید به خواسته‌های مردم، احترام گذاشته و در رقابت‌های انتخاباتی اشتراک ورزند، رئیس جمهور غنی واضح بیان داشت (اگر طالبان در انتخابات برنده شوند حاضر است قدرت را به آنان واگذار کند) در نتیجه پا فشاری های مردم افغانستان نتیجه داد و حمایت بی دریغ شان از نظام و قانون اساسی باعث گردید تا بعد ازمدت چندین ماه، جامعه جهانی نیز همسو با خواسته‌های قاطبه مردم افغانستان گام بردارد و اعلان نمایند که از انتخابات حمایت میکنند و تحقق صلح را نیز تضمین نمایند؛ سیاسیون داخلی نیز با در نظرداشت روحیه مردم تغییر موضع دادند و محوریت دولت را پذیرفتند که حاضر شدن شان در ارگ ریاست جمهوری، بیانگر این امر است که بدون حضور دولت هیچ توافقی جنبه اجرایی ندارد و نا دیده گرفتن خواسته‌های مردم، پیامد ناگوار برای حیات سیاسی شان خواهد داشت.
اکنون که تشتت و پراکند‌گی های داخلی در حال جمع شدن است و جامعه جهانی نیز خواسته‌های بر حق مردم را با دیده‌‌ی قدر نگریسته و از آن اعلان حمایت نموده، امید ها به نهاد مردم بر گشته و گمانه‌زنی ها چنین است که صلح پایدار که از گم شده‌های طولانی مدت مردم افغانستان است به کشور باز خواهد گشت و ما برای اولین بار شاهد یک افغانستان آرام و خارج از دنیای آتش و تفنگ خواهیم بود؛ لذا از مردم رنجدیده افغانستان انتظار می‌رود که همانند گذشته، از جریان مذاکرات صلح نظارت همه جانبه نموده و لحظه به لحظه آن را از دید چشمان تیز بین شان دور نکنند، فقط اراده مردم است که می‌تواند این پروسه را آن چنان به پیش برد که مطابق با خواسته‌های بر حق آنان باشد، جدیت مذاکرات صلح از این به بعد رقم می‌خورد، تا کنون این نشست‌ها بیشتر جنبه تشریفاتی و زمینه سازی برای نشست بعدی داشته است؛ لذا اکنون که مرحله این مذاکرات در حساس ترین زمان خود رسیده است، حمایت همه جانبه مردم از این روند بیشتر از قبل نیاز است تا نظام موجود و قانون اساسی را از موارد غیر قابل مذاکره عنوان کنند، از سیاسیون افغانستان نیز انتظار می‌رود که این پروسه ملی را با روحیه ملی دنبال نمایند، اکنون با موجودیت وسایل ارتباط جمعی خدمت و خیانت از دید هیچکسی پنهان نمی‌ماند، ذره بین رسانه‌ها بالای هر شخص دخیل در این پروسه سرنوشت ساز ملی عیار است؛ لذا با مسئولیت پذیری باید در این راستا گام برداشت تا رضایت مردم حاصل گردیده و خود نیز از نظام افغان شمول مستفید شوید، قابل یاد آوری است که بقای سیاستمدار در گرو حمایت مردم نهفته است اگر هر سیاستمداری مورد قهر و غضب مردم قرار گیرد حیات سیاسی شان به حالت کما رفته و فانی خواهد شد؛ لذا امیدواریم تا نشست و توافق خودی در ارگ ریاست جمهوری باعث گردد که پایان مرگ مردم و نیروهای امنیتی افغانستان نتیجه‌ی آن باشد.