در حالیکه توقع می‌رود گفت‌وگوهای صلح افغانستان در آینده‌های نزدیک به نتایج خوبی دست یابد، عمران خان نخست وزیر پاکستان برای بار دوم طرح حکومت موقت در افغانستان را مطرح کرده‌است.
واکنش‌ها در برابر این اظهارات آقای خان در کشور به شدت تند بودند. نهادهای مسوول با واکنش‌های تند این اظهارات خان را مداخله در امور داخلی افغانستان توصیف کردند.
زلمی خلیل‌زاد نماینده ویژه ایالات متحده امریکا در روند صلح افغانستان، در صفحه تویتر خود در واکنش به اظهارات عمران خان نوشته است:«آینده افغانستان متعلق به افغان‌ها است و تنها افغان‌ها می‌توانند در این مورد تصمیم بگیرند. نقش جامعه جهانی این است که افغان‌ها را تشویق نمایند و قادر سازند تا گرد هم‌آیند.»
خلیل‌زاد به صراحت گفته است:«مشارکت پاکستان در روند صلح افغانستان سازنده بوده است، نه سخنان نخست وزیر عمران خان.»
همچنان ذبیح‌الله مجاهد کسیکه خود را سخنگوی طالبان معرفی می‌کند نیز گفته است که طالبان تا کنون در هیچ جلسه‌ای طرح حکومت موقت را مطرح نکرده‌اند.
این سخنان را آقای خان در حالی ابراز داشته است که دست‌وپاگیری‌های پاکستان نیز چیزی کمی از افغانستان ندارد. مشکلات داخلی حکومت پاکستان با پشتون‌ها، بلوچ‌ها و هزاره‌های کویته، سال‌هاست که دامن پاکستان را گرفته است. در صورتیکه یک اصلاحات سیاسی گسترده در پاکستان روی دست گرفته نشود، آنچه امروز به شکل چالش‌های اجتماعی بروز کرده، دیر نخواهد بود که به معضلات بزرگ سیاسی و امنیتی مبدل شوند.
حذف فزیکی سران جنبش دادخواهی پشتون‌ها، حذف فزیکی سران مبارز بلوچ‌ها، برخوردهای تبعیض آمیز با هزاره‌های شیعه مذهب توسط اداره‌های حکومتی و امنیتی پاکستان، تفرقه شدید میان شیعیان و سنی‌های پاکستانی و موارد دیگر از جمله معضلات استند که دست کم در نیم قرن عمر این کشور پیوسته وجود داشته‌اند.
حضور ده‌ها بنگاه تولید تروریست و موجودیت بزرگترین گروه‌های تروریستی منطقه‌ای و جهانی به شمول طالبان، شبکه حقانی، لشکر طیبه، لشکر جنگوی و... سیاه نامی‌ای دیگری بر جبین پاکستان است. این گروه‌ها  به همان میزان که روی امنیت منطقه و جهان تاثیر بد دارند، روی امنیت خود پاکستان نیز تاثیر منفی دارند.
در حالیکه در تمام جهان و بخصوص در منطقه نظام‌های سیاسی برا ثر اصلاحات پی‌هم مردمی‌تر و دموکرات‌تر می‌شوند، در پاکستان تبعیض‌های قومی و مذهبی پیوسته شدت می‌گیرد.
در بیست سال آخر دست کم سه تن از رهبران عمده بلوچ‌ها توسط نظامیان پاکستان ترور شده‌اند. بعد از قتل «اکبر بوگتی» رهبر آزادی خواه بلوچ، در آخرین مورد اسلم بلوچ یک مبارزه دیگر بلوچ‌های پاکستان، توسط عمال پاکستانی در شهر قندهار افغانستان ترور شد.
در دو سال اخیر بشیر بلور، طاهر داور، نقیب‌الله محسود، آرمانی لونی و ده ها تن دیگر از فعالان حقوق پشتون‌های پاکستان مستقیما توسط نظامیان پاکستان به قتل رسیدند.
هزاره‌های کویته پاکستان در چندین حمله توسط گروه‌های افراطی دست پرورده ISI مورد قتل عام‌های هولناکی قرار گرفتند. این سه قوم بزرگ پشتون‌ها، بلوچ‌ها و هزاره‌ها؛ در تمام عمر حکومت پاکستان نه تنها از حقوق اساسی و شهروندی خود برخوردار نبوده‌اند که پیوسته بزرگان و فعالان سیاسی و حتا افراد و عادی ملکی این اقوام مورد هدف‌های تعریف شده از سوی نهادهای امنیتی پاکستان قرار گرفته‌اند. این درحالیست که پاکستان با بزرگترین همسایه خود یعنی هند در بدترین حالت ممکن به سر می‌برد. دو هفته پیش در اثر سازماندهی یک حمله انتحاری از سوی پاکستان بر نیروهای امنیتی هند که 41 نیروی هندی به قتل رسیدند، چند روز در مرز مشترک دو کشور جنگ جریان داشت و حملات هوایی میان دو کشور رد وبدل شدند. هند در نهایت خویشتن‌داری از جنگ تمام عیار میان دو کشور جلوگیری کرد والا شاید اکنون آوارگان پاکستانی تمام منطقه را فرا گرفته بودند.
ایران نیز از پاکستان دیگر دل خوشی ندارد. طی سال‌های اخیر چندین بار نیروهای امنینی و حتا دانشمندان اتومی این کشور هدف تروریست‌هایی قرار گرفتند که در نهایت به پاکستان و نهادهای تندرو پاکستانی تعلق داشته‌اند. در آخرین مورد اظهارات حسن روحانی رییس جمهور ایران کاملا در برابر پاکستان واضح بود.
با این همه آقای عمران خان به جای اینکه به مشکلات داخلی خود برسد، چون اسلاف خود در نهایت گرفتاری هذیان می‌گوید.
توقع این بود که عمران خان به عنوان اولین نخست وزیر پاکستان از قوم رنج دیده پشتون با قرار گرفتن در اریکه قدرت، اصلاحات وسیعی را در دستور کار خود قرار دهد و دست کم سیاست‌های مغرضانه را به سیاست رواداری منطقه‌ای و حسن همجواری تبدیل کند. چیزی که در نیم قرن عمر سیاست خارجی پاکستان وجود نداشته و مایۀ تمام بدبختی‌های پاکستان و منطقه بوده‌است.
بهتر خواهد بود آقای خان بفهمد که شرایط افغانستان از تجاوز ارتش سرخ در سال 1368 تا کنون زمین تا آسمان تغییر کرده و تحت هیچ شرایطی کشور به آن زمان برگشتنی نیست. پس بهتر است برای یک پاکستان با آینده درخشان و عاری از تبعیض و ترور، در مبارزه با تروریزم با جهان روراست باشد و در رفتارهای خود حسن هم‌جواری و احترام متقابل را درنظر بگیرد.