مطالعات امنیتی از مباحث ویژه و دارای اهمیت تئوریک، در دنیای کنونی است، نظم جهانی و استقرار دنیای عاری از خشونت و افراط گرایی از مباحث عمده مطالعات امنیتی است که تئوری پردازان و اطاق‌های فکر نخبگان نظامی را به خود معطوف داشته است، اسقرار نظم جهانی و ثبات آن در چارچوب قوانین و معاهدات بین المللی بر علاوه سائر ابعاد، بخش عمده و با اهمیتش که ثقل توجه عموم را به خود جذب کرده است، در بازوان توانمند نیروهای نظامی گره خورده است، وقتی که حرف از نظام به میان می‌آید، این نکته در ذهن نقش می‌بندد که یعنی کشور با تمام ساز و برگ و ساختار آن به عنوان نظام قلمداد می‌شود، در واقع چنین تبادر ذهنی به دور از واقعیت نیست، نظام یعنی ساختار سیاسی حاکم در کشور، و نظامی یعنی حامی و بازوان توانمند محافظ این ساختار.
نیروهای نظامی به عنوان ضمانت اجرای قوانین و حافظ تمامیت ارضی، وجهه و وزنه برابری با کل ساختار و موجودیت یک نظام را در خود جا داده است، طوری که تشکیل دولت، در نبود نیروی نظامی به مثابه بدن بدون دست و پا می‌ماند؛ بنا بر این نیروهای دفاعی و امنیتی به عنوان نظامیان کشور دارای اهمیت و ارزشی است که اصل نظام و ساختار نیز اهمیت و بقا اش به نیروهای نظامی وابسته است، با درک این مهم، کشور ما یکی از کشورهایی است که در معرض آسیب پذیری بیشترین تروریستان و افراط گرایان قرار دارد، بنا بر بعضی آمارها در حال حاضر بالغ بر یازده گروه تند رو تروریستی در کشور به فعالیت‌های تخریبی مصروف اند که در نوع خودش به جرأت می‌توان گفت، یکی از کشورهایی هستیم که به لحاظ تهدیدات تند روانه و تروریستی، در صدر کشورهای مبارزه با تروریزم قرار داریم که هیچ کشوری تا این حد و مرز در برابر این تهدیدات ایستاده‌گی نکرده اند.
کشور ما به لحاظ اهمیت ژئوپولیتیکی در منطقه و جهان، همیشه در معرض آسیب پذیری گروه‌های تند رو قرار داشته و دارد؛ لذا به مردم افغانستان و جامعه جهانی واضح و آشکار است که نیروهای دفاعی و امنیتی ما، صادقانه با جان نثاری‌های بی بدیل شان، در برابر تروریزم بین المللی سینه سپر کرده و با شهامت و رشادت منطقه و جهان را از شر این هیولاهای خون آشام در امان نگهداشته است، همه می‌دانیم که تروریزم و افراط گرایی، یک پدیده بین المللی است که منحصر به کشور خاص نمی‌شود، آنان با یک هدف و ایدئولوژی مشترک از کشورهای مختلف در برابر نظم جهانی میجنگند و خواهان آن هستند تا ایدئولوژی خود را در جهان حاکم بسازند؛ به همین دلیل، افغانستان به عنوان کشوری دارای اهمیت سوق الجیشی برای فعالیت این گروه‌ها، از اولویت برخوردار است؛ لذا نیروهای دفاعی و امنیتی افغان، نه تنها که جهت حفظ نظام و استحکام ثبات در برابر این گروه‌ها می‌رزمند؛ بلکه تأمین امنیت منطقه و جهان نیز از بازوان توانمند نیروهای امنیتی و دفاعی افغان در حال تحقق است.
به صراحت می‌توان گفت که موارد یاد شده، فرضیه نه؛ بلکه نتیجه است. تحقیقات مختلف پیرامون تداوم نظم جهانی و استقرار قواعد حقوق بین الملل ثابت ساخته است که رفع بحران‌های بین المللی و حاکمیت حقوق بشر در سراسر جهان، نیازمند کشورهای مقتدر و پا بند به مقررات جهان‌شمول است که به معاهدات و میثاق‌های بین المللی پیوسته و به آن احترام گذاشته و رعایت کنند؛ اما تندروان و افراط گرایان، نظم تعریف شده‌ی خود را دارند که در صورت دست یافتن به جغرافیای مستقل، با خیال آسوده فعالیت‌های تخریبی شان در برابر جهان کنونی را افزایش خواهند داد، لذا بسیاری از کشورهای منطقه و جهان به این نتیجه رسیده اند که اگر این گروه‌ها توسط نیروهای امنیتی افغانستان سرکوب نگردند، این احتمال به یقین خواهد رسید که ثبات و امنیت منطقوی و جهانی به خطر می‌افتد. دست کم اگر گروه‌های تروریستی در کوتاه مدت، نتوانند عامل بی ثباتی گردند، در طولانی مدت قطعا می‌توانند بر بخش‌هایی از منطقه و جهان تسلط یابند و باعث هرج و مرج و نا امنی گردند، از آنجایی که منافع کشورهای جهان در سطح عموم به لحاظ توسعه و رشد اقتصادی به هم گره خورده و مرتبط است، سرکوب نشدن این گروه‌ها در حال حاضر نیز مانع مهم و تهدیدات عمده بر منافع کشورها محسوب می‌گردد؛ زیرا همه می‌دانند که برنامه‌های افراطی تندروان و افراطیون، رسیدن و تسلط بر خاورمیانه و آبهای گرم است که از این طریق به اعمال تخریبی خود بر نقاط مهم دنیا ادامه خواهند داد، کشورهای همسایه‌ شرقی و شمالی افغانستان بیشتر از سائر کشورها در معرض چنین خطرات احتمالی قرار دارند.
لذا نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان به عنوان ثقل مقاومت و یکی از نیروهای بازدارنده مهم، در برابر تروریستان بین المللی نه تنها که از خاک افغانستان و شهروندان این کشور در برابر تندروان محافظت می‌کنند؛ بلکه به عنوان بازوان توان مند تأمین امنیت و ثبات منطقوی و جهانی نیز قلمداد می‌شوند؛ بنابراین تنها نام‌گذاری یک روز در سال تحت عنوان (‌روز سرباز) هر چند نیک و پسندیده است؛ اما به خاطر قدردانی از فعالیت‌های موثر این نیروها کافی نیست؛ بنا بر این بر می‌تابد بر علاوه این که در این روز که بنام روز سرباز نام‌گذاری شده است با رفتار نمادین ظاهری و با اظهار علاقه قلبی، در تقدیر از روز سرباز باید به دلجویی این عزیزان رفت؛ بلکه لازم و ضروری است که عموم شهروندان و به خصوص فرهنگیان عزیز، سیمینارهای علمی تحقیقی و بزرگداشت‌هایی را به مناسبت رخ‌داد گوناگون امنیتی از دست آوردهای نیروهای دفاعی و امنیتی شکل دهند و در این همایش‌ها با حضور و حمایت رسانه‌های کشور، از این قهرمانان تجلیل و بزرگداشت به عمل آید. سرباز یگانه گزینه‌ی است که مردم در حساس ترین شرایط ناگوار امنیتی به آنان چشم می‌دوزند، تنها میله‌ی تفنگ سرباز است که رمز بقای نظام و آسایش شهروندان را در برابر گروه‌های دهشت افگن به خود جا داده است و در هر جای کشور که در معرض تهدید و نا امنی قرار می‌گیرند، مردم افغانستان و مقامات حکومت فقط از سربازان و قوای دفاعی و امنیتی انتظار بازگشت امنیت و آسایش خاطر شهروندان را دارند.
هر سربازی که مشغول خدمت‌گذاری در چارچوب نهادهای امنیتی است، متعلق به کشور افغانستان و فرزندان مادران این سرزمین اند، آنان با احساس مسئولیت در قبال حفظ تمامیت ارضی، خانه و کاشانه خویش را به قصد سنگرهای دفاعی در کوه‌ها و بیابان‌های دشوار جنگ‌خیز، ترک می‌نمایند که خاک مقدس را از چنگال منحوس دهشت افگنان نجات بخشند، سنگرهای دشوار و فاقد کمترین امکانات زند‌گی، خانه‌های ترجیحی این سربازان است که با عشق و علاقه وطن دوستی با کمترین امکانات آب و غذا و دشوارترین تهدیدات حیاتی، در کوهپایه‌ها و بیابان‌های وطن، مسکن گزیده اند، لذا شهروندان افغانستان به طور دائم حمایت و پشتیبانی خویش را با حد اقل امکانات دست داشته از این نیروها اعلام داشته اند، ولی ذکر این نکته لازمی است که نهادهای امنیتی و مقامات ذیدخل آن، که به عنوان یگانه مسئول اصلی، زعامت و رهبری این نیروها را به عهده دارند، توجه خاص خویش را به سنگرها و امکانات تغذیوی و تسلیحاتی آنان مبذول دارند، مردم افغانستان از رهبری نهادهای امنیتی این انتظار را دارند تا منبعد هیچ سربازی در سنگر، بدون آب و غذا و اسلحه سپری نکنند، رهبری نهادهای امنیتی با نظارت سلسله مراتبی و دلسوزانه، باید از تمام سنگرهای سربازان در تمام نقاط کشور، آگاهی داشته باشند، با تشویق و روحیه بخشی به آن‌ها، انگیزه دفاعی و مقاومتی آنان را مضاعف سازد، دست آوردهای آنان باید مکافات گردد و در قبال خانواده‌های شهدای امنیتی، توجه جدی اتخاذ گردد تا امتیازاتی که مطابق به قانون برای آنان در نظر گرفته شده است به موقع و بدون کوچکترین آزار و اذیت بازماندگان شان به دست شان سپرده شود، چنین مکافاتی می‌تواند سبب آسایش خاطر قوای دفاعی و امنیتی می‌گردد و سبب می شود که فعالیت‌های شان جنبه ارزشی به خود بگیرد.