مردم افغانستان خواهان صلح هستند و صلح خواست دیرینه و آرمانی‌برآمده از جان و تن میلیون‌ها افغان است که همواره قربانی‌داده و خسته از جنگ و گرفتار در بحران فراگیر هستند. که این جنگ خانمان سوز بیش از 4 دهه قربانی‌های‌از این مردم گرفته و سرنوشت پر از مشقت و دشوار را برای‌این سرزمین به بار آورده است. مردم افغانستان همواره زندگی‌پر فراز و نشیب و مملو از جنگ و بدبختی‌را طی‌چندین دهه تجربه نموده اند. که علت اصلی‌آن جنگ‌های‌تحمیلی‌است که با گروه طالبان داشته که توسط کشور‌های‌منطقه و جهان بر افغانستان تحمیل شده است. کشور ما همواره قربانی‌رقابت‌های‌منطقه و جهان بوده و کشور‌های‌چون هند و پاکستان، روسیه و امریکا، ایران و سعودی‌و یک تعداد بازیگران دیگر منطقه‌ای‌و فرا منطقه‌ای‌در میدان افغانستان به رقابت با همدیگر پرداخته اند و در صدد این بودند که با راه اندازی‌جنگ و با ابزار طالب به منافع خود برسند. جنگ افغانستان به عنوان ابزاری‌برای‌تجارت مافیای‌اقتصادی‌ (داخلی‌و خارجی) تبدیل شده است. و هر یک از کشور‌های‌منطقه و جهان و مافیای‌داخلی‌و خارجی‌در ادامه جنگ منافع خود را در افغانستان دنبال می‌نمودند.
پاکستان به عنوان حامی‌طالبان همواره از آنها به عنوان ابزار برای‌کسب منافع خود استفاده نموده و این بار نیز با به راه اندازی‌درامه جدید به نام صلح نیز می‌خواهد از طالبان به عنوان ممثلان و بازیگران فیلم خود استفاده کند تا به منافع از قبل تعیین شده خود برسد همانگونه که جنگ در افغانستان به تجارت مبدل شده بود پروسه صلح افغانستان نیز توسط تاجران و مافیای‌سیاسی‌جهان مخصوصا" پاکستان به عنوان محصول تجاری‌مورد بهره برداری‌قرار می‌گیرد. پس از فعال شدن امریکا و تغییر سیاست خاور میانه آن کشور در امر صلح، تحرکات صلح طلبانه طالبان با اهداف سیاسی‌پاکستان با سوژه جدید به گونه‌ای‌جدی‌تر مطرح شده و پاکستان این بار می‌خواهد با فلم و درامه صلح به اهداف خود برسد، در سفر ولی‌عهد عربستان  به پاکستان این کشور تلاش کرد که زمینه دیدار ولیعهد عربستان با نماینده گان طالبان را فراهم نمایند و از عربستان امتیاز بگیرد.
این در حالی‌است که عربستان سعودی‌همچون دیگر کشورهای‌حاشیۀ خلیج فارس از یک طرف می‌خواهد در مذاکرات صلح افغانستان مشارکت داشته باشد با وجودیکه شبه‌نظامیان طالبان به دلیل روابط تاریخی‌ریاض با گروه‌های‌اسلامگرا همچنین قدرت مذهبی‌این کشور به عنوان زادگاه اسلام، از پادشاهی‌سعودی‌تاثیر می‌پذیرند.
از طرف دیگر با در نظرداشت مخالفت‌های‌سیاسی‌و ایدیولوژیکی‌و رقابت شدیدی‌که بین قطر و عربستان سعودی‌وجود دارد قطر در تلاش بود تا عربستان سعودی‌نتواند گروه طالبان را مانند که قطر در زیر چتر خود دارد با خود داشته باشد، اما پاکستان که یار دیرینه عربستان سعودی‌است از چندی‌بدینسو تلاش می‌نماید تا زمینه ارتباط گروه طالبان و عربستان سعودی‌را فراهم نماید تا از این معامله به نفع خود استفاده نموده و هم خود را به عربستان نزدیک کند و هم از سرمایه عرب‌های‌استفاده عظمی‌ببرد. پاکستان این سیاست را هموراه تعقیب کرده است و حال هم پاکستان تلاش می‌کند با کشاندن طالبان به میز مذاکره و فراهم سازی‌زمینه ارتباط  طالبان با کشورهای‌منطقه به پولی‌هنگفت دست یابد تا بتواند اندک از قروض خود را جبران کند. باید خاطر نشان نمود که این بار اول نیست که پاکستان از کشور‌های‌بزرگ و ثروتمند بخاطر کشاندن طالبان به میز گفتگو  و یا ترتیب دیدار‌ها به دنبال امتیاز گیری‌است قبلا" هم بخاطر ترتیب دیدار نماینده آمریکا در امور صلح افغانستان با طالبان به دنبال ترمیم روابطش با امریکا و امتیاز گیری‌از آن کشور است بنابراین پاکستان همواره از گروه طالبان به عنوان ابزاری‌برای‌کسب منافع خود استفاده نموده  است.
بنا" طالبان در نشست‌ها و گفتگو‌های‌که با کشورهای‌منطقه و جهان حاضر می‌شوند با اراده آزاد و استقلال کامل این گروه نبوده بلکه با ریسمان پاکستان و خواست و منافع ISI  حاضر می‌شوند. و خواسته‌های‌که در مذاکرات مطرح می‌کند بیشتر خواسته‌های‌دولت پاکستان است تا خواسته‌های‌این گروه و موضع گیری‌طالبان در مذاکرات صلح  تاکنون نشان داده است که این گروه  نه در رفتار، نه در کردار و نه درگفتار و عمل استقلال ندارد و آنچه راکه پاکستانی‌ها بر آن‌ها دیکته می‌کند در مذاکرات مطرح می‌کند و مشخص است که پاکستان از این گروه در جهت بی‌ثبات کردن افغانستان استفاده می‌کند و مذاکرات صلح در صورت منتج به نتیجه خواهد شد که منافع پاکستانی‌ها تآمین گردد.
پس می‌توان گفت عدم اراده مستقل و آزاد طالبان به عنوان یک گروه مخالف در کشور موضوع جنگ و صلح افغانستان را به یک پدیده‌ی‌پیچیده‌ای‌مبدل نموده است که با نشست مسکو یا قطر یا اسلام آباد قابل دستیابی‌نیست. این نوع نشست‌ها اگر مشکل بر کار نیفزاید، هیچ گرهی‌را نخواهد گشود. چون طالبان اراده مستقل در مذاکرات صلح ندارند و بدون پاکستان حتا آب هم نمی ‎نوشند چه رسد به یک توافق برای‌پایان دادن جنگ و رسیدن به صلح. متآسفانه تا اکنون فشار جدی‌بر دولت‌پاکستان توسط حکومت ایالات متحده امریکا هم وارد نشده است که بتواند پاکستان را وادار کند تا از حمایت این گروه تروریستی‌دست بردارد تا صلح و ثبات در افغانسان بر قرار شود. بنا" رسیدن به صلح و آرامش در افغانستان، منطقه و جهان مسیر طولانی‌و پر پیچ و خم خود را دارد و این راه به آسانی‌و سرعت پیموده نخواهد شد. امیدواریم، جامعه جهانی‌و بازیگران اصلی‌منطقه و جهان به خصوص کشورهای‌همسایه ما امریکا، روسیه، عربستان، قطر، هند و ایران که در چند روز گذشته شاهد رویدات‌های‌دلخراش تروریستی‌بودند به این درک رسیده باشند که تروریزم یک پدیده جهانی‌است و اگر ریشه‌های‌آن از جای‌که تغذیه می‌شود خشکانیده نشود دامنگیر همه شده و همه کشور‌ها را بر سر سفره غم می‌نشاند و باید همه یک‌صدا و با رویکرد واقع‌بینانه و مبتنی‌بر عقلانیت، حول یک محور که همان مبارزه مشترک با پدیده تروریزم با حکومت افغانستان است، یکجا شده و با تروریزم مبارزه نمایند تا به یک نتیجه معقول در باب صلح و جنگ دست یابند و با استفاده از ابزار‌های‌فشار علیه پاکستان و طالبان پدیده طالب را  از ریشه بخشکانند تا باشد یک منطقه امن و امان داشته و از مزایای‌مشترک آن همه کشور‌ها استفاده کنند.
در ضمن در داخل افغانستان نیز ایجاب می‌نماید تا اجماع ملی‌واقعی‌در برابر گروه‌های تروریستی شکل گیرد و در مذاکرات صلح نباید دست آورد‌های‌سال‌های‌گذشته قربانی‌عواطف بعضی‌رهبران نا آگاه نشود و به نقطه صفر برگردیم و آنجه وحدت و همگرایی مردم افغانستان را تقویت می‌کند منافع کلان ملی و شناخت اهداف توسعه طلبانه حامیان طالبان و ابزار قرار گرفتن این گروه است.