کشور پاکستان یکی از همسایه‌های جنوب و جنوب شرق افغانستان است که از لحاظ فرهنگی، باورهای اعتقادی و ارزشی مشترکات زیاد با افغانستان دارد. اما پاکستان از لحاظ سیاسی، همواره در قبال افغانستان سیاست‌های خصمانه‌ای را در پیش می‌گیرد. این سیاست ناشی از مشکلات و بحران مرزی میان دو کشور(به خصوص مشکل خط دیورند)، ناسازگاری بین منافع ملی هند و پاکستان در سیاست خارجی، سیاست خارجی دوستانه‌ی هند با افغانستان است.
این عوامل باعث می‌شود تا پاکستان از گروه تروریستی نیز استفاده‌ی ابزاری کند. به لحاظ اقتصادی نیز از آغاز روابط میان دو کشور به عنوان دولت‌های مستقل تا به امروز، نگاه اقتصادی پاکستان به افغانستان به عنوان یک بازار مصرف برای کالاهای پاکستانی بوده است. همکاری استخباراتی مشترک آی.اس.آی با برخی از استخبارات کشورهای خارجی در منطقه به هدف دریافت پول، حمایت مادی و معنوی از گروه‌های تروریستی در افغانستان و پاکستان به هدف باجگیری سیاسی از ایالات متحده آمریکا، تلاش و حمایت از یک دولت مزدور، وابسته، ضعیف و تابع پاکستان در سیاست خارجی در افغانستان نشانه‌های سیاست  خارجی خصمانه  دولت پاکستان در برابر ملت و دولت افغانستان است.
از همین جهت است که دولت پاکستان همواره از مشترکات فرهنگی و ارزشی بین دو کشور مسلمان، استفاده‌ی نامطلوب و غیر انسانی نموده است. همچنان پاکستان تحت عنوان ترویج آموزه‌های دین، از افراطیت دینی حمایت و در این راستا ده‌ها مدرسه‌ی دینی تروریست پرور را در پاکستان تأسیس کرده است که انتحاری تولید می‌کند و به نام جهاد علیه کفار در افغانستان فرستاده می شوند. به بهانه خط دیورند، بارها به مرز شرقی افغانستان حملات نظامی تجاوزکارانه بر خلاف تمام قواعد و نورم‌های بین‌المللی انجام داده و صدها نفر از هموطنان ما را به شهادت رسانده است.
پاکستان از سیاست خارجی دوستانه افغانستان با هند ناخشنود است و همواره در صدد تخریب روابط خارجی نیک هند و افغانستان بوده ولی دولت پاکستان باید بداند که روابط خارجی دوستانه ریشه در تعهد و صداقت سیاسی کشورها دارد. با کمال تأسف که دولت پاکستان هیچ‌گاهی در سیاست خارجی خودش نسبت به افغانستان صادقانه رفتار نکرده و تعهد لازم بین‌المللی را نداشته است. دولت پاکستان در پوشش شعار مبارزه با تروریزم  و همکاری با نیروهای بین‌المللی  ضد تروریزم،  کشورهای ائتلاف ضد تروریزم بین‌المللی را  فریب بزرگی داده است. پاکستان همیشه خود را تبرئه بین‌المللی نموده و در سایه این ترفند سیاسی، گروه‌های تروریستی را در طول 18 سال در منطقه رشد داده و از فرصت نبود یک همکار استراتژیک برای  ایالات متحده آمریکا در منطقه  بهره‌ برداری سیاسی نموده است. در بازی تازه سیاسی به نام پروسه‌ صلح افغانستان با گروه طالبان، طرح دولت موقت در افغانستان  را به خورد طالبان داده است تا از این طریق بتواند تمام دست‌آوردهای 18 ساله‌ افغانستان و جامعه جهانی را در عرصه‌ دموکراسی، دولت‌سازی و توسعه‌ اقتصادی، سیاسی، فرهنگی نسبی ضرب صرف نماید.
پاکستان می‌خواهد تلاش کند تا افغانستان را دوباره به نقطه بحران برگرداند که دیگر از آزادی‌های اساسی، حقوق شهروند، قانون اساسی، نظام سیاسی دموکراتیک و مبتنی بر اراده ی مردم، جامعه‌ی مدنی، توسعه فرهنگی  و آگاهی اجتماعی خبر نباشد. اما با کمال تأسف که یک عده از رهبران احزاب سیاسی به صورت ناخودآگاه و عقده‌مندان به دور از خرد سیاسی و منافع ملی از سیاست خصمانه پاکستان به دلیل عقده‌گشایی شخصی در برابر حکومت وحدت ملی حمایت می‌نمایند. آنان در راستای تحقق این سیاست گام برمی‌دارند، اما غافل از اینکه در فرداهای سیاسی، اولین نشانه‌ تیر زهرآلود دولت موقت طرح‌ریزی شده از جانب پاکستان همین رهبران سطحی‌نگرخواهد بود که امروز طبل دولت موقت را به امید رسیدن به خواسته و منافع شخصی می‌کوبند. در نظام قانون‌مند، مافیای سیاسی و اقتصادی جا ندارد و تدوام حیات شان را در بحران و ضعیت انارشیک می‌دانند؛ از همین رو شماری از رهبران جریان‌های سیاسی دل به دولت موقت در راستای منافع پاکستان بسته‌اند.  هر کنش‌گر سیاسی کشور که به ماهیت سیاست خصمانه پاکستان تردید داشته باشد و به دولت موقت  فکر نماید  بدون تردید همفکر و هم دست آی.آس.آی خواهد بود.