همیشه یکی از موضوعات اساسی در اقتصاد، بررسی عوامل مؤثر بررشد و توسعه اقتصادی در کشورها بوده است. به همین منظور بسیاری از دانشمندان نظریات بسیار متفاوتی را در این زمینه داده‌اند و مطالعات گسترده‌ای نیز صورت گرفته است. به عنوان مثال بسیاری از نظریات به اهمیت سرمایه‌گذاری خارجی در رشد اقتصادی کشورها اشاره کرده‌اند. تعدادی از نظریات نیز توجه به نقش و اهمیت سرمایه انسانی در رشد و توسعه اقتصادی کشورها کرده‌اند. اما واقعیت امر این است که هیچ کشوری به رشد و توسعه دست نخواهد یافت مگر اینکه مردمان آن کشور افرادی سالم باشند. سطح بهداشت و سلامت در کشور ضامن ایجاد سرمایه انسانی سالم هستند و بدون شک همین افراد سالم و توانمند قادر به ایجاد رشد و توسعه اقتصادی در کشور هستند. بنابراین تقریبا از چند دهه گذشته یکی از عواملی که بسیار مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است  سطح بهداشت وسهم هزینه‌های سلامت کشورهاست. اگرچه در شاخص توسعه انسانی نیز سهم سلامت در نظر گرفته شده است اما امروزه به قدری این موضوع مهم شده است که بسیاری از محققان به بررسی این موضوع پرداخته‌اند که چگونه بهبود شاخص‌های بهداشتی در طول زمان و تا چه حد بر میزان رشد اقتصادی کشورها تاثیرگذار بوده است.
انسان نیز مانند هر چیز دیگری دارای عمر مفید است. اما گاهی اوقات شرایط و عواملی مانند مریضی باعث می‌شود که عمر مفید انسان کوتاه‌تر شود. سرمایه‌گذاری در زمینه بهداشت و درمان قادر خواهد بود که این استهلاک را جبران کند. سلامتي را مي‌توان جزء مهمي از سرمايه انساني محسوب کرد و به طور معمول انتظار مي‌رود افراد سالم که با مقادير مشخصي از عوامل توليد مشغول به کار هستند، در واحد زمان بهره‌وري بيشتري نسبت به نيروي کار بيمار داشته باشند. بدون شک وضعیت بهداشتی مناسب و مطلوب می‌تواند انسان‌های سالم‌تر و توانمندی را تحویل جامعه بدهد و در تقویت و ارتقای اقتصادی کشورها مؤثر واقع شود. سلامت، از مسیرهای مختلفي مي‌تواند سطح توليد يک کشور را تحت تاثير قرار دهد. مثلا افرادی که دارای تن سالم هستند نسبت به افراد بیمار دارای بهره‌وری بیشتر، انگیزه بیشتر برای کسب درآمد، سخت‌کوش‌تر، کارایی بیشتر و در نتیجه باعث افزایش تولیدات می‌شود.
امروزه اگر به برنامه‌های توسعه اقتصادی درکشورهای مختلف دقت داشته باشیم حتما خواهیم دید که سرمایه گذاری در بخش‌های بهداشتی و درمانی را راهی در جهت ریشه کردن فقر و توسعه انسانی در نظر گرفته‌اند. شاید یکی از دلایلی که باعث شده است بسیاری از کشورها در فرآیند رشد و توسعه خود دچار مشکل شوند این است که شاخص‌های مربوط به توسعه بهداشتی در این کشورها بسیار پایین هستند و این کشورها افرادی سالمی که قادر باشند قطار توسعه را به حرکت در بیاورند، را در اختیار ندارند.
بررسی وضعیت بهداشتی کشور افغانستان
الف-طبق آمارهای بانک جهانی تعداد مرگ و میر نوزادان در بین سال‌های 2010 تا 2016 رو به کاهش بوده است. به طوریکه تعداد نوزادان از 74119 کودک در سال 2010 به 60384 کودک در سال 2016 رسیده است.  نرخ مرگ و میر نیز طبیعتا کاهش پیدا کرده است و از 65.7 کودک به ازای هر 1000 تولد به 53.2 کودک در سال 2016 رسیده است.
ب- امید به زندگی یکی از مهمترین شاخص‌ها می‌باشد به طوری که در شاخص توسعه انسانی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. این شاخص از 59 سال در سال 2010 به 60 سال در سال 2013 و نهایتا در سال 2015 به 60.7 سال رسیده است.
ج- جدول زیر میزان دسترسی به حداقل خدمات بهداشتی را در بین سالهای 2010 تا 2015 به تفکیک شهری و روستایی مشخص کرده است. با توجه به جدول کاملا مشخص است که وضعیت بهداشتی چه در سطح شهری و چه در سطح روستایی بهبود یافته است.
د-وزارت صحت عامه به عنوان یکی از مهمترین متولیان امر بهداشت و صحت در کشور افغانستان شناخته می‌شود. مسلما عملکرد این وزارت خانه را بر اساس میزان بودجه‌ای که سالانه به آن اختصاص داده می‌شود، می‌توان ارزیابی کرد.گراف زیر میزان بودجه افغانستان را در بین سال‌های 1391 تا 1397 نشان داده است.
نتیجه گیری:
کشور افغانستان از جمله کشورهایی است که دسترسی مردم به خدمات اساسی بهداشتی بسیارپایین می‌باشد. لذا نرخ های مرگ و میر کودکان نیز بیانگر این موضوع می‌باشد. بنابراین نباید انتظار داشت که نیروی کار سالم و خلاقی را در زمینه تولید داشته باشیم. بدون شک نیروی کار سالم نسبت به سایر افراد ناتوان ومریض و کسانی که از سلامت کاملی برخوردار نیستند، بیشتر از توان فیزیکی خود استفاده کرده و ذهن خلاق‌تر و قدرت تفکر بهتری دارند و در نتیجه این افراد در فرآیند تولید داری اثربخشی بیشتری هستند و چه بسا باعث پیدا کردن راه‌حل‌های تولیدی بهتری نسبت به سایر افراد شوند. راه حل‌هایی که باعث افزایش خلق ارزش و افزایش تولید نسبت به  اندازه مشخصی از نهاده‌های تولید خواهد شد.