سال گذشته،  پس از اعلام استراتژی آمریکا برای افغانستان توسط دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا، بسیاری در افغانستان این استراتژی را به عنوان تعهد حیاتی برای افغانستان قلمداد کردند.
آقای ترامپ در آن زمان گفته بود: "از این به بعد، شرایط افغانستان و نه جدول‌های زمانی دلبخواهی استراتژی ما در این کشور را هدایت می‌کند. دشمنان آمریکا نباید نقشه‌های ما را بدانند یا فکر کنند که می‌توانند آن قدر صبر کنند که ما برویم."
از آن‌زمان به بعد، با کناره‌گیری طراحان این استراتژی یکی پس از دیگری از دولت ترامپ، بسیاری در افغانستان گمان می‌کردند که آقای ترامپ که هرگز با فرمانده ارشد سابق نیروهایش در افغانستان ملاقات نکرده، در واقع هرگز متقاعد نشده که حضور نظامی ‌آمریکا در افغانستان به نفع آمریکاست و نارضایتی او از این موضوع روزی سبب تغییر عمده در استراتژی‌اش در قبال افغانستان خواهد شد.
روز جمعه، پس از این که مقامات افغان و دیپلمات‌های غربی از تصمیم ترامپ مبنی بر خروج  نیمی ‌از 14000 سرباز آمریکایی مستقر در افغانستان مطلع شدند، به نظر رسید که  این سوء‌ظن به واقعیت مبدل شده است.
بلافاصله پس از شنیدن این خبر تکان دهنده، به بسیاری در سطح رهبری دولت افغانستان حسِ خیانت دست داد.
بسیاری از مقامات و دیپلمات‌ها اظهار داشتند که آن‌ها تنها به این شرط که هویت شان مخفی بماند حاضر اند تا در این مورد صحبت کنند؛ چرا که آن‌ها هنوز مشغول بررسی وضعیت پیش آمده هستند.
اما بسیاری از مردم کمتر نگران کاهش نیروهای نظامی‌ آمریکا هستند، هرچندی که نیروهای افغان هنوز به کمک این نیروها نیاز دارند. تحلیل‌ها از این خبر حاکی از آن است که این تصمیم آمریکا نه تنها سبب تضعیف دولت افغانستان، بلکه سبب تضعیف برخی از ارشدترین مقامات آمریکایی که برای استقرار صلح در این کشور کار می‌کنند نیز خواهد شد.
  نیروهای آمریکایی در افغانستان
دستور اداره ترامپ مبنی بر بیرون کشیدن حدود 7 هزار سرباز آمریکایی حکایت از یک تغییر ناگهانی و غیر منتظره در استراتژی این جنگ 17 ساله در افغانستان می‌کند.
مقامات افغان در واکنش به این تصمیم ترامپ گفتند که در مورد کاهش نیروهای آمریکایی نه با آن‌ها مشوره شده و نه حتا در این مورد به آن‌ها هشدار داده شده است. زمانبدی تعیین شده احتمالا سبب ایجاد پیچیدگی در تلاش آمریکا برای مذاکره با طالبان می‌شد که ملزم به حفظ فشار و یا حداقل حفظ خط مقدم جنگ در این کشور است.
فقط  در طی یک هفته گذشته، دیپلمات‌های ارشد آمریکایی برای دو روز مذاکرات گسترده‌ای را با نمایندگان طالبان انجام دادند که آینده حضور نظامی ‌آمریکا در افغانستان هم در میان موضوعات مورد بحث بین دو طرف بود. چند ساعت قبل از اعلام تصمیم ترامپ برای کاهش نیروهای آمریکایی در افغانستان، زلمی‌ خلیل‌زاد، ارشدترین دیپلمات آمریکا برای مذاکرات صلح افغانستان اعلام کرد که وی این موضوع را به طالبان روشن ساخته است که تعهد آمریکا در قبال افغانستان ثابت و پایدار است.
این تصمیم در حالی گرفته می‌شود که اعتماد لازم بین نیروهای آمریکایی و افغان وجود ندارد و یک سلسله حملات خودی اخیر به خوبی این ادعا را تایید می‌کند. حسِ ترک کردن افغانستان، می‌تواند آن‌عده از سربازان آمریکایی را که با نیروهای افغان همکاری نزدیک دارند را بیشتر در معرض خطر قرار دهد.
در شرایط مناسب، کاهش نیروهای آمریکایی می‌تواند به عنوان امتیازی در چارچوب مذاکرات صلح به طالبان محسوب شود که بیانگر این است که آمریکا برای استقرار صلح در افغانستان هر آنچه لازم باشد را انجام می‌دهد.
گریم اسمیت، مشاور گروه بین‌المللی بحران گفت: "واضح است که خروج سریع نیروهای بین‌المللی باعث فروپاشی دولت افغانستان و آغاز یک جنگ داخلی در این کشور خواهد شد. با این حال، این اقدام می‌تواند یک پیام مهم به همه طرف‌های درگیر این مذاکرات دهد. کاهش نیروهای آمریکایی در افغانستان به طالبان این پیام را می‌دهد که آمریکا در مذاکره با طالبان در مورد  خروج نیروهایش از افغانستان جدی است."
اما ماهیت تعجب برانگیز این اقدام آمریکا قبل از این که طالبان هیچ تمایلی به  گفتگوی رسمی ‌با مقامات افغان نشان دهند و یا به برقراری یک آتش‌بس با دولت توافق کنند، نشان می‌دهد که این تصمیم ترامپ با اقدامات اخیر صلح هماهنگ نشده و در واقع  می‌تواند سبب تضعیف طرف‌های درگیر در مذاکرات شود.
زلمی ‌خلیل‌زاد فرستاده ویژه ایالات متحده امریکا برای صلح افغانستان روز پنج‌شنبه گفت که او به هیأت مذاکره کننده طالبان گفته است که آمریکا در کنار دولت و مردم افغانستان باقی خواهد ماند.
به نقل از رهبران دولت افغانستان که با آقای خلیل‌زاد در مورد مذاکرات صلح دیدار کردند، آقای خلیل‌زاد در این دیدار هشدار داده؛ در صورتی که این مذاکرات نتیجه مثبت ندهد، آقای ترامپ ممکن دست به یک اقدام یک جانبه  بزند.
اما رهبران دولت افغانستان گفتند که آقای خلیل‌زاد در این دیدار از این که شش ماه برای انجام ماموریت صلح فرصت دارد، مطمئن بود و بعید به نظر می‌رسید که از این تصمیم ترامپ آگاهی داشته باشد.
در واکنش، ارگ ریاست جمهوری افغانستان به این تصمیم آمریکا اهمیت قایل نشد و اعلام کرد که نیروهای امنیتی افغان قبلا هم در چنین شرایط دشواری قرار گرفته و نمونه بارز آن اولین خروج نیروهای آمریکایی در سال 2014 میلادی از افغانستان بود.
فاضل فضلی، مشاور رئیس جمهورغنی در بیانیه‌ای گفت خروج چند هزار نیروی خارجی که در زمینه آموزش، مشورت و حمایت فنی از نیروهای افغانستان فعال بودند، هیج تاثیری در روند تامین امنیت افغانستان نخواهد داشت.
آقای فضلی در این بیانیه تاکید کرده که در چهار سال و نیم گذشته، بار جنگ و تامین امنیت این کشور بر دوش نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان بود و هدف نهایی این است که این نیروها  برای دفاع از مردم و اراضی کشور به پای خود بایستند.
اما در خفا، دیدگاه مقامات افغان نسبت به کاهش نیروهای آمریکایی طوری است که احساس می‌کنند به آن‌ها خیانت شده و از برپایی هرج و مرج هراس دارند ولی گروه طالبان از این تصمیم استقبال کرده و یکی از اعضای ارشد این گروه گفته است که تصمیم آمریکا برای کاهش نیروهای آمریکایی بیانگر این است که آقای ترامپ حالا متوجه شده که مذاکره تنها راه برای پایان جنگ در این کشور است.
به گفته مقامات پاکستانی، این خبر برای آن‌ها نیز حیرت‌آور بوده است. با توجه به این که ارتش پاکستان برای سال‌ها به رهبران طالبان در خاک خود پناه داده، آمریکا نقش این کشور را در پایان دادن به جنگ در افغانستان بسیار مهم می‌داند.
مقامات پاکستانی در مورد تاثیر این تصمیم بر تلاش‌های صلح ابراز نگرانی کردند. آن‌ها گفتند که این خروج نابه‌هنگام نیروهای آمریکایی از افغانستان ممکن این کشور را یک بار دیگر دچار هرج و مرج کند؛ چنانچه در گذشته هم زمانی که نیروهای شوروی سابق در سال 1980 میلادی از افغانستان خارج شدند، این کشور با آشوب مواجه شد.
به گفته یک مقام ارشد پاکستانی، خروج نیروهای آمریکایی باید در چندین مرحله صورت گیرد و آمریکا باید از این که ارتش و دولت افغانستان پس از خروج این نیروها می‌توانند به پای خود بایستند اطمینان حاصل کند.
دلیل عمده اینکه مقامات افغان احساس می‌کنند با این تصمیم به آن‌ها خیانت شده، این است که آن‌ها بیش از حد از استراتژی جدید ترامپ برای افغانستان انتظار داشتند.
یک سال قبل، استراتژی آمریکا برای افغانستان در شرایطی اعلام شد که طالبان سخت برای گرفتن شهرها و مناطق بیشتر تلاش می‌کردند و در چارچوب این استراتژی به دولت افغانستان وعده منابع گسترده و اعمال فشار بر ارتش پاکستان داده شده بود تا این کشور در نهایت دست از حمایت طالبان بردارد.
آنچه در قالب این استراتژی به دولت افغانستان وعده داده شده بود، دقیقا همان چیزی بود که دولت می‌خواست. برای جنرال‌ها و سربازان آمریکایی مستقر در افغانستان اما این استراتژی یک تعهد دراز مدت به حساب می‌آمد. تفنگداران نیروی دریایی آمریکا که چندی قبل به ولایت هلمند بازگشتند، گفتند که جنگ افغانستان حالا یک جنگ نسلی است، جنگی که در آن فرزندان این مردم نیز در آن حضور خواهند داشت.
محمد رادمنش، جنرال بازنشسته و تحلیلگر مسایل دفاعی افغانستان در این مورد گفت: کاهش نیروهای آمریکای تفاوت چندانی در شرایط جنگی در این کشور به وجود نخواهد آورد.
آقای رادمنش افزود: پس از خروج نیروهای آمریکایی در سال 2014، تعداد باقی مانده سربازان آمریکایی فقط در زمینه آموزش، مشورت و حمایت فنی از نیروهای افغانستان فعال بوده اند و از آن زمان تا کنون بار جنگ و تامین امنیت بر دوش نیروهای افغان بوده است.
اما سربازانی که هنوز در میدان نبرد هستند از خروج نیروهای خارجی به شدت نگران اند. جگرن محمد علی احمدی قوماندان کندک دهم کماندو در شمال شرق کشور می‌گوید: "اگر نیروهای آمریکایی افغانستان را ترک کنند و ما را تنها بگذارند، ضربه شدیدی به ما وارد خواهد شد و این تصمیم عواقب بسیار منفی در پی خواهد داشت. ما توانایی لازم برای دفاع از مناطق تحت کنترل نیروهای امنیتی خویش را نداریم. این برای ما یک تصمیم عادلانه نیست."