ولایت ننگرهار در شرق کشور اولین قربانی گروه تروریستی داعش به شمار می‌رود که به‌‌خاطر ناامنی ولسوالی‌های آن و وجود زمینه‌ی تحمیل جنگ بر شهروندان ولایت‌های شرقی، مکان امن برای رشد و گسترش داعش قرار گرفت. داعش برای اولین بار عملیات تروریستی خود بر مواضع نیروهای امنیتی و حملات انتحاری خود در افغانستان را از ولایت ننگرهار و شهر جلال‌آباد، مرکز این ولایت آغاز کرد. تکثیر نیروهای این گروه و گسترش ساحه فعالیت‌های تروریستی آن در شرق و شمال کشور سریع بود، اما این سرعت از همان آوان منتج به رکود و گروه داعش محکوم به شکست بود. اکنون که چهار سال از حضور شوم داعش در افغانستان می‌گذرد، این گروه حمله‌های تروریستی زیادی را در شرق، شمال و پایتخت کشور انجام داده است. بیش‌ترین تلفات جانی و خسارات مالی ناشی از حمله‌های انتحاری و اعمال تروریستی این گروه را شهر کابل و جلال‌آباد متقبل شده است.
نیروهای امنیتی کشور به همکاری قوای هوایی ماموریت حمایت قاطع در ولایت ننگرهار چندین عملیات را راه‌اندازی کرده است که تاکنون چهار فرمانده ارشد گروه تروریستی داعش در این عملیات ازبین رفته و دو پایگاه اصلی این گروه نابود شده است. داعش، اما پس از هر شکست در میدان نبرد و انهدام پایگاه‌هایش، قدرت خود را در راه‌اندازی حملات انتحاری بازنمایی می‌کند. مرگبارترین حملات انتحاری در کشور، تاکنون در ولایت‌ ننگرهار و پایتخت کشور رخ داده است. اکثریت این رویدادها که مسولیت انجام آن‌ را داعش به عهده می‌گیرد، بیش‌تر از صدتن کشته و زخمی برجا می‌گذارد. داعش با راه‌اندازی این حملات مرگبار می‌خواهد از یک‌سو همان طینت اصلی خود –خون‌خواری- را بنماید و از سوی دیگر تلاش دارد پروژه‌ی تروریستی‌ را به فرجام برساند که برای نابودی و تضعیف افغانستان درنظر گرفته شده است.
اما افزایش حملات هوایی بر مواضع داعش و هدف قرار دادن مقر فرماندهی این گروه، باعث شده است که داعش در شرق کشور به چند پناه‌گاه و مغاره‌های ولسوالی‌های دوردست تقلیل یابد. این سرنوشت محتوم داعش بود؛ زیرا این گروه نه از نگاه ایدئولوژی و نه از نظر اجتماعی در جامعه‌ی افغانستان‌ ، به‌ویژه شرق کشور نمی‌تواند زمینه‌ی بقای خودرا فراهم کند. در شمال کشور نیز شعاع وجودی داعش درحال برچیده شدن است. ازهمین رو روش جنگ این گروه در افغانستان متفاوت از آن‌ است که در خاورمیانه به نمایش گذاشت.
عساکر کور و خون‌آشام داعش برای حکمروایی و تطبیق یک ایدئولوژی در افغانستان نیامده بود. آنان هیچ ضمانتی برای بقا و ابزاری برای دریافت پایگاه اجتماعی در افغانستان ندارد؛ در میدان نبرد آشکارا با شکست مواجه شده و در مقابل نیروهای امنیتی تاب مقاومت ندارد. ازهمین رو این گروه به انجام حملات انتحاری تمرکز کرده است. نظر به سیاست جنگی و اهداف وجودی داعش، تمرکز این گروه بر حملات انتحاری، شبح‌ترین تصویر را از آن به نمایش گذاشته و تلاش کرده است تا در جهت‌دهی افکار عامه به‌سوی شک و تردید و بی‌اعتمادی موفقانه عمل کند. هرچند حملات انتحاری داعش و کشتار جمعی توسط اعضای این گروه، هدفمند انجام می‌شود؛ اما وقوع حوادث مرگبار در ننگرهار و نقاط مختلف شهر کابل این پیام واضح را می‌رساند که تمام ملت توسط یک دشمن برخواسته از سرزمین بیگانه در چوکات یک جنگ تحمیلی همه یک‌جا قربانی می‌شوند. بدین لحاظ، اکنون بیش از هرزمان دیگری برای مبارزه با این پدیده‌ی شوم و خون‌خوار، تمامی تیپ‌های قومی-مذهبی نیازمند حفظ وحدت ملی است.
داعش دشمن همه است؛ دشمن ملت، و دشمن نظام افغانستان است. هم‌چنان که این گروه در خاورمیانه تمام هست و بود و زیرساخت‌های عراق و سوریه را به خاک و خون کشید؛ اکنون قصد دارد تا افغانستان را نیز با عین سرنوشت روبه‌رو کند. ازهمین رو برای مبارزه و نابودی این گروه بیش از همه چیز، به وحدت ملی و حفظ یکپارچگی مردم نیاز است. بنابراین در شرایط جنگ و ناامنی امروزی که نیروهای امنیتی در سراسر کشور درگیر نبرد با هراس‌افگنان و گروه‌های تروریستی است باید در راستای تهییج افکار عمومی برای مبارزه با گروه‌های تروریستی و همکاری با نیروهای امنیتی پرداخته شود. نیروهای امنیتی افغانستان از آوان تشکیل تا کنون در طول یک و نیم دهه فعالیت شان همواره برای مبارزه با تروریزم بی‌وقفه جنگیده اند. این جنگ ناتمام بالاخره باید روزی به پایان برسد.
اکنون زمان آن فرارسیده است تا دولت افغانستان و جامعه جهانی برای پایان جنگ وحشیانه‌ی گروه‌های تروریستی و جلوگیری از کشتارهای جمعی مردم برنامه بریزند و مردم افغانستان جهت طرد گروه‌‌های تروریستی از خاک کشور، با نیروهای امنیتی همکار باشند. مردم باید با حفظ یکپارچگی و تحکیم بنیادهای وحدت ملی زمینه‌ی این کار را فراهم سازد. از وقوع حوادث مرگبار در ولایت‌های جنوب، شرق، غرب و شمال کشور، به‌ویژه حملات انتحاری داعش در کابل و ننگرهار چنین برمی‌آید که همه‌ی ملت با یک شمشیر قربانی می‌شوند و دشمن بدون درنظرداشت گرایش‌ها و تعلق‌ها ملت افغانستان را به یک چشم می‌نگرد و با یک دست سر می‌زند. پس برای مبارزه با چنین دشمن، حفظ وحدت ملی یک ضرورت است.