طبق برخی از گزارش‌ها بناست که به زودی داکتر محمداشرف غنی رئیس جمهور جمهوری اسلامی افغانستان و هیئت همراه به ولایات دایکندی و بامیان سفری داشته باشند. حال پرسشی که مطرح است این است که رئیس جمهوری با چه هدف و انگیزۀ به این دو ولایت مرکزی که روزگاری (زمان کمپاین انتخاباتی) وعده شکستن زندان طبیعی جغرافیایی «مناطق هزاره جات/ هزارستان» یا به قول خود رئیس جمهور «افغانستان مرکزی» را به مردمان صبور، مدنی و در عین حال محروم این مناطق داده بود، می‌رود؟. هرچند نفس بازدید و حضور مستقیم مسئولان ارشد حکومتی در میان مردم و شنیدن مشکلات و چالش‌های مردم کار پسندیده است اما چقدر خوب است که اینگونه سفرها برای مردم آن سامان براین مثبت و سازنده داشته باشد. باید اشاره کرد که تقریبا 4 سال ازعمر حکومت وحدت ملی به ریاست داکتر محمد اشرف غنی می‌گذرد و در این مدت نه چندان کوتاه رئیس جمهور و تیم همراه تلاش ورزید که به بخش‌های از وعده‌های خود و تکت انتخاباتی‌اش عمل نماید و روند طی مراحل تدارکاتی، قرارداد و آغاز ساخت برخی پروژه‌های زیر بنایی را در ولایات مناطق مرکزی نسبت به حکومت سلف یعنی آقای کرزی سرعت بیشتری بدهد که به عنوان نمونه می‌توان به مواردی از آن به طور گذرا اشاره کرد:
1. امضا قرارداد ساخت و آغاز کار 60 کیلومتر سرک گردندیوال ـ فیروزکوه (سرک شرق ـ غرب) از ولسوالی حصه دوم بهسود تا مرز ولایت بامیان در سال 1395.
2. امضا قرارداد ساخت و شروع سرک یکه‌ولنک ـ دره صوف (سرک شمال ـ جنوب) در سال 1396 به طول 178 کیلومتر.
3. امضا قرارداد ساخت و شروع سرک دوشی ـ بامیان در سال 1396.
4. امضا قرارداد ساخت و شروع سرک قیر نیلی ـ کوتل قوناغ ولایت دایکندی تا ورس ولایت بامیان به طول در حدود 170 کیلومتر در سال‌ها و فازهای متعدد که تاهنوز 7 کیلومتر آن به بهره‌داری رسیده و دو فاز در حدود 25 کیلومتر قرارداد ساخت آن امضا شده و کار در آن جریان دارد اما سرنوشت باقی مانده آن روشن نیست.
5. امضا قرارداد ساخت لین برق 220 کیلوولت از دوشی تا بامیان پس از جار و جنجال زیاد روی تغییر مسیر لین برق 500 کیلوولت وارداتی ترکمنستان از دشت الوان پلخمری تا ارغندی کابل از مسیر بامیان به مسیر سالنگ برای مرکز ولایت بامیان و بناست که در طی یک مراسم رسمی با حضور رئیس جمهور و هیئت همراه در روزهای آینده کار عملی و ساخت آن در بامیان آغاز گردد.
اما خواسته‌های مردم دایکندی از سفر رئیس جمهور به این ولایت:
جناب رئیس جمهور خود می‌داند که ولایت دایکندی از چند جهت نیازمند توجه جدی رهبری حکومت وحدت ملی است زیرا این ولایت با چالش‌ها و کاستی‌های فراوانی روبرو است:
یک. چالش‌های واحدهای دومی در ولایت: ولایت دایکندی یک ولایت نوتأسیس است و کمتر از یک و نیم دهه از عمر آن می‌گذرد و لذا شایسته و مستحق توجه بیشتر است. بسیاری از واحدهای دومی وزارت‌ها، ادارات دولتی و ریاست‌ها در این ولایت فاقد ساختمان بوده و کارمندان مربوط به اندازه نیاز مراجعه کنندگان این ولایت نمی‌باشد. از این رو ایجاب می‌نماید که توجه بیشتر صورت گیرد. در سطح ولسوالی‌ها که مشکلات و چالش‌ها به مراتب بدتر، حادتر و در بسیاری از موارد حتی اداره ولسوالی فاقد ساختمان اداری و رهایشی می‌باشند.
دو. چالش‌های راه‌های ارتباطی: راه‌های مواصلاتی ولایت دایکندی با ولایات همجوار مثل بامیان، ارزگان، غور و غزنی از طریق سرک‌های بسیار خراب که حتی نمی‌شود گفت درجه 3 و 4 و سرک‌های که با بیل و کلنگ به صورت ابتدایی توسط مردم محل اعمار شده‌اند، وصل می‌شود. از این رو می‌توان ولایات دایکندی و غور را از جهت نداشتن سرک‌ها و جاده‌های معیاری در بدترین وضعیت در سطح کشور تعریف کرد. در داخل ولایت در ولسوالی‌ها به جزو دو ولسوالی شهرستان و میرامور در سایر ولسوالی‌ها حتی سرک درجه 2 و 3 وجود ندارد لذا ایجاب می‌نمایند که به خواست بر حق مردم دایکندی و بخصوص مردم محروم ولسوالی‌های خدیر، اشترلی، سنگتخت، کیتی، کجران و پاتو توجه صورت گرفته و در بودجه سال 1398 برای این ولسوالی‌ها حداقل سرک درجه 2 در نظر گرفته شود و در بودجه سال‌های بعد سرک قیر در پلان‌های انکشافی منظور گردد.
سه. مشکلات معارف و تحصیلات عالی: مردم دایکندی با تمام محرومیت‌ها، فقر و تبعیض ناروا که از گذشته در حق آنان روا داشته شده است و تاکنون نیز تداوم دارد، اهل فرهنگ، دانش‌پروری و کسب آگاهی بوده و است. از این رو مردم دایکندی با تحمل تمام سختی‌ها، فقر و ناداری فرزندان شان را تا سطح تحصیلات دکترا، ماستری و لیسانس حمایت نموده تا در فردای سازندگی کشور نقش مثبتی بازی نمایند اما سوگمندانه بیش از 60 درصد مکاتب این ولایت فاقد ساختمان و تعمیر‌ اند. لذا خواسته بر حق مردم ولایت دایکندی از رئیس جمهور محترم داکتر محمد اشرف غنی این است که بخش معارف این ولایت را بیش از گذشته مورد توجه قرار دهد تا سطح کیفیت تعلیم و تربیه جوابگویی میزان کمیت دانش‌آموزان و دانشجویان این ولایت باشد. لذا مشخصاً از رئیس جمهور می‌خواهیم که برای ساخت تعمیر مکاتب و تنها موسسه تحصیلات عالی دایکندی توجه ویژه نماید. یقیناً مردم مدنی، فرهنگ دوست و اهل علم و دانش این مرزوبوم توجه و عنایت ایشان را در خاطرات و تاریخ خود به نیکی ثبت خواهد کرد.
چهار. توجه به صحت عمومی: بهداشت و رسیدگی به بیماران در سطح ولایت دایکندی باتوجه به مناطق گسترده، کوهستانی و نبود راه‌های مواصلاتی ـ چنان که در بالا اشاره شد ـ در سطح بسیار پایینی قرار دارد. لذا خواست مردم دایکندی از رئیس جمهور و رهبری حکومت این است که در این مورد توجه بیشتر شود و در بودجه سال 1398 به این مهم توجه لازم را بنمایند.
پنج. دسترسی برابر به انرژی: جناب رئیس جمهور و ادارات مرتبط می‌دانند که ولایت دایکندی در کنار دو ولایت دیگر در سند ماستر پلان انرژی 20 ساله برق رسانی به کشور (از 2012 تا 2032م) متأسفانه حذف شده و نادیده گرفته شده است. از این رو رئیس جمهور در فرمان که در سال 1395 پس از گزارش و نظر کمیسیون بررسی لین برق 500 کیلوولت دشت الوان پلخمری الی ارغندی کابل در مورد ساخت لین برق 220 کیلوولت برای بامیان صادر کرد، به وزارت انرژی و آب هدایت داد که برای برق رسانی برای مردم مناطق مرکزی و از جمله ولایت دایکندی طرح خود را در ظرف شش ماه آماده و به کابینه ارائه نماید که متاسفانه از آن تاریخ تاکنون هیچ اقدامی از طرف وزارت مربوطه و رهبری حکومت انجام نشده است. لذا برای رسیدن به توسعه و پیشرفت این ولایت مثل سایر ولایات کشور توجه به انرژی و برق رسانی برای استفاده و مصرف خانه‌های مردم، برای صنایع کوچک و متوسط در آینده نزدیک و برای صنایع بزرگ در آینده دور لازم و ضروری می‌باشد. از این جهت مردم ولایت دایکندی از تولید برق آبی کوچک روی بند آب سوختوک و برق آفتابی در برخی از ولسوالی‌های ولایت دایکندی استقبال می‌کنند اما آن را به هیچ وجه کافی نمی‌دانند لذا خواستار وصل شدن این ولایت به شبکه لین برق سراسری کشور می‌باشند و از سوی دیگر ساختن بند آب را برای زراعت و تولید برق روی دریای هلمند ضروری دانسته و حذف بندهای آب ولایت دایکندی را از برنامه وزارت انرژی و آب تبعیض دیگر علیه مردم این ولایت پنداشته و خواستار عاجل اعمار بندهای آب دو منظوره غودار و پای کته‌سنگ می‌باشند.
جناب رئیس جمهور! مواردی که در بالا به عنوان خواسته بر حق مردم دایکندی ذکر شد، امیدواریم در سفر تاریخی تان به این ولایت محروم اما اهل دانش و فرهنگ به صورت جدی و عملی مورد توجه قرار بگیرد. یقیناً مسئولیت شما به عنوان رئیس جمهور برای همیشه باقی نمی‌ماند اما آنچه در خاطره‌ها و تاریخ این مرزوبوم یادگار باقی خواهد ماند، دانایی، توانایی و کارهای زیربنایی است که در دوره زمامداری شما در کشور و بخصوص برای مردم محروم و فرهنگ دوست دایکندی انجام داده/ خواهید داد می‌باشد. بگذارید مردم مناطق هزاره‌جات/ هزارستان فردا تندیس شما را به عنوان قهرمان سازندگی و شکننده انحصار طبیعی ولایات محروم شان در چهار راه‌های عمومی نصب نمایند و آن را یادگار دوران زمامداری به دور از تبعیض و ستم شما یاد نمایند. به امید تحقق چنین روزی و آرمانی.