انتخابات، رأی دادن، برگزیدن و تعیین سرنوشت مسئله‌ی نیست که به آسانی به دست آمده باشد و ما امروز با آن برخورد سطحی و سرسری داشته باشیم. این ارزش‌ها حاصل سال‌ها مبارزه، تلاش و جان‌فشانی‌های صدها انسانی است که در طول تاریخ برای بهزیستی و رهایی بشر از چنگال ظلم و بیداد انجام داده‌اند. در این مبارزه‌ قیمت و هزینه های‌ بی‌شماری پرداخت‌شده است که این هزینه‌ها از جان و مال آدم‌ها گرفته تا تمام زندگی‌شان دربرمی گیرد. صدها انسان در این کره‌ی خاکی نبرد کردند و زحمت کشیدند تا اینکه اکثریت بی‌دفاع به حق‌وحقوق شان برسند و از دست مستبدان و دیکتاتوران تاریخ آزاد گردند. این مبارزان راه آزادی انسان‌های بزرگ با روح بزرگ بودند که در راه تحقق این ارزش‌های بزرگ بشری ایثارگری کردند.
حالا بر ما لازم است که کار بزرگ این بزرگان تاریخ را قدرشناسی نموده و در جهت رونق و تداوم آن گام برداریم. بنا بر آنچه در مقدمه گفته شد، ما متوجه می‌شویم که انتخابات و تعیین سرنوشت چنان ارزشمند است که نمی‌شود برای آن قیمتی تعیین کرد؛ جز اینکه به سمت شکوفا شدنش تلاش کنیم. ارزش و جایگاه انتخابات را باید از روزنه‌ی تاریخ مشاهده کرد و به آن پی برد. تاریخ سیاه گذشته‌ی ما درس عبرت و پیامی روشنی برای امروز ما دارد و آن این است که فرصت طلایی به‌دست‌آمده را غنیمت شمرده در مقابل زندگی و سرنوشت ما حساس باشیم. تاریخ به ما می‌گوید که شما دیروز نه حق انتخاب کردن داشتید و نه حق انتخاب شدن؛ اما این حق طی سال‌ها مبارزه و تلاش به دست آمده، حالا نوبت شما است که قدر این ارزش را دانسته از آن بهره‌مند شوید.
امروز ما در نقطه حساس از تاریخ ایستاده‌ایم. در مرز و نقطه‌ی عطف تاریخ که چشم‌اندازی به گذشته و آینده دارد. چشم‌انداز گذشته، درس عبرت را پیش چشم ما می‌گذارد و با بازتاب واقعیت‌های تلخ گذشته به ما تلنگری برای بیدار شدن و بیدار ماندن می‌زند تا دیگر رویدادهای تلخ گذشته را تجربه نکنیم؛ اما چشم‌انداز آینده، سرشار است از سرنوشت، زندگی، امید، شکوفایی و بهروزی و بهزیستی. ما دقیقاً در آستانه‌ی انتخابات قراردادیم. انتخابات که در آن سرنوشت و چگونگی زندگی ما تعیین می‌گردد. این انتخابات همان نقطه‌ی عطف تاریخ است. بر ما است که این مقطع حساس را درک نموده، عاقلانه و مسئولانه به سراغش برویم. این راه به سختی هموارشده است و ما نگذاریم که به آسانی متزلزل شود.
به اساس اطلاعات که تا هنوز در دست است در انتخابات پیش رو، گروه‌های مختلف از شهروندان به صف رقابت‌های انتخاباتی و کاندید شدن پیوسته‌اند. حضور پررنگ و گسترده‌ی نامزدان در انتخابات پارلمانی و شورای ولسوالی دارای ابعاد مثبت و منفی است که ما در مقابل آن باید دقت و توجه کنیم. در انتخابات پیشرو، رقابت‌ها سخت و نفس‌گیر و کارزار انتخاباتی بسیار حساس است. چیزی که بسیار جالب و قابل‌توجه حضور طیف‌های مختلف اجتماعی در رقابت‌های انتخاباتی است. تنوع و رنگارنگ بودن این طیف‌های اجتماعی خیلی بیشتر از پیش است. استاد دانشگاه، استاد کورس، مالک مرکز آموزشی، وکیل بر حال، وکیل اسبق، فعال مدنی، خبرنگار، فعال سیاسی، فعال حقوق زن، تجار، صراف، دانشجو، سیاستمدار، باسواد، بی‌سواد، پولدار، بی‌پول، برخی از اعضای خانواده‌ی رهبران سیاسی و گروه‌های گوناگون اجتماعی به میدان کار و زار انتخاباتی آمده‌اند. این شلوغ کاندید کردن و کاندید شدن ازیک‌طرف پیام مثبت دارد و نشانگر حضور افراد گوناگون اجتماع در این روند ملی و کشوری است؛ از طرف دیگر بعضی ایرادها و مشکلاتی را هم به میان می‌آورد. یکی از آن ایرادها، پیچیده کردن و سخت نمودن مسئله انتخاب و برگزیدن است. با این تراکم کاندید شدن شایسته‌سالاری کمکان تحت تأثیر قرار می‌گیرد. روابط و مناسبات شخصی و دوستانه، تبلیغات و هیاهوی رسانه‌های جمعی و مجازی شهروندان را در یک وضعیت بسیار سخت و دشوار قرار می‌دهد.
باوجوداین هم، نمی‌شود جلوی شایسته‌سالاری، عدالت و حقیقت را گرفت. مهم این است که ما شهروندان رسالت ما را دقیق و عمیق انجام بدهیم. اگر احساس مسوولیت و شایسته‌سالاری در درون ما نهادینه‌شده باشد، هیچ قدرتی نمی‌تواند مانع تحقق این مسئله شود؛ اما اگر نگاه ما به انتخابات و سرنوشت ما سطحی و بی‌ارزش یا کم‌ارزش باشد و آن را با پدیده‌های بسیار ناچیز چون پول، رفاقت، خویشاوندی، پُست و مقام و مسایل از این قبیل معامله کنیم، به این معناست که دقیقاً سرنوشت ما را به فروش می‌رسانیم. در چنین صورتی نباید انتظاری هیچ نوع آینده‌ی را داشته باشیم. چون آینده‌ی ما را معامله می‌کنیم. در اینجا است که ما به مقام بسیار پَست و فرومایه‌ی سقوط می‌کنیم که همه‌چیز را با دست خود ما خراب می‌کنیم؛ از سرنوشت و زندگی گرفته تا آینده خود و ملت خود را.
انتخابات پیش رو، فصل برای رویش جوانه‌های امید و راهی برای رهایی و آزادی است. بنا بر آن مسئولیت ما بسیار خطیر و بزرگ است در این برهه‌ی حساس تاریخ. اگر انتخاب ما برمبنای شایسته‌سالاری، تعهد، تدبر، عدالت و منافع جمعی باشد بدون شک آینده‌ی خوب و امیدبخش را که انتظار داریم، فرا خواهد رسید؛ اما اگر عناصر پول، خویش و خاله، چوکی و ...اساس انتخاب ما باشد، دقیقاً ما هستیم که زمینه‌ی یک آینده‌ی ناگوار و شوم را برای زندگی خود ما رقم می‌زنیم. همین یک رأی من و تو خیلی ارزشمند است. در شأن و منزلت انسانی و وجدانی ما نیست که آن را به فروش برسانیم. همین یک رأی من، یک رأی تو، یک رأی او و سرانجام رأی ما است که مسیر آینده‌ی زندگی ما را تعیین می‌کند. پس خیلی ارزشمند است. رأی امروز من و تو برابر است با سرنوشت و زندگی فردای ما. با استعمال ناسالم و نا به جای آن نه‌تنها به خود و سرنوشت خود ضربه می‌زنیم، بلکه در تیره‌روزی و بدتر شدن اوضاع اجتماعی سهیم می‌شویم. این کار خلاف اخلاق انسانی است.
سرانجام توقع این است که مردم ما، با درک و فهم تاریخ و زندگی گذشته‌ی شان به این بلوغ سیاسی رسیده باشند که در دوراهی ظلمت و روشنی، به سوی نور و امید حرکت کنند و در گام نخست در تعیین سرنوشت خودشان سهیم شوند. رفتن به سمت انتخابات در حقیقت رفتن به سوی روشنی و امید است؛ اما در صورت بی‌تفاوت بودن دقیقاً سقوط کردن در برهوت ظلمت و تیره‌روزی. در گام دوم که بازهم مسئله مهم‌تر و ارزشمندتر می‌شود، انتخاب و گزینش ما است. اگر در این امر دقت نکنیم و آن را نا به‌جا به کار ببریم، دقیقاً به سمت همان ظلمت و بیراهه می‌رویم. ما به بلوغ سیاسی مردم باور داریم و این امید هم هست که شهروندان به این بلوغ سیاسی رسیده‌اند که سرنوشتشان را رقم بزنند. ما باهم به سوی یک آینده‌ی روشن گام برمی‌داریم. به امید فردای درخشان و پربار افغانستان هستیم و برای آن تلاش می‌کنیم. ما به خرد، آگاهی، شعور جمعی و بلوغ سیاسی شهروندان باورمندیم.