در روزهای اخیر و با آغاز مرحله ثبت نام رای دهندگان برای انتخابات آینده، نگرانی هایی در بین سران حکومتی از حضور کمرنگ مردم به وجود آمده است، در شرایطی که بسیاری از اقشار جامعه از وضعیت موجود راضی به نظر نمی‌رسد و از تکرار تجربه گذشته نگرانند، شرکت در انتخابات و رای دادن به عنوان بهترین راهکار برای گذار از این وضعیت به نظر می رسد.
با گذشت بیش از یک هفته از آغاز ثبت نام رای دهندگان برای انتخابات آینده، حضور کمرنگ مردم در مراکز ثبت نام نگرانی‌هایی را برانگیخته است
مسئولان کمیسیون مستقل انتخابات اعلام کرده اند، با گذشت حدود یک هفته از آغاز روند ثبت نام رای دهندگان انتخابات پارلمانی افغانستان، در سراسر کشور، فقط ۱۵۸ هزار نفر ثبت نام کرده‌اند اما سوال اینجاست، چرا مردم علاقه ای به شرکت انتخابات از خود نشان نمی دهند.
دلایل واکاوی حضور کمرنگ مردم نیازمند تحقیق و پژوهش بسیار است، اما در این نوشته به بعضی از عوامل بی انگیزگی مردم برای شرکت در انتخابات به طور گذرا اشاره می‌شود:
1.براورده نشدن خواسته‌های مردم: مردم افغانستان در تمام انتخابات که بعد از شکل‌گیری نظام جدید برگزار شده است بسیار پرشور و مسئولانه اشتراک کرده است بخصوص در انتخابات ریاست جمهوری اما امیدها و خواسته‌های مردم متآسفانه تحقق پیدا نکرده است واکنون مردم افغانستان در عرصه‌های مختلف با چالش‌های زیادی مواجه است و نامزدهای انتخاباتی در عملی‌سازی شعارهای انتخاباتی خویش ناکام بوده است، نرخ بیکاری بالا است و طی این چند سال تعدادی زیادی از مردم افغانستان به خاطر بیکاری و نا امنی مهاجرت کرده است و اکنون تحصیل کرده‌ها و دانش‌آموختگان زیادی بیکار است، بنا براین تجربه تلخ مردم در انتخابات گذشته و جنجال های که پس از انتخابات به وجود آمد بر حضور مردم در پروسه انتخابات تآثیرمنفی گذاشته است.
2. ناامنی و تهدیدات گروه‌های تروریستی: نا امنی فزاینده که در شهرهای مختلف کشور وجود دارد و تهدیدات جدی که از سوی گروه‌های تروریستی برای هدف قرار دادن مردم و مراکز ثبت نام رای دهندگان و جود دارد یکی از دلایل عدم استقبال مردم از پروسه ثبت نام برای اشتراک در انتخاب است. حمله به مرکز ثبت احوال نفوس در برچی نشان داد که این نگرانی جدی بوده است؛ اما متاسفانه عدم توجه به تهدیدات گروهای تروریستی از سوی مردم و نیروهای امنیتی باعث شد که این فاجعه به وجود بیاید و خانواده‌های زیادی را داغدار نمایند.
3. نگرانی مردم از چسباندن استکیرها بروی تذکره هایشان. این موضوع یکی ا دلایل مهم و جدی برای عدم ثبت نام جهت اشتراک در انتخابات است و مردم شهرهای مختلف نگرانی شان را از این جهت ابراز کردند و گفتند که طالبان کسان را که تذکره آن ها استیکر داشته باشد می‌گیرد و به قتل می‌رساند و در گذشته هم تجربه شده است که کسان را به خاطر رای دادن انگشتان شان را قطع کرده است.
4. تبلیغات ضعیف نهادهای مسئول:
در این زمینه نقش رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی بسیار برجسته است، و اگر رسانه‌ها اهمیت اشتراک در انتخابات را به درستی تبیین نمایند در اشتراک مردم در پروسه ثبت نام بسیار موثر است. اما متاسفانه رسانه‌ها تاکنون ضعیف عمل کرده است و پالیسی مشخصی در این زمینه ندارد.
. بنابراین انتخابات در کشوری که دموکراسی نوپا در آن در حال رشد است یک امر اجتناب ناپذیر است، یعنی سرنوشت مردم از میان مسیری به نام دموکراسی می‌گذرد که انتخابات را یکی از پایه‌های آن بیان کرده است. اما رای دادن و شرکت در انتخابات چه مزایایی برای جامعه ای مانند افغانستان دارد که سال ها حکومت‌های را تجربه کرده که در آن تعیین سرنوشت به وسیله انتخابات در آن مفهومی نداشته است. هر چند انتخاب کردن به تنهایی نمی‌تواند ضمانتی برای پایه گذاری یک حکومت خوب باشد. انتخاب کردن هوشمندانه و شرکت در انتخابات برای گزینش، راهی را به سوی آینده روشن تر رقم خواهد زد. در قرن هجدهم ژان ژاک روسو این موضوع را بیان کرده بود که انتخابات به‌تنهایی ضمانتی برای آزادی نیست و مردم انگلستان زمانی که تصور می‌کنند آزادند، خود را فریب می‌دهند. در واقع، آن‌ها تنها زمانی آزادند که در حال انتخاب عضوی از پارلمانند. به همین سبب، به محض اینکه عضو جدید انتخاب شد، دوباره در بند می‌شوند و به هیچ تبدیل می‌گردند. این نمونه در افغانستان نیز در بسیاری از موارد ممکن است صادق باشد و یک عده با شعارهای رنگارنگ انتخابات شوند؛ اما بعد از انتخابات به شعارهای خویش عمل نکند واز مردم رو گرداند اما یک واقعیت را باید بپذیریم که برای عبور از این مرحله راهی جز انتخابات نیست، درست است که که شرکت در انتخابات به تنهایی نمی‌تواند مسیر دموکراسی را در کشور هموار کرد. این مولفه لازمه سعی و کوشش بسیار شهروندان را می‌طلبد تا آینده خویش را با روشنی رقم بزنند؛ اما امروز در افغانستان رای دادن و شرکت در انتخابات نه گفتن به حکومت رادیکالیسم و طالبان است. وقتی با پروسه ای بنام انتخابات، نماینده‌های برای مجلس و حکومت انتخاب می‌شود به مفهوم ارج نهادن به اراده یک انسان است که خود را در تعیین سرنوشتش مسئول می‌داند پس مردم افغانستان باید شیوه‌های نهادینه شدن دموکراسی در کشوری که سال‌ها استبداد و یکه تازی در آن مرسوم بوده است را تمرین کنند. تمرین دموکراسی بوسیله انتخابات و رای دادن باعث ناامیدی کسانی می‌شود که خواهان سلطه بدون چون و چرا بر مردم است. کسان که تجربه ای تلخ را برای مردم در طی سال‌ها در کشوری به افغانستان رقم زدند و بانی عقب ماندگی فعلی است. هر چند در طی بیش از 16 سال گذشته نیز کاستی‌های فراوانی وجود داشته است و مردم تا حد بسیاری از وضعیت موجود ناراضی هستند. اما با وجود نارضایتی‌ها، مردم از بازگشت به دوره تاریک پیش از سال 2001  بیشتر واهمه دارند. دموکراتیزه کردن جامعه امری نیست که با یک سال و چند سال بتوان پایه‌های آن را نهاد، بلکه تمرین و استقامت بسیاری را در پی دارد. شرکت در انتخابات باعث می‌شود تا توانایی گام برداشتن به جلو را تمرین کنیم هر چند این گامی بسیار کوچک است؛ اما بهتر از برداشتن سلاح است. موضوعی که در گذشته‌های نه چندان دور بسیار با آن مواجه بودیم.
شرکت در انتخابات احترام به خون کسانی است که در راه مردم سالاری و برابری جان خود را از دست داده اند و با اشتراک مسئولانه در انتخابات گام‌های جدی در جهت تقویت دمکراسی و مردم سالاری براشته ایم پس باید این نکته را درک کرد که با وجود کاستی‌های فراوان در شرایط فعلی، بهترین‌ها راه شرکت در انتخابات و نه گفتن به بازگشت به دوران تاریک گذشته است.