انتخابات سومین دور ریاست جمهوری به دور دوم رفت. دو کاندید پیشتاز داکتر عبدالله عبدالله و داکتر اشرف غنی احمدزی در دور دوم رقابت خواهد کرد. تبلیغات دور دوم انتخابات ریاست جمهوری به صورت رسمی آغاز شده است. هر یک از کاندیدان در صدد آن است تا با یارگیری ها و سفر ها و مصاحبه ها بر مردم نفوس کند و آراء مردم را از آن خود سازد. اشرف غنی احمدزی بر مناظره تلویزیونی تاکید زیاد دارد. اما رقیب او، عبدالله عبدالله گفته است برای یک مناظره تلویزیونی آماده است. به نظر می رسد که برد اشرف غنی احمدزی در مناظره ها بیشتر از رقیب اوست. عبدالله عبدالله اما، کمتر به مناظره ها تاکید می کند و بیشتر روی سفر های ولایتی تمرکز کرده است. او با آغاز کمپاین انتخاباتی به ولایت پکتیا و لوگر سفر کرد. مناظره ها و سفر ولایتی کاندیدان ریاست جمهوری بدون شک تاثیری بر میزان آراء کاندیدان ریاست جمهوری می گذارد.

در کنار مناظره ها و سفر های ولایتی دو کاندید ریاست جمهوری برای بهینه سازی میزان آراء خود به یارگیری ها نیز توجه جدی دارد.در این زمینه عبدالله عبدالله بهتراز رقیب خود اشرف غنی احمدزی عمل نموده است.‏ عبدالله عبدالله تا هنوز توانسته است حمایت زلمی رسول و گل آغا شیرزوی دو کاندید دور اول ریاست جمهوری را جلب نماید. همچنین او حمایت محمود کرزی برادر رئیس جمهور کرزی و امر الله صالح، رئیس سابق امنیت ملی افغانستان و رئیس جنبش سبز و حمایت برخی از وکلای مجلس ملی را جلب نماید. اشرف غنی احمدزی اما، احمد ضیاء مسعود و برخی چهره های سنتی مانند مجددی را جلب نماید. تا اکنون عبدالله عبدالله در این زمینه از اشرف غنی احمد زی بهتر عمل نموده است. اگر این افراد آراء با خود داشته باشد، می توان گفت که عبدالله عبدالله پیروز دور دوم انتخابات ریاست جمهوری است. اما در صورت که این افراد قادر به جلب آراء نباشد و نفوذ میان مردم نداشته باشد، آراء عبدالله عبدالله تغییر نخواهد کرد و اشرف غنی احمد زی پیروز انتخابات در دور دوم خواهد بود.

یارگیری های انتخاباتی اگر به منظور جلب آراء مردم است کارکرد های دیگری نیز دارد. قرار گرفتن برخی نخبگان پشتون تبار در کنار عبدالله عبدالله و یا قرار گرفتن احمد ضیاء مسعود در کنار اشرف غنی احمدزی می تواند پس لرزه های پسا انتخاباتی کاهش دهد و در نهایت منجر به مدیریت آن شود. همچنین یارگیری ها نشان می دهد که نخبگان سیاسی ما از عملکرد های قومی و قبیله ای تا حدودی فاصله گرفته است. این نوشتار در صدد آن است تا نگاهی به یارگیری ها و کارکرد های نخبگان سیاسی در کنار دو کاندید در فردای انتخابات بپردازد.

با مشخص شدن نتیجه دور اول انتخابات ریاست جمهوری گمان ها بر این بود که دور دوم انتخابات ریاست جمهوری معیار رأی دهی قومی خواهد شد و رفتار های کاندیدان و مردم در چارچوب قوم و قبیله صورت خواهد گرفت.‏ تحلیل بر این بود که قومی شدن انتخابات ضربه ای بر پیکری دموکراسی نوپای افغانستان خواهد بود.گمان ها بر این بود که اکثریت تاجیک ها و هزاره ها به عبدالله عبدالله رأی خواهد داد و اکثریت پشتون ها و ازبیک ها به اشرف غنی احمد زی.اما یارگیری های جدید باعث شد که این نگرانی از بین برود. رفتن زلمی رسول، گل آغا شیرزوی، محمودکرزی در کنار عبدالله عبدالله و همچنین رفتن احمد ضیاء مسعود در کنار اشرف غنی باعث شد که تا حدودی از قومی شدن انتخابات جلوگیری شود. ممکن این افراد آراء قابل توجه نداشته باشد اما، ترکیب تکت های انتخاباتی را بدون شک تغییر خواهد داد.بنابراین یارگیر های جدید باعث رویکرد قومی نسبت به دور دوم انتخابات ریاست جمهوری شد.‏

در دور اول انتخابات ریاست جمهوری بر هر دو کاندید این انتقاد وارد بود که ترکیب تیم آن ها ملی نیست. تمام گروه های قومی در ترکیب تیم حضور ندارد. در تیم تحول و تداوم تاجیک ها غائب بود. با آمدن احمد ضیاء مسعود این نقیضه تکمیل شد.‏ در تیم اصلاحات و همگرایی اگر چه خان محمد از تبار پشتون ها به عنوان معاون اول در این تیم حضور داشت اما بر او این نقد وارد بود که او از پشتون ها نمایندگی کرده نمی تواند.با رفتن عده ای از نخبگان پشتون در کنار عبدالله عبدالله تیم اصلاحات و همگرایی نیز از این انتقاد مبرا شد. بنابراین هر دو کاندید تا هنوز توانسته است برچسب قومی را از تکت های انتخاباتی خود دور کند.‏ اگر چه بر تیم اصلاحات و همگرایی هم اکنون این نقد وارد است که تا هنوز نتوانسته است افرادی از تبار ازبیک ها در تیم خود داشته باشد.

مهمترین مسئله اما، فردای انتخابات است. ملی نبودن تکت های انتخاباتی باعث می شد که پیروزی یک کاندید از سوی برخی گروه های اجتماعی مورد پذیرش قرار نگیرد.به عبارت دیگر، ترکیب اولیه تکت های انتخاباتی پی آیند برای فردای پیروزی داشت. این مسئله بیش از همه باعث نگرانی نخبگان سیاسی و جامعه جهانی بود. رفتن انتخابات به دور دوم باعث شد که این نقیصه بر طرف گردد و دیگر کمتر کسی دغدغه پس لرزه های پسا انتخاباتی داشته باشد.‏ افرادی در هر دو تیم می تواند در فردای پیروزی رفتار های گروه های اجتماعی را کنترل نماید. زلمی رسول، گل آغا شیرزوی، محمود کرزی از تیم عبدالله عبدالله باعث پذیرش انتخابات از سوی پشتون ها می شود. همچنین احمد ضیاء مسعود در ترکیب تیم اشرف غنی احمدزی باعث می شود که تاجیک ها نتیجه انتخابات را بپذیرد. بنابراین تهدید ها در فردای انتخابات تا حدودی کاهش یافته است.

یارگیری ها در کنار مدیریت پس لرزه های پسا انتخاباتی باعث جلوگیری از رفتار های قومی و قبیله ای نیز شده است. رفتن زلمی رسول و گل آغا شیرزوی در کنار عبدالله عبدالله باعث می شود که عبدالله عبدالله از گروه اجتماعی پشتون رأی داشته باشد. اشرف غنی احمدزی نیز با آمدن احمدضیاء مسعود می تواند از گروه اجتماعی تاجیک رأی بدست آورد. این یارگیری ها اگر چه در پیمانه کوچک از رفتار های قومی جلوگیری می کند اما آنچه مهم است این است که این رفتار ها به نفع دموکراسی نوپا و شکننده افغانستان است.‏ این رفتار ها می تواند در آینده منجر به اختطاط گروه های اجتماعی شود. امری که پایه های اجتماعی دموکراسی را محکم تر خواهد کرد.

بنابراین یارگیری های جدید از قومی شدن انتخابات تا حدودی جلوگیری نموده است. این یارگیری ها مدیریت پس لرزه های پسا انتخابات را نیز آسان نموده است. در صورت که کاندیدان ریاست جمهوری به مسائل قومی دامن نزند بدون شک، دور دوم انتخابات ریاست جمهوری با معیار های انتخابات دموکراتیک برگذار خواهد شد و کمک خواهد کرد تا دموکراسی پا بگیرد و پایه اجتماعی آن مستحکم تر گردد.