صاحب امتیاز: محمد رضا هویدا

مدیر مسوول: محمد هدایت

سر دبیر: حفیظ الله زکی

پنجشنبه ۲۸ سنبله ۱۳۹۸

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

نامزدان انتخابات ریاست جمهوری و وعده های خیالی

-

در روزهای اخیر که تنور مبارزات انتخاباتی کمی داغ تر شده است، وعده های خیالی و تعهدات هوایی نیز زیاد شده است. یکی از نامزدان که سخنانش بیشتر به طنز می ماند دو روز پیش در یک محفل انتخاباتی عالم و آدم را به مبارزه طلبید و خود را رییس جمهور قطعی افغانستان خواند. نامزد دیگر در دو محفل جداگانه سخنانی بر زبان آورده است و وعده هایی به هوادارانش سپرده است که در هیچ جای قوانین افغانستان جایی ندارد و قبلا نیز از این گونه وعده ها زیاد داده است. این گونه سخنان که بیشتر به فکاهی می ماند برای گرم کردن فضای انتخاباتی خوب است. اما حتی اگر این نامزدان به کرسی ریاست جمهوری تکیه زنند باز چنین وعده های عجیب و غریب عملی نخواهد شد. از این گونه وعده ها و به عبارت دقیق تر تعهدات در طی سال های گذشته کم نبوده است و در انتخابات پیش رو نیز بسیار خواهد بود. اما آن چه مهم است جنبه های عملی شدن این وعده ها و تعهدات است. اگر وعده ها و تعهدات عملی و قابل تطبیق نباشد به معنای فریب مردم خواهد بود. امری که البته مردم در روز انتخابات در باره آن قضاوت خواهد کرد و با رای خویش به وعده ها پاسخ خواهند داد.
جالب این است که در انتخابات های افغانستان علاوه بر وعده ها و تعهدات عمومی، برخی تعهدات پنهانی و شخصی نیز به شدت رواج دارد که نامزدان به افراد و گروه های سیاسی و اجتماعی و یا اشخاص صاحب نفوذ می سپارند. این تعهدات حتی گاهی به صورت مکتوب بین طرفین امضا می گردد. به عنوان مثال ایجاد نهادهای بی مسولیت و غیر قانونی و تعهد تاسیس سه ولایت در یک منطقه جغرافیایی و به گونه همزمان بخشی از تعهدات یکی از کاندیدان ریاست جمهوری است که نشان از روحیه کدخدامنشی و حاتم بخشی های این چهره سیاسی دارد.
علاوه بر چنین تعهدات عمومی حاتم بخشی در مورد پست ها و مناصب دولتی نیز به شدت داغ است. تا کنون با توجه به تعدد کاندیدان نهادهای خیالی تاسیس شده و افراد مختلف در این پست های خیالی در نظر گرفته شده اند. در انتخابات گذشته یکی از تیم های انتخاباتی به نزدیک به چند صد نفر وعده ولایت و به ده ها شخصیت دیگر وعده وزارت داده بود. در حالی که در افغانستان تنها 34 ولایت وجود دارد و بیشتر از 20 وزارت.
برخورد با نظام و اداره با چنین نگاهی از سوی نامزدان نشان دهنده دو امر مهم است: یکی عدم برداشت درست و مدرن از قدرت و دیگری برداشت غلط از مردم و عدم احترام به فهم و شعور جمعی.
در بخش اول برخی از کاندیدان هنوز فکر می کنند که قدرت به مثابه یک طعمه آماده است که نصیب آدم ها می شود و هرگونه که بخواهند آن را می بلعند و مانند غنایم تقسیم می کنند. مثلا هر روز که بخشی از گروه های اجتماعی و یا سیاسی به تیم مورد دلخواه خویش پیوستند، به همان میزان معاونت ریاست جمهوری و یا معاونت ریاست اجرائی در نظر گرفته شود. تازه اینان نمی دانند که نهادی به نام ریاست اجراییه اساسا در ساختار نظام سیاسی افغانستان جایگاه حقوقی و قانونی ندارد. آن چه در سال 2014 شکل گرفت تنها از باب اضطرار و برای عبور از یک بحران بود و دیگر کاربردی ندارد.
در بخش دوم نیز وعده های رنگارنگ و دروغین به معنای نادیده گرفتن شعور جمعی و فهم مردم است. کسانی که فکر می کنند مردم یک بار فریب خورده اند و احتمالا این بار نیز فریب کارگر واقع شود، دچار اشتباه محاسباتی می شوند. فرهنگ رای دهی و توقعات مردم و برداشت از تمام پروسه های انتخاباتی بسیار متفاوت است و در طی سال های گذشته تغییرات بسیاری به وجود آمده است. مردم اگر انتخابگر هستند بر اساس منطق و شعور خود تصمیم می گیرند و انتخاب می کنند. مهم تر این که بسیاری از نامزدان انتخابات ریاست جمهوری در سال های گذشته در طی چندین دور انتخابات ریاست جمهوری آزمون های بسیاری را پشت سر گذاشه اند و بسیاری از نامزدان را آزموده اند.
بنابراین آن چه مهم است پابندی به اصول و اخلاق انتخاباتی و مهم تر از همه پابندی نامزدان به قانون انتخابات و دیگر قوانین نافذه کشور است. خیلی ها این روزها اخلاق انتخاباتی را لگدمال می کنند و بر آن پا می گذارند. ولی عده ای بدتر از آن نه تنها اخلاق بلکه شعور و درک مردم را نیز زیر پا می گذارند. امیدواریم که نامزدان محترم به فهم مردم و نیز به اخلاق و اصول انتخاباتی ارج بگذارند و از خطوط قرمز قانون عبور نکنند.

دیدگاه شما