صاحب امتیاز: محمد رضا هویدا

مدیر مسوول: محمد هدایت

سر دبیر: حفیظ الله زکی

چهارشنبه ۲۹ جوزا ۱۳۹۸

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

ما را به خیر تو امیدی نیست، شر مرسان

-

بنا است که صدمین سالروز روابط سیاسی روسیه و افغانستان با حضور تعدادی از چهره های سیاسی از افغانستان و گروه طالبان در مسکو برگزار شود. در این نشست مهم ترین چهره هایی که از افغانستان اشتراک می کنند عبارتند از حامد کرزی رییس جمهور پیشن و کریم خلیلی معاون پیشین رییس جمهور و از سوی حکومت قرار است سفیر افغانستان مقیم مسکو در این مراسم شرکت کند. اما از طالبان نیز در این مراسم دعوت شده است و احتمال دارد که نمایندگانی از این گروه نیز جهت اشتراک در این مراسم به مسکو برود.
واقعیت این است که اکنون پس از سال ها رابطه کج دار و مریز میان افغانستان و روسیه، خاطرات تلخی به یادگار مانده است. طرف روسی نیز هیچگاه خاطره خوشی از رابطه با افغان ها ندارد. به حدی که در ترمینولوژی سیاست خارجی روسیه «سندروم افغان» یک اصطلاح مشهور است. هر وقت روس ها در عرصه سیاست خارجی از افغانستان یاد می کنند و یا در مورد آن بحث می کنند همواره از اصطلاح سندروم افغان به عنوان بیان کننده یک نقطه تلخ یاد می کنند. روسیه بزرگ ترین شکست تاریخ خود را در افغانستان تجربه کرده است و به همین خاطر هیچگاه نمی تواند یک طرف صادق و شریکی دارای نیت نیک برای افغانستان باشد. از همین رو در دستگاه سیاست خارجی این کشور ضمیر کابلوف به عنوان تیوری پرداز تجزیه افغانستان نامی آشنا و معروف است.
در این سو در افغانستان نیز نه تنها خاطرات تلخ بر دوش تاریخ افغانستان بلکه تجربه های تلخی از ویرانی و تباهی از رابطه با روسیه هنوز بر دوش مردم افغانستان سنگینی می کند. تمام بحران های متوالی و درهم تنیده امروز افغانستان ریشه در مداخله احمقانه روسیه به افغانستان دارد. روسیه آن زمان که حضور نیرومند کمونیسم را تجربه می کرد و سرخوش از فتح سرزمین های بیشتر به منظور جلوگیری از نفوذ کاپیتالیسم غربی در قلمرو خود قرار داشت، با حمله به افغانستان بزرگ ترین جنایت تاریخ را مرتکب گردید. آن تجاوز تنها یک جنایت بزرگ نبود بلکه بزرگ ترین اشتباه تاریخی نیز بود. میلیون ها قربانی و میلیون ها آواره در سراسر جهان و ویرانی همه زیربناهای اقتصادی و زندگی مردم افغانستان محصول آن جنایت بزرگ بود.
آن چه امروز در افغانستان در جریان دارد نتیجه مستقیم حمله شوروی به کشور ما در سال 1979 و منهدم ساختن نظام سیاسی و زیربناهای اقتصادی افغانستان است. از همین روز از نگاه حقوق بین الملل روسیه امروز به عنوان دولت جانشین، مکلف به پرداخت غرامت به افغانستان نیز است. اما متاسفانه سازوکارها و میکانیزم های حقوقی در عرصه بین المللی به گونه ای مدیریت شده است که این کشور اکنون نه تنها از زیر بار مسولیت شانه خالی می کند بلکه هنوز مداخلات مستقیم و غیر مستقیم در امور داخلی افغانستان دارد. برگزاری کنفرانس مسکو با حضور قاطع و جدی گروه طالبان برای نخستین بار این گروه تروریستی را به عنوان یک مدعی وارد عرصه سیاست افغانستان و صحنه بین المللی کرد. این کنفرانس سبب شد که طالبان به عنوان یک گروه سیاسی وارد معادلات سیاسی و بین المللی شود. اکنون حضور برخی از چهره های سیاسی از افغانستان که دارای جهت گیری سیاسی خاصی هستند و نیز حضور نمایندگان طالبان در مسکو به بهانه برگزاری مراسم صدمین سال روابط سیاسی میان دو کشور، گامی دیگر در راستای تخریب جایگاه دولت افغانستان تلقی می گردد.
روسیه در سال های گذشته متهم به حمایت تسلیحاتی و لوجیستیکی و نیز حمایت های معنوی از گروه طالبان و متهم به تضعیف نظام سیاسی موجود افغانستان بوده است. برگزاری کنفرانس بدون حضور دولت افغانستان و نیز برگزاری مراسم صدمین سالگرد روابط خارجی دو کشور در همین راستا قابل تحلیل است.
ماحصل آن چه از تحرکات جدید روسیه در امور افغانستان بدست می آید همان ضرب المثل معروف در زبان فارسی است که: «ما را از خیر تو امیدی نیست، شر مرسان.» دولت افغانستان اگرچه موضع تند و رسمی در برابر تحرکات جدید روسیه اتخاذ نکرده است ولی زبان حال دولت همین ضرب المثل است.

دیدگاه شما