صاحب امتیاز: محمد رضا هویدا

مدیر مسوول: محمد هدایت

سر دبیر: حفیظ الله زکی

پنجشنبه ۲ قوس ۱۳۹۶

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

استمرار بازی خونین پاکستان با افغانستان

-

ششمین اجلاس چهارجانبه با حضور کشورهای آمریکا، چین، افغانستان و پاکستان تحت عنوان گروه هماهنگی چهار جانبه پس از وقفه بیست ماهه در مسقط پایتخت عمان بدون هیچ نتیجه مشخصی پایان یافت. به گفته مقامات پاکستانی این اجلاس به ابتکار این کشور دو باره از سر گرفته شده است و هدف از آن ایجاد صلح و آشتی در افغانستان و نشان دادن حسن نیت پاکستان در راستای پیشرفت پروسه صلح افغانستان بوده است.
گفته می شود این اجلاس که بنا بود با اعلامیه مشترک خاتمه یابد و در این اعلامیه میکانیزم نشست های بعدی مشخص شود، احتمالا با درگیری لفظی بین مقامات افغانستان پاکستان بدون هیچ نتیجه مشخصی پایان یافته است.
اما نتیجه این نشست به نظر می رسد بلافاصله از سوی پاکستان در پکتیا و غزنی با حملات خونین بر نیروهای امنیتی کشور به نمایش در آمد. در حمله گروهی از سوی تروریست ها بر مرکز تربیوی پلیس ملی و قومندان امنیه این ولایت بیش از 40 تن از نیروهای پلیس و افراد ملکی کشته شده اند و بیش از 160 تن دیگر زخم بر داشته اند. هم چنین در پی حمله خونین طالبان در ولسوالی اندر ولایت غزنی بر پاسگاه پلیس نیز بیش از 30 تن از نیروهای امنیتی کشور کشته و تعداد زیادی نیز زخمی شده اند. در آخرین ساعات شام دیشب نیز بر یک محل بازرسی پلیس در منطقه پل باغ عمومی در مرکز شهر کابل حمله انتحاری صورت گرفت و دستکم دو نفر سرباز کشته شدند و یک تن دیگر نیز زخم بر داشت.
این تعداد کشته و زخمی در یک روز و آن هم پس از اجلاس مسقط که گویا به منظور صلح برگزار شده است، برای مردم افغانستان مصیبت بار و برای نیروهای امنیتی کشور سهمگین است. این در حالی است که تقریبا در اکثر مناطق کشور نیروهای امنیتی ما تلفات و خسارات سنگینی را بر اثر جنگ های نامنظم و حملات تروریستی تحمل می کنند. حملاتی که بدون شک در بیرون از افغانستان و در خاک کشور همسایه ما طراحی و در نقاط مختلف کشور توسط مزدوران بیگانه اجرا می گردد. امری که بارها از سوی دولت مردان افغانستان برای پاکستان گوشزد شده است و حتی اسنادی نیز در نهادهای امنیتی کشور برای محکومیت جهانی پاکستان تهیه شده است.
تجربه ثابت کرده است که هر بار که پاکستان سخن از صلح به میان می آورد، حملات تروریستی نیز تشدید می گردد. این کشور درهمان زمان که در نشست های صلح اشتراک می کند، از سوی دیگر مناطقی از افغانستان را نشانه می گیرد و دست به قربانی مردم افغانستان می زند. شاید به این امید که بتواند با این گونه حملات بتواند بر اراده سیاسی موجود افغانستان تاثیر بگذارد. تجربه ای که در زمان حکومت آقای کرزی به خوبی جواب داد و در حینی که حملات انتحاری طراحی شده در پاکستان به وقوع می پیوست، ما پاکستان را برادر می خواندیم و تروریست ها را برادران ناراضی.
واقعیت این است که پاکستان از روزی که مداخله خود را در افغانستان از آغازین روزهای تجاوز شوروی تا کنون شروع کرده است، هیچگاه صادق نبوده و همواره با سرنوشت مردم افغانستان بازی کرده است. از روزی که این کشور به بهانه کمک به جهاد و مجاهدین کمر به ویرانی افغانستان بست تا هنوز تنها یک سیاست را در پیش گرفته و هرگز دست از این سیاست بر نداشته است و آن سیاست قتل و کشتار مردم افغانستان به وسیله خود افغان ها است. شاید امروز دیگر کسی یافت نشود که کم ترین تردید در عدم صداقت و راستی پاکستان داشته باشد. استراتژی جدید ایالات متحده در جنوب آسیا و مواضع جدید این کشور در برابر پاکستان دلیل واضح بر عدم صداقت پاکستان و هم چنین حمایت این کشور از تروریست ها است.
اما جای پرسش این است که چرا ما هر بار فریب دروغ این کشور را می خوریم. آیا واقعا شرایط برای صلح آماده شده است یا خیلی خون گرم هستیم؟ آیا پاکستان واقعا آماده است تن به صلح بدهد و پای خود را از افغانستان بیرون بکشد؟ به نظر می رسد پاسخ به این پرسش ها منفی است و هنوز شرایط برای پذیرفتن واقعیت ها از سوی پاکستان آماده نشده است. اگر چه رفتن برای به دست آوردن صلح برای افغانستان در هر جا و هر زمان و به سوی هرکس، نشانه ای از محذوریت برای افغانستان و نیاز شدید ما به صلح است. ولی طرف مقابل به نظر می رسد تنها با این گونه شهر به شهر گشتن به دنبال صلح، تنها وقت را از بین می برد و همان طوری که بیش از سه دهه همگان به دنبال این کشور بوده ایم، باز هم همان تجربه ها را تکرار می کنیم. بنابراین پاکستان اگر بر میز مذاکره صلح هم می نشیند، بهای آن را از مردم افغانستان در میدان های نبرد می ستاند.

دیدگاه شما