صاحب امتیاز: داکتر حسین یاسا

مدیر مسوول: محمد رضا هویدا

چهارشنبه ۲۹ جدی ۱۳۹۵

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

انگیزه های خودکشی زنان در افغانستان

-

خودکشی دختران و زنان افغان و آمار رو به ازدیاد آن یک پدیده تازه نیست. طبق اذعان مسئولین حقوق بشر هر سال بر تعداد خودکشی های زنان و دختران افغان افزوده می شود. گزارشها حاکی است که بیش از نود درصد خودکشی ها در افغانستان را زنان انجام می دهند به طوریکه سالانه بیش از دو هزار زن و دختر افغان به این عمل دست می زنند. رشد سالانه رقم خودکشی در افغانستان حاکی از وجود یک بحران خاموش و بی صدا در جامعه افغانستان است که کمتر کسی توجه جدی به آن نشان داده است.

بر اساس اظهارات کارشناسان بیشترین علل خودکشی در بین زنان و دختران افغان، ازدواج های اجباری، افسردگی، اختلافات و خشونت خانوادگی می باشد که در بین آنها مشکلات مربوط به ازدواج شایع ترین عامل شناخته شده است. تغییر و بهبود وضعیت زنان افغانستان یکی از موضوعات مطرح شده در کنفرانس بن اول بود و شاهد بودیم که با شروع دوره جدید سیاسی، شعارهای زیادی در حمایت از حقوق زنان افغانستان سرداده شد و بسیاری از کسانی که در زندگی فردی خود به حقوق زنان اعتقاد و الزامی نداشتند، در فضای عمومی خود را ملزم به حمایت کلامی از حقوق زنان می دانستند و چه بسیار بیانیه های رسایی که در مجامع و محافل عمومی در این راستا سر داده شد.

اما حقیقت این است که با وجود پیشرفت ها و تغییرات اندک و بعضاً مهمی چون افزایش تحصیلکردگان دختر، جامعه سنتی و باورها و رفتارهای مردسالارانه افغانستان هنوز دست نخورده باقی مانده است و تلاشهای انجام شده تا کنون اثربخشی کمی در جهت تغییر وضعیت عمومی زنان داشته است. این در حالی است که تلویزیون و رسانه های ارتباط جمعی که تا دوردست ترین نقاط افغانستان دسترسی به آنها ممکن است، به متداول ترین سرگرمی زنان و دختران افغان بدل شده است و مخاطب اصلی بیشتر سریالها و برنامه های آنها زنان و به ویژه دختران جوان می باشد؛ به این ترتیب زنان و دختران به راحتی با روشهای مختلف زندگی و فرهنگ های دیگر آشنا شده و جدیدترین و به روزترین اطلاعات و پیامها را دریافت می کنند. بدیهی است وقتی به جامعه خود و زندگی واقعی خویش رجوع می کنند، کمترین سنخیت با ایده ها و پیامهای دریافت شده نمی بینند. در این شرایط است که تناقض ایجاد شده می تواند به بحران منجر شود و دختر یا زنی که ایده آلهای خود را از رسانه های آزاد افغانستان دریافت می کند در مواجهه با واقعیت خشن، بی رحم و انعطاف ناپذیر زندگی افغانی ممکن است دچار پریشانی درونی شده و راه حل های خطرناک جستجو کند.

بسیاری افراد و کارشناسان معتقدند این گونه بحران ها لازمه و جزء گریزناپذیر جوامع در حال گذار است؛ اما نباید فراموش کرد که عبور از این بحرانها به ساحل امن و سلامت بدون مدیریت و تلاشهای پیگیرانه و جدی نیروهای پیشرو جامعه ممکن است سالها و حتی قرن ها زمان در بر گیرد؛ چنانچه تا هنوز در افغانستان شاهد آن بوده ایم. هر تغییری در مناسبات و ساختارهای جامعه نیازمند حضور و تأثیرگذاری گروهی از کنشگران اجتماعی است که در جهت اهداف و انگیزه های اصلاحی، صادقانه و پیگیرانه تلاش کنند. اما در افغانستان امروز حقیقتاً شاهد این گونه انگیزه ها و تلاشها هستیم؟

 

دیدگاه شما