صاحب امتیاز: داکتر حسین یاسا

مدیر مسوول: محمد رضا هویدا

چهارشنبه ۲۹ جدی ۱۳۹۵

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

فرصت های که از دست رفت

-

سیگار یا اداره بازرسی ویژه سنای آمریکا برای بازسازی افغانستان در تازه ترین گزارش خود از عدم مدیریت درست کمک های آمریکا در سیزده سال گذشته برای افغانستان انتقاد کرده و گفته است که میزان پول کمک شده در طول سیزده سال گذشته به افغانستان به مراتب بیشتر از پولی است که آمریکا در طرح مارشال به اروپا کمک کرد. پس از جنگ جهانی دوم ایالات متحده آمریکا برای حمایت از ثبات و بازسازی شانزده کشور اروپایی که در جریان جنگ جهانی دوم متضرر شده بودند، سیزده میلیارد و سیصد میلیون دالر را در قالب طرح مارشال کمک کردند که این کشور با استفاده از این کمک ها توانستند بخش عمده از تخریبات جنگی را ترمیم و ثبات و امنیت را به کشورهای شان برگرداند؛ اما سیگار ادعا می کند که مجموع کمک های امریکا به افغانستان در طول سیزده سال گذشته به بیش از یکصد و چهار میلیارد دالر می رسد.

این چندمین گزارش سیگار است که در مورد چگونگی مصرف و موثریت کمک های آمریکا برای افغانستان منتشر می شود. تنها طی یک سال گذشته سومین بار است که سیگار از دزدی و غارت کمک ها، مدیریت نا سالم و عدم موثریت پروژه های ساخته شده آن ها به صورت مستند و موردی گزارش می دهد؛ اما هیچیک از این گزارش ها و موارد اختلاص و سوء مدیریت تاکنون مورد بازرسی جدی قرار نگرفته است.

هم چنان این نهاد از قراردادی های مبهم و فساد آلود انجوهای خارجی و فساد و اختلاس در ادارات حکومت افغانستان پرده برداشته و بارها به سنای آمریکا از حیف و میل شدن کمک های آمریکا گزارش داده بود. به هر صورت، این گزارش سیگار تازه نیست؛ بلکه حکایت مکرر مشکل مزمنی می باشد که سال ها است ادارات دولت افغانستان و انجوهای بین المللی در افغانستان را فرا گرفته است.  

حقیقت این است که انجوهای بین المللی که مسئول مستقیم مصرف میلیاردها دالر کمک های جامعه جهانی به افغانستان بودند عامل اصلی در هدر دادن کمک های بین المللی می باشد. فساد و اختلاس به زودی در تمام آنها ریشه دوانید و در منظوری و تطبیق پروژه ها کمتر به نتیجه و سودمندی آن ها توجه شد. بیشتر پروژه های انکشافی و بازسازی که از درک کمک های جامعه جهانی تامین می گردید در راستای عملیات های نظامی، اعمال نفوذی های سیاسی و لابی های اقتصادی و منطقه گرایی سوق داده شدند. بخش عمده آن ها صرف پروژه های سطحی در مناطق ناامن شدند و دوباره به زودی یا در اختیار طالبان و مخالفین مسلح دولت قرار گرفت و یاهم در جریان جنگ و عملیات های نظامی دوباره تخریب گردیدند.

دولت افغانستان هیچگاهی نتوانست انجوهای خارجی را در امر مصرف کمک های بین المللی اش پاسخگو ساخته و بر امورات و برنامه های آنها نظارت جدی نماید. جامعه جهانی هم هیچگاه نگرانی ها و انتقادات دولت افغانستان و نهادهای خارجی در ارتباط با خودسری و مسئولیت ناپذیری انجوهای بین المللی توجه نکردند. به همین دلیل مشکل آفت ناکارآمدی و هیولای فساد در این نهادها و در کمک های جامعه جهانی جدی و فربه تر شد به اندازه ای که اکنون خسارات و پیامدهای آن به سرشکستگی و پرونده ی سیاه و شرم آور برای اجرا کنندگان تبدیل شده است. اکنون بخشی از هزینه های آمریکا برای کمک به افغانستان به هدر رفته؛ اما هنوز هم فرصت برای بازشناسی ریشه ها و کشف گرداب های فساد باقی است و می توان با تحقیق بخشی از پول های ضایع شده را دوباره به مسیر اصلی اش برگرداند.

دیدگاه شما