شماری از زنان در هفت ولایت کشور (کابل، هرات، بلخ، بامیان، دایکندی، میدان وردک و سرپل)، به طور همزمان نسبت به آزادی بدون قید و شرط زندانیان گروه طالبان بر اساس توافق‌نامه این گروه با امریکا، تجمع‌های اعتراضی بر پا کردند و خواستار توجه حکومت و نهادهای حقوق بشری به این موضوع شدند.
شماری از این شهروندان روز سه‌شنبه (14 حوت) مقابل کمیسیون حقوق بشر در کابل جمع شدند و نسبت به آزادی بدون قید و شرط زندانیان طالبان، اعتراض کردند.
مرضیه نجفی در این تجمع اعتراضی از کمیسیون مستقل حقوق بشر خواست که در مقابل آزادی بدون قید و شرط 5 هزار زندانی طالبان بایستد و اجازه ندهد که این زندانیان طالبان بدون هیچ محاکمه‌ای آزاد شوند.
خانم نجفی افزود، ما فعالان مدنی و سیاسی صلح را به عنوان یک خواست دینی و ضرورت مبرم در شرایط کنونی می‌دانیم بنابرین از تسهیلاتی که ایالات متحده امریکا برای گفتگوهای صلح کرده، سپاسگزاری می‌کنیم.
او اضافه کرد، اما باید گفتگوهای صلح به گونه‌ای باشد که آرمان‌های شهدای دو دهه اخیر و حقوق آنان پایمال نشود و نظام جمهوری که ده‌ها هزار جوان این مرز و بوم برای آن خون داده است، پا بر جا باشد.
روز شنبه هفته جاری (10 حوت) توافقنامه صلح بین نمایندگان ایالات متحده و طالبان امضا شد؛ در قسمتی از آن آزادی بدون قید و شرط 5 هزار زندانی طالبان از زندانهای کشور مطرح شده است.
فاطمه الیاسی یکی از معترضان نیز گفت که زندانیانی که ده‌ها هزار جوان این سرزمین را به خون کشیده‌اند و هزاران زن دیگر را بیوه کرده‌اند نباید بدون محاکمه آزاد شوند.
او افزود، برای دفاع از عزت مردم، حفظ ارزش‌های ملی و اراضی کشور سالها قربانی داده‌ایم و فریاد و ضجه کودکان و زنان این سرزمین را شنیده‌ایم، اکنون خواستار این هستیم که صلح نباید ارزش‌ها و خون شهدای ما را پایمال کند.
این شهروند کابلی گفت که کمیسیون مستقل حقوق بشر باید به قربانی‌های مردم احترام قایل شود و از حقوق افراد بی‌گناهی که کشته شده‌اند دفاع کنند تا تاریخ شاهد این شهامت‌شان باشد.
معترضان از حکومت نیز خواستند که زندانیان طالبان را بدون هیچ قید و شرطی آزاد نکنند تا نباشد دوباره به میدان‌های جنگ برگردند.
آنان از تمام رهبران جهادی و سیاسی نیز دعوت کردند که از تفرقه و نفاق پرهیز کنند و در مقابل خواست اکثریت مردم افغانستان قرار نگیرند و از موضع حکومت  متحدانه حمایت کنند و هدف اصلی‌اشان را حفظ نظام جمهوری و دستآوردهای چند ساله حکومت و مردم قرار دهند.
در ولایت‌های هرات، بلخ، بامیان، دایکندی، میدان وردک و سرپل نیز معترضان به آزادی بدون قید و شرط طالبان از زندان اعتراض کردند و خواستار توجه نهادهای حقوق بشری به این مورد شدند.
پیش از این کمیسیون مستقل حقوق بشر نیز در نامه‌ای خطاب به امریکا، حکومت افغانستان و طالبان، گفته است که خبرها درباره تبادله زندانیان میان دولت و طالبان سبب نگرانی مردم و پرسش‌برانگیز شده است.
در این نامه نوشته شده که «با این‌که کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان به طور منظم از زندان‌ها بازدید می‌کند، فهرست نام این پنج هزار زندانی طالبان به کمیسیون داده نشده است. در ضمن، فهرست نام زندانیانی که نزد طالبان‌اند نیز در دست‌رس کمیسیون قرار داده نشده است.»
کمیسیون مستقل حقوق بشر در این نامه گفته است که تمامی شهروندان حق دارند ‌درباره روند صلح، به شمول رهایی زندانیان، آگاهی داشته باشند.
این نهاد پرسش‌هایی را نیز در مورد چگونگی «دسترسی قربانیان به عدالت، طی مراحل قانونی زندانیان، تأیید هویت زندانیان، نظارت و برنامه‌های پس از آزادی» به عنوان یک نگرانی مطرح کرده است.
محمد اشرف غنی، رئیس جمهور کشور یک روز پس از امضای توافقنامه صلح میان طالبان و امریکا گفت که دولت هیچ تعهدی برای رهایی زندانیان طالبان ندارد و این موضوع پیش‌شرطی برای آغاز گفتگوهای بین‌الافغانی صلح نیست.
آقای غنی همچنین افزود که آمریکا در قسمت تبادله زندانیان طالبان صلاحیت ندارد و هیچ کسی نمی‌تواند افغانستان را مجبور به این کار کند.
کمیسیون مستقل حقوق بشر نیز در نامه‌ به سفارت امریکا نوشته: در میان زندانیان طالبان کسانی هستند که جرایم متعددی مرتکب شده‌اند و شمار زیادی از آنان، افراد ملکی را هدف قرار داده‌اند؛ قربانیان چطور به عدالت خواهند رسید؟