کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می‌گوید که در هفت ماه نخست سال 1398؛ موارد ثبت‌شده در کمیسیون نشان‌ می‌دهد که خشونت علیه زنان بیش از 8 درصد افزایش یافته است.
شبنم صالحی، کمیشنر بخش حمایت از حقوق زنان کمیسیون مستقل حقوق‌بشر افغانستان روز شنبه دوم قوس، در یک نشست خبری در کابل گفت که "در جریان هفت ماه نخست سال 1398‌ ، در حدود 2762 مورد خشونت علیه زنان در دفترهای کمیسیون حقوق‌بشر ‌ثبت شده است که نسبت به زمان مشابه سال گذشته، 8.2 درصد افزایش را نشان می‌دهد.
خانم صالحی افزود که در هفت ماه نخست سال گذشته خورشیدی، 2 هزار و 536 مورد خشونت علیه زنان در دفترهای کمیسیون ثبت شده بود.
خشونت‌های فزیکی، جنسی، اقتصادی، کلامی و روانی، اخراج از منزل، ازدواج‌های اجباری و ازدواج‌های زودهنگام به عنوان انواع خشونت در ‌برابر زنان ثبت شده است.
کمیشنر بخش حمایت از حقوق زنان کمیسیون مستقل حقوق بشر گفت که خشونت فیزیکی، به‌ویژه لت‌و‌کوب، گسترده‌ترین و رایج‌ترین نوع خشونت با زنان است.
در گزارش کمیسیون آمده که از مجموع انواع خشونت‌های ثبت شده 1041 مورد آن خشونت روانی و کلامی است. ۸۶۱ ‌مورد دیگر خشونت فیزیکی، ۴۸۵ ‌مورد خشونت اقتصادی، ۱۲۳ مورد خشونت جنسی و ۲۵۲ مورد نیز سایر خشونت‌ها است.
کمیسیون می‌گوید که از 861 مورد خشونت فیزیکی علیه زنان، در حدود 744 مورد لت‌و‌کوب زنان بوده که نسبت به سال مدت مشابه سال گذشته، 41 درصد افزایش داشته است. همچنین ۳۰ مورد قتل، هفت مورد آتش زدن، هشت مورد کار اجباری و یک مورد قطع عضو زنان، شامل خشونت فیزیکی می‌شود.
خانواده، ناامن‌ترین مکان برای زنان
کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می‌گوید که ثبت موارد خشونت‌ها، نشان می‌دهد که محیط خانه یا همان خانواده "ناامن‌ترین" مکان برای زنان کشور است.
شبنم صالحی گفت که در هفت ماه گذشته، بیش از 97 درصد خشونت علیه زنان در محیط خانه انجام شده است و باقی موارد خشونت علیه زنان در خیابان، محل کار، شفاخانه، مکتب، دانشگاه، توقیف‌خانه‌ها و زندان‌ها بوده است.
اما این پرسش در ذهن شمار زیادی از شهروندان شور تداعی می‌شود که چرا برخلاف حمایت‌های زیاد و مصارف هنگفت مالی، هر ساله میزان خشونت‌ها بالا می‌رود؟
سمیه رامش، فعال مدنی و سیاسی نوشته است: "وقتی به بیست‌وپنج نوامبر، روز جهانی محو خشونت علیه زنان، فکر می‌کنم و به یک سلسله برنامه‌هایی که حداقل در طول پانزده سال گذشته مرتباً هر سال برگزار می‌شود‌ ، این سوال ایجاد می‌شود که چرا با تمام هزینه‌های گزاف و مصارف هنگفت و تقریبا توجه نهادهای زیاد به این موضوع نه تنها خشونت علیه زنان کم‌تر نشده‌ ، بلکه هر روز سنگین‌تر از روز قبل بر زند‌گی زن افغانستان سایه انداخته است؟"
این پرسش در ذهن زیادی خلق شده است. کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان می‌گوید که برنامه‌هایی که در 15 سال گذشته گرفته شد، به دلیل اینکه اسیب شناسی نشده است، مثمر واقع نشد.
شبنم صالحی کمیشنر کمیسیون مستقل حقوق بشر می‌گوید که طی یک و نیم دهه گذشته کل تمرکز بر شهرها و مراکز ولایت بود که این باعث شد که خشونت‌ها در روستاها که مرکز اصلی خشونت است، همچنان باقی بماند.
خانم صالحی همچنین گفت که یکی دیگر از دلایل افزایش خشونت این است که اگاهی‌دهی‌ها یک طرفه صورت گرفت و در تمامی برنامه تمرکز بر زنان بود و مردان غافل از این موضوع بودند.
در گزارش کمیسیون حقوق بشر همچنین آمده که وجود فرهنگ‌های ناپسند، نبود امنیت، ضعف در حاکمیت دولت، نبودن برخورد قاطعانه با مجرمان، استمرار فرهنگ معافیت، فساد اداری، دسترسی محدود زنان به عدالت و بی‌سوادی از دیگر عامل‌های افزایش خشونت علیه زنان نوشته شده است.
تلاش‌های معنادار برای محو خشونت علیه زنان
شهرزاد اکبر، رئیس کمیسیون مستقل حقوق‌بشر افغانستان نیز مبارزه با خشونت علیه زنان را نیازمند تلاشی معنادار و طولانی‌مدت دانست و از جنگ و ناامنی، ضعف در تطبیق قانون، فرهنگ معافیت و فساد اداری گسترده، به عنوان چالش‌های موجود در مسیر این مبارزه یاد کرد.
خانم اکبر، این چالش‌ها را به عنوان مانعی برای همه شهروندان، به‌ویژه زنان، در جهت رسیدن به حقوق‌بشری‌شان‌ دانست و گفت که "تلاشی معنادار برای کاهش خشونت با زنان، باید شامل اقدامات جدی و قاطع برای حل این چالش‌های ساختاری باشد."
رئیس کمیسیون حقوق‌بشر، به «کمپاین شانزده‌روزه» ‌کمیسیون برای مبارزه با خشونت با زنان اشاره کرد و گفت: "یافته‌های ما نشان می‌دهد که انواعی از خشونت در برخی از مناطق افغانستان پررنگ‌تر است. به همین دلیل از همکاران کمیسیون خواستیم که برنامه‌های خود را با توجه به وضعیت هر ولایت و نوع خشونتی که در آنجا وجود دارد، متمرکز سازند."
او تأکید کرد که با وجود چالش‌های موجود، تلاش‌های نهادهای حقوق‌بشری و نهادهای حمایت از حقوق زنان، در افزایش آگاهی و بهبود دسترسی زنان به آموزش، خدمات صحی و عدالت مؤثر بوده است.
رئیس کمیسیون، به مسئولیت رسانه‌ها در این روند نیز اشاره کرد و گفت که رسانه‌ها نقش بسیار مهمی در حفظ دستاوردهای فعلی، هم‌چنین، افزایش آگاهی مردم به منظور مبارزه با خشونت با زنان در جامعه دارند.
کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان همچنین می‌گوید که افزایش آگاهی مردم به حقوق و امتیازات اجتماعی، به ویژه جایگاه و موقعیت حقوقی زنان در روابط خانوادگی، ایجاد راهکارهای مؤثر برای مبارزه با حاکمیت عرف و سنت‌های ناپسند، ایجاد فرصت‌ها و زمینه‌های شغلی به منظور تأمین زمینه‌های استقلال مالی زنان، استخدام کارمندان با تجربه و متخصص در سارنوالی اختصاصی مبارزه با خشونت با زنان، همچنین، تعدیل قانون منع آزار و اذیت زنان و کودکان برای تعیین و تشخیص مصادیق آزار و اذیت، از ‌مواردی است که می‌تواند در قسمت کاهش خشونت علیه زنان کمک کند.
از سوی دیگر لوی سارنوالی کشور اعلام کرد که در سال ۱۳۹۸ به بیش از دو هزار و ۵۰۰ پرونده خشونت علیه زنان رسیدگی کرده که ۱۴۹ مورد آن تجاوز جنسی بوده‌است.
جمشید رسولی، سخنگوی لوی سارنوالی گفت که رسیدگی به موارد خشونت علیه زنان در اولویت این نهاد قرار دارد و به تمام شکایت‌های زنان درباره خشونت به صورت جدی، عادلانه و منصفانه، مطابق قانون افغانستان رسیدگی خواهد کرد.