سلام رحیمی وزیر دولت در امور صلح در نشستی که به مناسبت روز جهانی صلح برگزار شده بود، خطاب به طالبان گفت که صلح را در کشورهای همسایه به خاطر منافع آنان جستجو نکنید.
آقای رحیمی روز شنبه 30 سنبله در کابل گفت که "صلح در داخل کشور می‌شود" و دولت افغانستان باید در آن نقش مرکزی داشته باشد.
این انتقاد در حالی مطرح می‌شود که نمایندگان گروه طالبان بعد از اینکه نتیجه بیش از 9 ماه مذاکره با نمایندگان ایالات متحده لغو شد، به مسکو و پس از آن به تهران سفر کردند.
طالبان گفته بود به نقش تمام کشورها در روند صلح افغانستان از جمله کشورهای همسایه به دیده قدر می‌نگرد.
سلام رحیمی وزیر دولت در امور صلح اما می‌گوید که این نشست‌ها بیشتر تامین کننده منافع کشورهای همسایه است و طالبان باید به صورت مستقیم با حکومت مذاکره کند. او گفت که دولت دروازه‌های صلح را باز گذاشته است.
آقای رحیمی اما در ادامه افزود که آوردن صلح نیازمند زمان و آمادگی است؛ طی سال‌های گذشته تمام نهادها عیار شده بود برای پیش بردن جنگ و در این قسمت برنامه و امکانات کافی نیز داریم؛ برای صلح نیز نیازمند ظرفیت هستیم.
وزیر دولت در امور صلح گفت که اکنون برای مذاکرات صلح در چندین قسمت کار جریان دارد: اجماع از سطح قریه تا مرکز، ظرفیت سازی برای مذاکرات مستقیم، ایجاد شیوه‌های اجرایی برای توافق و تعهد متین برای به سرمنزل رساندن پروسه صلح.
آقای رحیمی در قسمتی دیگر از سخنان خود یکبار دیگر گفت که نقشه راه صلح، آن چیزی است که در لویه جرگه مشورتی صلح گفته شده است.
حدود چهار ماه پیش حکومت سه هزار تن را که در بین آنان زنان نیز حضور داشتند از نقاط مختلف کشور در کابل جمع کرد تا در مورد نحوه گفتگوهای صلح به حکومت مشوره بدهد.
وزیر دولت در امور صلح گفت که حکومت افغانستان به منظور حسن نیت، شماری از زندانیان گروه طالبان را از زندان آزاد کرد. او همچنین گفت که در حال بررسی پرونده‌های سایر زندانیان گروه طالبان هستیم.
در این نشست، محمد احسان ضیا، رئیس انستیتوت صلح امریکا نیز تاکید بر مردم محور بودن مذاکرات صلح کرد و گفت که مردم باید در روند مذاکرات صلح دخیل باشند.
آقای ضیاء علاوه کرد که ریشه‌های جنگ در افغانستان است و باید این مشکل در داخل کشور حل شود. او نظری که جنگ افغانستان تحمیلی است را رد کرد و گفت که مشکل در بین خود ماست.
از حدود یک سال به این سو، نسبت به 17 سال گذشته، گفتگوهای صلح سرعت بیشتری گرفته است و حرکات مدنی و سیاسی زیادی در این قسمت صورت گرفته است.
در پی این حرکات، کاروانی از هلمند به کابل سفر کرد و بعد از ملاقات با شماری از سفیران مقیم کابل، به ولایت‌های دیگر کشور رفتند تا پیام رسان صلح باشند.
خیبر که مسئولیت این کاروان را برعهده دارد می‌گوید که حدود 800 قریه کشور را رفته تا پیام صلح را به مردم و گوش طالبان برساند.
او اما گفت که گروه طالبان به این حرکات نه تنها لبیک نگفت، بلکه حرکت ما را یک "پروژه امریکایی" خواند و توجهی به آن نکرد. خیبر همچنین افزود که هیچ کشور نمی‌تواند صلح را برای ما بیاورد، جز مردم این کشور.
حسینه هاشمی که فرزندش را در یک حمله انتحاری از دست داده بود، نیز گفت که ما بی‌صبرانه منتظر صلح هستیم و نمی‌خواهیم که قربانی شدن کودکان و فرزندان خود را ببینیم.
او اما گفت: درست است که مردم افغانستان تشنه صلح هستند، اما هر صلحی مدنظر ما نیست، باید صلحی شود که پایدار باشد، ارزش‌های دموکراتیک حفظ شود و خون قربانیان پایمال نشود.
سیما سمر وزیر دولت در امور صلح و حقوق بشر نیز با تاکید بر پروسه صلح، گفت که باید صلح همه‌گیر شود که حقوق بشر و زنان مدنظر گرفته شود.
همزمان با فرار رسیدن با فرا رسیدن روز جهانی صلح محمد اشرف غنی رئیس‌جمهوری در پیامی به این مناسبت، گفت که جنگ راه حل نیست و ادامۀ جنگ در افغانستان به سود هیچ گروه نیست.
ریاست جمهوری یک و نیم هفته پیش اعلام کرده بود که تلاش‌های صلح را متوقف کرده‌است، اما اکنون آقای غنی می ‎گوید که باید برقراری آتش‌بس، لازمۀ اصلی رسیدن به صلح باشد.
رئیس‌جمهور در این پیامش می‌افزاید: «اگر طالبان صلح می‌خواهد، ما برای یک لحظه هم دوام جنگ را نمی‌خواهیم. این‌جا یک‌بار دیگر به صراحت می‌گویم که گناه تمام خون‌ریزی و قتل‌ها به دوش کسانی‌ است که صلح و آتش‌بس را نمی‌پذیرند.»
او گفت: «راه حل منازعات چهل‌ساله تنها از مسیر سیاسی ممکن است و بهترین راه مشارکت سیاسی و حمایت از انتخابات و نظام جمهوری است.»
حکومت هر چند بارها بر نوع نظام (جمهوری) تاکید کرده است اما گروه طالبان به صورت تلویحی این نظام را امریکایی خوانده و پیشنهاد امارت دارند.
نظام امارتی اما مورد قبول شهروندان نیست و می‌گویند که در این نوع نظام، شهروندان به حاشیه رانده می‌شوند و حقوق بشر و ازادی بیان نیز از بین می‌رود.