ولسوالی ناور در شمال غرب غزنی موقعیت دارد. ناور به لحاظ جغرافیایی بزرگ‌ترین و به لحاظ جمعیتی دومین ولسوالی بزرگ غزنی به شمار می‌رود. در طی سال‌های گذشته پس از سقوط رژیم طالبان و باروی کار آمدن نظام سیاسی جدید و حضور پررنگ جامعه بین‌المللی در افغانستان، میلیاردها دالر برای دولت-ملت سازی و توسعه افغانستان هزینه گردید. اکثر این هزینه‌ها از سوی شرکای غربی دولت افغانستان و تا حدودی همسایگان و کشور دوست جاپان تأمین گردید. علی‌رغم به مصرف رسیدن پول‌های هنگفت، در نحوه توزیع این کمک‌ها و مدیریت آن چالش‌هایی وجود داشت که باعث گردید ازیک‌طرف این کمک ها بازدهی لازم را نداشته باشد و از طرف دیگر زمینه حیف‌ومیل آن فراهم شود. ناور یکی از مناطقی به شمار می‌رود که از این کمک‌ها کمترین بهره برده است. اداره ولسوالی ناور از مدت یک سال به این‌طرف نهایت تلاش نموده است تا از مجاری قانونی تمامی امکانات در راستای بسیج کمک‌ها و همسویی میان حکومت و مردم در راستای توسعه ناور به کار گرفته شود. میثاق شهروندی از برنامه‌های حکومت وحدت ملی به شمار می‌رود تا در راستای توسعه روستاها و مناطق محروم کشور این برنامه‌ها اجرایی شود. ولسوالی ناور با توجه به میزان جمعیت و جغرافیای آن از 61 پروژه انکشافی و توسعه‌ای میثاق شهروندی برخوردار شده است که این برنامه‌ها حوزه های مختلف از ساخت دستگاه برق‌آبی، برق آفتابی، پل، پلچک، حوض آب زراعتی و کانال‌های آب‌رسانی را شامل می شود. تمویل این پروژه‌ها حدود هشتاد میلیون افغانی هزینه‌بر می‌دارد که نود درصد آن از سوی حکومت و ده درصد آن از سوی مردم پرداخت می‌گردد. در سطح محلی شورای قریه جات نقش مهم در عملی کردن این پروژه‌ها دارند و این شوراها هرکدام داری هفت کمیته است که این کمیته‌ها هرکدام مرتبط به حوزه کاری وزارتخانه‌های دخیل در میثاق شهروندی فعالیت می‌نمایند. نوروز علی علیزاده ولسوال ناور در روز افتتاح بخش از این برنامه‌ها در ناور، مهم‌ترین اهداف و کارکردهای این برنامه‌ها را چنین بیان داشت:
1- تقویت رابطه دوسویه حکومت و شهروندان: این برنامه‌ها صرفاً بعد بازسازی و ایجاد زیربنایی ندارند بلکه یکی از مهم‌ترین اهداف آن تقویت رابطه شهروندان با حکومت است. در جوامع دموکراتیک و مردم‌سالار مردم خود تعیین‌کننده سرنوشت خود هستند بنابراین با توجه به فرصت‌های قانونی و شهروندی که در اختیار مردم قرارگرفته است باید در زمینه‌های بازسازی و نوسازی از آن استفاده بهینه صورت بگیرد.
2- بین الوزارتی بودن برنامه‌ها: برنامه‌های میثاق شهروندی در حقیقت برنامه‌های چندوجهی است که در آن وزارتخانه‌های معارف، انکشاف دهات، شهرسازی، زراعت، صحت عامه و اداره مستقل ارگان‌های محل دخیل هستند و هرکدام در ساحه کاری خود در قریه جات خدماتی را برای شهروندان فراهم می‌نمایند که این خدمات در قالب برنامه میثاق شهروندی تعریف‌شده است. بنابراین حضور پررنگ مردم و همکاری آن‌ها در این برنامه‌ها حیاتی و ضروری به نظر می‌رسد زیرا تقریباً تمامی جنبه‌های زندگی روستایی را دربرمی گیرد.
3- کاهش فاصله میان شهرها و روستاها: کشورهای جهان‌سومی مانند افغانستان به لحاظ برنامه‌ریزی انکشافی با چالش‌های متعدد روبرو است. کشورهای توسعه‌نیافته در کل و افغانستان به‌صورت خاص با این چالش روبرو است که شهرها بیش‌ازاندازه حجیم و مزدحم می‌شود درحالی‌که مناطق روستایی تخلیه می‌شود. دولت افغانستان برای این‌که بتواند ازیک‌طرف فشارها را از دوش کلان‌شهرهای کشور بردارد و بتواند شهروندان را در مناطق اصلی‌شان از مزایا و امکانات شهروندی مستفید سازد و از طرف دیگر شکاف توسعه‌ای میان شهر و روستاها را کاهش دهد، برنامه میثاق شهروندی را روی دست گرفته است که در روستاها برنامه‌های انکشافی و خدماتی را اجرا می‌نماید.
4- حضور فعال شوراهای انکشافی باعث کاهش فساد می‌شود: برنامه میثاق شهروندی حضور قوی شهروندان کشور را در اجرای برنامه‌های توسعه‌ای بسیار حیاتی ساخته است. یکی از اهداف حضور مستقیم و فعال مردم در این برنامه‌ها می‌تواند کاهش و حتی محو فساد اداری در این برنامه‌ها باشد. حضور فعال مردم مانع از حیف‌ومیل شدن هزینه‌هایی می‌شود که برای بازسازی و نوسازی روستاها در نظر گرفته‌شده است. بنابراین از مردم محترم ناور توقع می‌رود که در اجرای این برنامه‌ها نقش فعال بگیرند تا ازیک‌طرف روند تحکیم رابطه مردم با حکومت را تقویت ببخشد و از طرف دیگر مانع از حیف‌ومیل شدن این کمک‌های دولتی در بخش‌های انکشافی روستاها شوند.