در جریان تلاش‌ها برای بهبود و ماشینیزه کردن زراعت افغانستان، ترویج کشت برخی اقلام جدید زراعتی مانند زعفران و سویابین امیدواری‌های تازه‌ای خلق کرده است. اما هنوز هم زراعت نیازمندی‌های این کشور را رفع کرده نمی‌تواند.

 آمار وزارت زراعت و مالداری افغانستان نشان می‌دهد که حدود 85 درصد مردم مصروف زراعت اند، ولی با وجود آن هم این کشور سالانه حدود دو میلیون متریک تن گندم از خارج وارد می‌کند. این وزارت از کمبود بودجه شکایت داشته و می‌گوید تنها سه درصد بودجه ملی به این عرصه اختصاص می‌یابد.

لطف الله راشد، سخنگوی وزارت زراعت افغانستان می‌گوید که زراعت در این کشور از سال 1381 هجری شمسی به این سو پیشرفت تدریجی داشته است، اما هنوز هم حاصلات زراعتی نیازمندی‌های این کشور را مرفوع نمی‌کند: «براساس نیازسنجی‌ها، افغانستان سالانه حدود هفت میلیون متریک تن گندم نیاز دارد که قادر است پنج میلیون متریک تن آن را تولید کند.»

برای اکثر مردم زراعت پیشه افغانستان کشت و کار به مفهوم تامین کردن مواد غذایی سالانه شان است و کشت ماشینی هنوز در ابتدای کار قرار دارد. دهقانان سنتی این کشور حدود 9 ماه تمام با وسایل سنتی به کشت و کار مصروف اند تا بتوانند خوراکه خانواده خود را تامین کنند.

ماشینی سازی زراعت

با وجود این، تلاش‌ها برای ماشینی ساختن زراعت افغانستان شروع شده است. برخی سازمان‌های خارجی نیز در این عرصه کمک کرده اند، از جمله اداره انکشاف بین المللی ایالات متحده امریکا از سال 2002 به بعد به یک میلیون دهقان کمک نموده است. به گزارش این اداره امریکایی، بیش از 75 درصد مردم افغانستان برای تامین معیشت و نفقه خانواده های شان به زراعت متکی می‌باشند و این سکتور 25 درصد عواید ناخالص داخلی این کشور را تشکیل می‌دهد.

وزارت زراعت و مالداری افغانستان می‌گوید که در نتیجه کمک‌های بین المللی، حدود 30 تا 35 درصد زراعت افغانستان ماشینیزه شده است. سخنگوی وزارت زراعت می‌گوید تا حالا حدود 7850 عراده تراکتور توسط این وزارت و گروه‌های بازسازی ولایتی (پی آر تی) به دهقانان و کوپراتیف‌های زراعتی توزیع شده است و تا چند هفته آینده کشور چین نیز حدود 3000 عراده تراکتور جدید زراعتی به افغانستان کمک می‌کند. (دویچه وله)