مردم زیمبابوه برای نخستین بار در بیش از ۳۰ سال دیروز در حالی پای صندوق‌های رای رفتند که دیگر خبری از نام رابرت موگابه در میان نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری نیست. رئیس‌جمهور فعلی و رهبر حزب حاکم زانو پی‌اف و نلسون چامیزا، رهبر حزب مخالف نامزدهای اصلی این دوره هستند.
بجز انتخابات ریاست جمهوری، دیروز (دوشنبه، ۳۰ جولای) انتخابات پارلمانی و محلی نیز برگزارشد.
بر اساس نظرسنجی‌ها آقای منانگاوا، ۷۵ ساله با اختلاف کمی از رقیب ۴۰ ساله‌اش که رهبر «جنبش دمکراتیک تغییر» است، پیش است.
رابرت موگابه، رئیس جمهور سابق و بنیانگذار حزب حاکم زانو پی‌اف گفته است که به رهبر کنونی این حزب، یعنی آقای منانگاوا رای نخواهد داد. آقای موگابه می‌گوید که منانگاوا با کودتای علیه او به قدرت رسیده است.
آقای موگابه، ۹۴ ساله به بی‌بی‌سی گفته که نمی‌تواند به کسی رای بدهد که او را «عذاب» داده است. او ابراز امیدواری کرد که مردم با رای خود دولت نظامی فعلی را کنار بزنند و دوباره شرایط به قدرت رسیدن او را مهیا کنند.
از نگاه آقای موگابه، تنها نامزد قابل اعتماد این دوره از انتخابات نلسون چامیزا، رهبر مخالفان است.
در مقابل آقای منانگاوا رئیس سابق خودش را متهم کرده که با حزب مخالف تبانی کرده است.
امرسون منانگاوا که از همراهان نزدیک آقای موگابه در جنگ ‎ برای استقلال زیمبابوه بود، وعده اشتغال‌زایی و اصلاحات در اقتصاد داده است.
نلسون چامیزا هم گفته است که زیرساخت‌های اقتصادی کشور را بازسازی می‌کند. اما برخی از وعده‌های او بسیار بلندپروازانه تعبیر شده است؛ از جمله راه‌اندازی قطارهای سریع‌السیر و میزبانی المپیک.
آقای چامیزا از ۲۵ سالگی نماینده پارلمان بوده و اگر پیروز این انتخابات شود، جوان‌ترین رئیس‌جمهور تاریخ زیمبابوه خواهد شد.
صدها ناظر بین‌المللی برای نظارت بر روند برگزاری انتخابات به زیمبابوه رفته‌اند. با این حال حزب مخالف دولت گفته تخلفاتی رخ داده است. آنها همچنین در خصوص برگه‌های رای و ارعاب در روستاها ابراز نگرانی کرده‌اند.
رابرت موگابه که در جریان مبارزات برای استقلال زیمبابوه (رودزیای سابق) رهبری گروهی از چریک‌های مخالف حکومت را در دست داشت، پس از استقلال این کشور در سال ۱۹۸۰ تا نوامبر سال گذشته میلادی سی و هفت سال در سمت‌های نخست وزیر و رئیس جمهوری قدرت را در این کشور در دست داشت.
به گفته مخالفان، حرکت او به سوی تحکیم قدرت شخصی همراه با سوء مدیریت اقتصادی و فساد گسترده باعث شد تا زیمبابوه که زمانی دارای اقتصادی نیرومند بود به فقر کشیده شود در حالیکه آقای موگابه با اتکای به نیروهای امنیتی و گروه‌های لباس شخصی حامی خود، مانع از فعالیت موثر مخالفان می‌شد.