صاحب امتیاز: داکتر حسین یاسا

مدیر مسوول: محمد رضا هویدا

چهارشنبه ۴ حوت ۱۳۹۵

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

جاده های مرگ و بی توجهی دولت

-

روز گذشته در نتیجه یک حادثه ترافیکی در ولایت هرات 19 تن کشته و 7 تن دیگر مجروح گردیدند. سه روز پیش نیز رویداد مشابهی در شمال کشور یازده قربانی داد. حوادث ترافیکی و تلفات ناشی از آن در هر کشوری امر عادی است؛ اما این امر در افغانستان از حد معمول گذشته است. پس از جنگ و ناامنی، حوادث ترافیکی، مهمترین عامل کشتار و تلفات در افغانستان بوده و ارقام تلفات ناشی از حوادث ترافیکی پس از جنگ و انفجار ها، بزرگترین رقم تلفات در کشور تثبیت شده است. همه روزه در شاهراه ها و مسیر های ترانسپورتی در نقاط مختلف افغانستان ده ها و صدها واقعه ترافیکی کوچک و بزرگ صورت می گیرد.  

روزی نیست که در مسیر شاهراه های عمومی شاهد واقعات مرگبار تصادف و حوادث جاده ای نباشیم؛ اما در افغانستان کشتار و نابودی به امری عادی بدل گردیده و از شدت تکرار آن، هیچگاهی توجه رسانه ها و افکار عمومی به حوادث مرگبار و کشتار جلب نمی گردد. همین امر سبب شده که حکومت به امر مراقبت از جان مردم و از بین بردن عوامل حوادث مرگبار کمتر توجه کرده و این چنین روند منحوس کشتار مردم افغانستان و تلفات جاده ای ادامه یابد.

دلایل اصلی این گونه واقعات و حوادث نیز روشن است. بی احتیاطی رانندگان، مشکلات تخنیکی و انجنیری درساخت سرک ها، و عدم کنترل جدی دولت بر رفت و آمد وسایط نقلیه کوچک و بزرگ از عمده ترین دلایل این گونه حوادث دانسته می شود. بی احتیاطی رانندگان، خصوصا در وسایط مسافربری کلان، یکی از مرگبار ترین عامل افزایش تلفات و رخدادهای مرگبار این چنینی می باشد. اغلب رانندگان وسایط مسافربری اندک ترین ملاحظه ای در برابر جان مسافران نداشته و بارها مشاهده شده است که کسانی برسر فرمان وسایط مسافربری می نشینند که معتاد به مواد مخدر بوده و در هنگام رانندگی نیز از مواد مخدر استفاده می نمایند.

از سوی دیگر اغلب این رانندگان، خصوصا رانندگان وسایط 303 در مسیر راه ها، با همدیگر مسابقه تیز رانی براه انداخته و هیچگونه قوانین ترافیکی و مقررات جاده را رعایت نمی کنند. این رانندگان نه تنها حیات و زندگی مسافرین خود را در نظر ندارند، بلکه اندک ترین ملاحظه ای نسبت به سایر عابرین نیز ندارند. موتر های 303 بزرگترین عامل حادثات ترافیکی در شاهراه ها بوده و بی توجهی رانندگان همواره به مرگ و زخمی شدن مردم بی گناه می انجامد. مساله مهم دیگر در این میان، عدم توجه دولت بر شرکت های مسافربری خصوصی است.  

دولت هیچگونه کنترلی براین شرکت ها نداشته و فعالیت ها و رفت و آمد موتر های این شرکت ها هیچگاهی تحت نظر پولیس و قانون ترافیک نمی باشد. شرکت های بزرگ ترانسپورتی که در مسیر شاهراه های عمومی فعالیت می کنند، سلاطین بلامنازع شاهراه ها بوده و نه تنها که به مقررات جاده ای و قانونی احترام نمی گذارند بلکه اندک ترین توجهی به جان و زندگی مسافرین و عابرین جاده نیز ندارند.  

افزون برآن این رانندگان هیچگاهی به مسئولیت های مدنی ناشی از خسارات حوادث ترافیکی تن نمی دهند. از همه خطرناک تر این که بیشترین رانندگان معتاد به مواد مخدر بوده و اغلب در حالت مستی رانندگی می کنند. بنابراین دولت باید کنترل خود براین شرکت ها را جدی ساخته و فعالیت های آنان را قاعده مند و مسئولیت پذیر نماید در غیر آن روزانه ده ها تن در نتیجه بی احتیاطی ها و خودسری های این شرکت ها جان خواهند داد.

دیدگاه شما