صاحب امتیاز: داکتر حسین یاسا

مدیر مسوول: محمد رضا هویدا

چهارشنبه ۲۹ جدی ۱۳۹۵

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

لزوم بازنگری در استراتژی جنگ با تروریسم

-

مبارزه با تروریسم در افغانستان شاید یکی از جنگ های بی مانند در دنیا باشد. روش، استراتژی ها، تاکتیک ها، دامنه و محیط جنگی و ساختار طرفین جنگ با هیچ یک از جنگ ها و منازعات جاری در دنیا مشابهت ندارد. در طول سیزده سال جنگ و گریز با "مخالفین مسلح دولت افغانستان" هنوز هم دشمن واقعا تعریف نشده و ساحه و قلمرو جنگ تفکیک ناشده است. مخالفین مسلح دولت از تهاجم های مسلحانه بر مواضع نیروهای امنیتی افغانستان گرفته، تا عملیات های انتحاری، ماین گذاری های کنار جاده، اختطاف، تخریب و دهشت افگنی و تبلیغات منفی از همه کار می گیرند؛ اما عملیات های انتحاری و بمب گذاری های کنار جاده بیش از هر تاکتیک دیگر در این نبرد کاربرد و موثریت داشته است.

در جنگ های فرسایشی از آنجاییکه دشمن توانایی جنگ رو در و مقابله نظامی جبهه ای را ندارد، اکثرا از طریق شبکه ها و هسته های مخفی در درون جامعه به پیش برده می شود. شبکه ها و هسته هایی که تیم های عملیاتی را در عملیات های مخفی بسیج، هدایت و سازماندهی می کنند، مهمترین نقش را در پیشبرد جنگ و خشونت دارد. از آنجاییکه جنگجویان در جنگ های فرسایشی امید پیروزی در جنگ رویاروی را ندارند، از این اینگونه هسته ها و شبکه های مخفی برای خسته کردن حریف به عنوان یک استراتژی استفاده می کنند. و راه مقابله با آن نیز تخریب و از بین بردن این شبکه ها و هسته های عملیاتی می باشد.

در افغانستان نیز تروریستان و مخالفین مسلح دولت از همین شیوه استفاده می نمایند. طالبان از ارتش و ماشین جنگی نیرومندی که بتواند در برابر نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان ناتو دوام بیاورد، برخوردار نمی باشند لذا ناگزیر به استراتژي جنگ های فرسایشی پناه آورده است. در حال حاضر بخش اصلی جنگ و خشونت با دولت و جامعه جهانی را صدها شبکه و هسته عملیاتی آنها به پیش می برند که در نقاط مختلف افغانستان به شکل پنهان فعالیت می کنند. متاسفانه نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان ناتو تاکنون در برابر این استراتژی تروریستان چندان فعال و سنجیده عمل نکرده اند.

آنها بیشتر وقت و توان خود را به جنگجویانی متمرکز کرده اند که در برخی از کوه ها و قریه جات افغانستان حضور داشته و به جنگ های پراکنده با نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان ناتو مصروف می باشند. در حالیکه میزان صدمه زدن، تخریب، کشتار و تهدید هسته ها و شبکه های انتحاری و تروریستی آنها در میان مردم، به مراتب از چند جنگجوی پابرهنه صحرایی بیشتر می باشد.

تمام عملیات های انتحاری و یورش های مسلحانه بر تاسیسات دولتی و خارجی در طول ده سال گذشته از سوی همین هسته ها سازماندهی و اجرا شده و بیشترین تلفات نظامی و غیر نظامی را همین ها بر مردم تحمیل کرده است. بنابراین حکومت افغانستان باید به آنها به عنوان منبع اصلی تهدید نگاه کرده و عملیات های خود را بر پایگاه ها و پناهگاه های آنها متمرکز کنند. متاسفانه دولت افغانستان در برابر این هسته ها با سستی و اغماض رفتار کرده است. بارها عوامل این هسته ها دستگیر شده، اما از سوی حکومت به پیشواز صلح و مصالحه آزاد شده اند و نیز برنامه جدی برای مهار و دست گیری سازماندگان و تخریب شبکه های ساحوی حلقه جنگ و ترور ایجاد و بکار انداخته نشده است.

دیدگاه شما