صاحب امتیاز: داکتر حسین یاسا

مدیر مسوول: محمد رضا هویدا

یکشنبه ۳ دلو ۱۳۹۵

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

جمعیت رو به کاهش هندو و سیک های افغانستان

-

جمعیت رو به کاهش هندو و سیک های افغانستان

ساختمان عبادتگاه هندوها در حوالي سرک آسمايي کابل يک ساختمان ساده است به سختي مي شود از ساير خانه ها تشخيص داد، ظاهرا پشت يک منطقه تقريبا کم رفت و آمد و بي زرق و برق مخفي شده است اما آن سوتر آن مسجدي با معماري پيچيده و زيبايش خودنمايي مي کند. شب ها صداي اذان مسجد با صداي دعايي که از دهليز معبد هندو ها بلند مي شود در هم مي آميزد. چندين زن ميانسال با لباس هاي زيبا از داخل اتاق هاي معبد مي گذرند دعا مي خوانند و شمع روشن مي کنند. هفت اتاق به صورت دايره وار ساخته شده و داخل هر اتاق تنديس خدايان قرار دارد، يک دهليز که باقالين ايراني فرش شده است ديکوراسيون آن زيبا و قيمتي است اين دهليز براي دعاي جماعت است. مردان از زنان جداگانه مراسم را به جاي مي آورند. همچنين يک دهليز و يک آشپزخانه عمومي جدا براي مردان و زنان در داخل معبد قرار دارد. رامنث 25 ساله توضيح مي دهد که اين به خاطر فرهنگ هندوهاي افغان هست که اکثرا در مناطق پشتون زندگي مي کردند.  در طول سالها، مذهب هندو که پيروان آنان در بين پشتون ها زندگي ميکردند نجات يافت و رونق پيدا کرد و باعث شده که شيوه هاي مختلفي از آداب و رسوم در بين هندوها رواج پيدا کند. رامنث ميگويد اگر همين طور بالا بروي به يک معبد کوچک ديگري  شيراولي ميرسي. اشاره او به الهه هندو دوگرو است اين الهه ها چندين نام دارند. رامنث که در جمع مرداني در يک اتاق براي چاي خوردن جمع شدند مي گويد پشينيان مي گويد قديم ها از پاي يکي از اين خدايان در کابل شير روان بوده به همين خاطر آن منطقه را جوي شير مي نامند. البته اين گفته قديميان است چقدر واقعيت دارد نمي دانيم. تاريخ افغانستان از اين حکايت ها  و روايت هاي در باره جامعه هندو ها و سيک ها که قرن ها خود را متعلق به اين آب و خاک مي دانند پر است. راويل سينگ يک افغان فعال مدني مي گويد در جلال آباد در شرق کابل يک مکان بسيار مقدسي براي هندوها است هندوها به اين عقيده هستند که در قرن 15 گورو نانک از اين منطقه بازديد کرده است. اين نشان مي دهد که هندوها در اين منطقه زندگي  ميکردند. اما طبق گفته هاي جامعه شناسان جمعيت اقليت هندو و سيک افغانستان در طول چندين دهه گذشته رو به کاهش گذاشته است. احسان شايگان محقق افغان که در سازمان تحقيقات و مطالعات اقليت هاي مذهبي در کابل کار مي کند، مي گويد اگر به اطلاعات وشواهدي از سال هاي 1970 تا بحال نگريسته شود خواهيد ديد که جمعيت هندو و سيک افغانستان خيلي به سرعت کاهش يافته است. در دهه هفتاد جمعيت آنها به 700,000 مي رسيد اما اکنون به کمتر از 7000 نفر رسيده است. به علت ادامه جنگ ها سرشماري دقيقي در اين مورد وجود ندارد اما هندو ها و سيک ها خودشان حدس مي زنند که جمعيت آنها تا امروز کمتر از چند هزار است. سينگ مي گويد به طور تقريبي در حدود 3000 نفر هندو وسيک در سراسر ولايت هاي کابل ، ننگرهار و غزني پراکنده اند. در سال 1992 يک کتله بزرگي را در حدود 220,000 تشکيل مي داد اين تعداد تا قبل از شروع جنگ داخلي هم بود اما مشکل ما از زمان آغاز جنگ داخلي شروع شد. طبق گفته سينگ در طول دوره مجاهدين و جنگ داخلي در اوايل دهه 90 بعد از سقوط شوروي وضعيت اقليت هاي مذهبي در بدترين شرايط قرار داشت. سينگ اضافه کرد ما مورد آزار و اذيت قرار مي گرفتيم، زمين هاي مان را بزور از ما گرفتند، تعقيب مان مي کردند ، به خاطر کوچکترين اعمال ديني، ما را مي کشتند. گروگان گيري هندو و سيک در زمان مجاهدين رايج شده بود. بسياري از هندو و سيک هاي که با الجزيره صحبت کردند تاييد نمودند که در زمان طالبان که گروه خشن و متعصب بودند احساس امنيت بيشتري نسبت به دوره مجاهدين داشتند. در دوره طالبان از ما خواسته شده بود که با يک دست بند زرد خود را در بيرون مشخص نماييم که هندو وسيک هستيم اما آنها ما را به حال خودمان گذاشته بود و کاري به ما نداشت. بعد از حمله سال2001 امريکا بسياري از هندو وسيک هاي که کشور را ترک کرده بودند بازگشتند از جمله سينگ ورامنث که دوره کوتاه مدتي را در هند و پاکستان  با خانواده هايشان سپري کردند. امارنث برادر بزرگ رامنث به زبان پشتو گفت در اوايل حکومت کرزي ما دوران بسيار خوبي داشتيم. اما بعد از اينکه حامد کرزي به قدرت رسيد و گروه هاي مجاهدين در قدرت سهم گرفتند اوضاع رو وخامت گذاشت. سينگ مي گويد آزار و اذيت دوباره شروع شد، چندين تن از جنگ سالاران کوچک و بزرگ به زور زمين هاي که متعلق به هندوها و سيک ها بودند را از آنها گرفتند. رامنث مي گويد زندگي آنها با تهديد ها وخطرها روبرو شد ، خيلي ها مجبور شدند دوباره وطن شان را ترک کنند ،در حدود صد فاميل در خوست زندگي مي کردند اما به دليل جنگ آنها يا به هند رفتند يا به کابل آمدند، رامنث در سال 2009 خانواده اش را از خوست خارج کرده وبه دهلي درهند برده است اما خودش در کابل به کارش ادامه مي دهد. او گفت امروزهيچ هندوي در خوست نيست.

عليرغم ادامه خشونت ها در کشور آزار و اذيت مذهبي همچنان به قوت خود باقي است و آنها را  مجبور مي کند که کشور را ترک کنند. درمعبد مرد ديگري گفت معبد ما تابحال مورد تهديد قرار نگرفته ما مراسم مان را در کمال آرامش برگزار مي کنيم. ما به هيچ کسي آسيب نمي رسانيم چرا کسي به ما آسيب برساند. وضع امنيت براي همه خراب است فرقي نمي کند هندو باشي يا مسلمان وقتي صبح خانه را ترک مي کني معلوم نيست شب زنده خانه بر ميگردي يا نه .  در29  دسامبر 2016  يک افغان سيک به نام نيرموهانسينگ توسط يک مرد مسلح در کندز کشته شد. کندز چندين بار مورد حمله طالبان قرار گرفته است. هندو و سيک هاي افغان از نرندا مودي نخست وزيرهند درخواست کرده اند که هندو و سيک هاي که درافغانستان باقي مانده اند را نجات دهند آنها از نخست وزير خواستند به آنها درهند پناه دهند.
طبق گزارش کميسارياي عالي پناهندگان، افغانستان بعد از سوريه دومين جمعيت بزرگ از پناهندگان را تشکيل مي دهند. طالبان مناطق بيشتري را پس از 15 سال به تصرف خود در آوردند. حتي داعش و گروه هاي اسلامگراي افراطي نيز در برخي از مناطق ريشه دوانده است.  هر چند عليرغم بي ميلي رامنث به قبول اين واقعيت، شايگان اصرار دارد هندوهاي افغانستان به خاطر تبعيض مذهبي و محروميت هاي اجتماعي افغانستان را ترک مي کنند. حوادث تبعيض سيستماتيک نهاد ها درسر خط خبرهاي محلي قرار گرفته است، و خيلي از مواردي پنهان مانده و گزارش نمي شود. سينگ مي گويد تحمل پذيري جامعه ما کم است . ما نميتوانيم اعتقادات مان را آزادانه بگوييم. فرزندان ما به خاطر اذيت و آزار نمي توانند به مکتب بروند. ما حتي نمي توانيم طبق اعتقادات مان مرده هاي مان را بسوزانيم مردم ما را با سنگ ميزنند. در سال2012  مکاني براي سوزاندن مرده گان مان توسط افراد زورمند مسلح غصب شد ، مردم مانع برگزاري مراسم مان شدند. در طول سال ها جنگ و درگيري هاي داخلي اقليت ها در افغانستان مجبور به ترک وطن شدند جايي که حتي نهاد هاي بين المللي و محلي نتوانستند وضعيت اسف بار اين اقليت ها را کاهش دهند. کمال سادات وزير فرهنگ و اطلاعات افغانستان تاييد مي کند که برخورد با اقليت ها در افغانستان ناعادلانه است اما مي گويد دولت در زمينه رسيدگي به اين موضوعات قدم هاي برداشته است. کمال سادات به الجزيره گفت براستي رفتار با برادران هندو و سيک درد آور است، آنها بخشي از تاريخ وجامعه ما هستند. ما براي بهبود وضعيت تلاش مي کنيم. و دولت در مورد زمين هاي که گفته مي شود از هندو ها و سيک ها غصب شده است برنامه هاي روي دست گرفته است. شايگان مي گويد با اينحال اين مسئله در ادارات  و سيستم ناکارامد دولت ازسال 2001 مطرح شده است. نتيجه اي به بار نياورده است. پيشنويس قانون اساسي جديد ما درحال آماده شدن است و از بهترين مدل هاي قانون اساسي جهان الگو گرفته شده است هر چند ناکافي است هنوز مشکلاتي درمورد دموکراسي دارد که بايد برطرف شود مثلا در ماده 62  قانون اساسي مي گويد افراد غيرمسلمان نميتوانند رييس جمهور شود. شايگان مي گويد اين قانون نقايص خود را دارد ، در اين قانون اساسي همه افغان ها دربرابر قانون با هم برابرند اما در ماده 62 خودش را نقض مي کند. علاوه بر آن دادگاه هاي افغانستان مطابق قوانين اسلام عمل مي کند که مناسب اقليت ها نمي باشد وقتي دادگاه مي رويم در همان زمان مي پرسند که آيا واقعا افغان هستيم آيا غير مسلمان نمي تواند افغان باشد؟ 
عليرغم تبعيضات، هندو ها و سيک هاي افغان به هويت ملي شان يعني افغان شناخته مي شوند. رامنث در پاسخ به سوال در مورد هويت اش ميگويد البته که ما افغان هستيم، افغانستان سرزمين من است، سرزمين نياکان ما است ما به خاک خود افغانستان وفادار هستيم. اما اگر جان ما در خطر باشد و خانواده هاي مان تهديد شوند مجبور هستيم که وطن را ترک کنيم.  در معبد هندوها مردان دور هم جمع شدند و غذايي درست کردند  در کنار شمعي که روشن نمودند چاي همراه کشمش و ميوه خشک مينوشند. آنها در باره آينده افغانستان کشوري که عميقا آن را دوست دارند صحبت مي کنند. پيرمردي در اين جمع مي گويد فرزندانم در دهلي هستند نمي خواهم آنها فعلا برگردند هر وقت اوضاع بهتر شد آنها برخواهند گشت، همگي گفتند هر چه خواست خدا باشد.

دیدگاه شما