صاحب امتیاز: داکتر حسین یاسا

مدیر مسوول: محمد رضا هویدا

چهارشنبه ۲۹ جدی ۱۳۹۵

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

پنج سوالی که ترامپ در باره افغانستان با آن روبرو است

-

پنج سوالی که ترامپ در باره افغانستان با آن روبرو است

يکي از موارد آزار دهنده در کمپين هاي انتخابات رياست جمهوري 2016 امريکا در کنار مسايلي چون دروغ و فريبکاري هاي زننده که در طول 18 ماه کانديداتورها عليه يکديگر مي کردند اين بود، که هيچ کدام از آنها قاطعانه و يا با جزييات وضعيت نيروهاي امريکايي در افغانستان را بيان نمي کردند. اگر افغانستان بطور مثال در صفحه رادار امريکايي ها ظاهر شود و رييس جهمور امريکا بلافاصله بداند که کجا و چطوري چند صد تن از نيروهايش را براي کمک به نيروهاي امنيتي افغان بفرستد قابل درک است، اما وقتي افغانستان هرگز در رادار امريکايي ها ظاهر نشود چه بايد کرد، امريکايي ها وقتي کلمات مانند باتلاق و يا بن بست درباره افغانستان مي شنوند، سرنوشت آن را مانند کشور عراق تصور مي کنند. در طول پانزده سال گذشته ايالات متحده صدها ميليارد دالر را به افغانستان اختصاص داده است، هزاران امريکايي به هدف سرکوب شورشيان طالب، شکست القاعده و گروه هاي اسلام گراي افراطي، آموزش نيروهاي امنيتي افغان و ايجاد دولت مرکزي در کابل، جان خود را از دست دادند. تا امروز اواسط دسامبر سال 2016 ، تعداد سربازان امريکايي که کشته شدند به 2392 تن مي رسد، ده ها هزار نفر مجروح و نزديک 70 ميليارد دالر مصرف شده تا نيروهاي اردو و پليس افغان بتواند در مقابل تهديدهاي مختلف شورشيان از خودشان دفاع کنند. کمتر از يک ماه ديگر دونالد ترامپ سوگند رياست جمهوري را انجام خواهد داد، زمان آن رسيده که به مشاوران امنيت ملي خود در تيم انتقالي دستور دهد با استفاده از اطلاعات و افراد حرفه اي در امور امنيت ملي که قبلا در دولت کار مي کرده بررسي جامع و سازماني را درباره سياست امريکا در قبال افغانستان را به انجام برساند. در اينجا پنج سوال براي اداره ترامپ پيش خواهد آمد که با اين جنگ طولاني چه کار بايد کرد.
سوال اول : تا چه مدتي امريکا در افغانستان بماند؟ افغانستان طولاني ترين جنگ در تاريخ امريکاست. جنگ داخلي امريکا چهار سال طول کشيد، جنگ جهاني دوم چهار سال، جنگ ويتنام تقريبا هشت سال، جنگ خليج در حدود سه ماه و بعدتر از آن جنگ عراق کمتر از نه سال طول کشيد. اگر جنگ 15 ساله افغانستان را که هنوز ادامه دارد  با اين جنگ ها مقايسه کنيم به آساني خواهيم فهميد که چرا نيمي از مردم امريکا (مطابق گزارش گالوپ پل در سال 2012) خواهان خروج سربازان امريکايي از اين کشور سريعتر از آنچه اوباما انتظار داشت مي باشد. جنرال هاي امريکايي و ناتو که مسئوليت رهبري اين جنگ را بر عهده دارند قويا با تعيين جدول زماني براي خروج سربازان مخالف هستند. در واقع به تعدادي از جنرال ها که مدتي مسئول اداره عمليات هاي نظامي در افغانستان بودند به شمول جنرال ديويد پترائوس و جان آلن دستور داده شده بود که سربازان را مطابق جدول زماني از افغانستان خارج کنند که آنها به اين باور بودند که خروج سريع در شرايط فعلي درست نيست و باعث تقويت روحيه طالبان مي گردد.  هنوز مقامات امريکايي که در افغانستان هستند از خودشان مي پرسند که چه مدت خواهيم ماند و تا چه وقت ميتوانيم درجنگي که به بن بست رسيده است بمانيم. دونالد ترامپ در طول کمپين هاي انتخاباتي اش ملت سازي توسط امريکا را نکوهش کرد.
سوال دوم: اينکه تاکي کنگره امريکا براي افغانستان چک پول مي نويسد.
طبق گزارش سيگار کنگره امريکا بيش از 115 ميليارد دالر از سال 2002 به بعد به افغانستان کمک کرده است. بيش از 50 ميليارد دالر از سال 2009 تا کنون صرف اردو و پليس شده است.  موجي از دالرها به کشور فقير و فاسدي که هيچگونه تجربه در اداره آن پول ها نداشت. کنگره 4.2 ميليارد دالر ديگر را هم براي کمک به نيروهاي امنيتي به تصويب رسانده است و اوباما اداره ترامپ را ترغيب کرده است که  تا سال 2020 در همين سطح افغانستان را کمک مالي نمايد. کمک هاي متحدين امريکا ناتو در مقايسه با امريکا کمتر است، در کنفرانس اخير تابستان امسال کشورهاي عضو ناتو موافقت کردند سالانه بين 800 تا 900 ميليون دالر ازسال 2018 تا 2020 به افغانستان کمک کنند. به عبارت ديگر اعضاي ناتو به مقدار 21 فيصد کمک هاي امريکا در افغانستان به اين کشور کمک مي کند، آيا اين مقدار سهم گرفتن در مقايسه با امريکا عادلانه است؟
سوال سوم : آيا بن بست بهترين گزينه امريکا در افغانستان است؟
از زماني که سيگار شروع به پيگيري اوضاع نموده است اردو وپليس افغانستان سخت ترين جنگ ها را با شورشيان داشته است. در هشت ماه اول امسال 5500 سرباز کشته شدند و تقريبا ده هزار نفر مجروح شدند. عليرغم کوشش هاي امريکا تعداد پوسته هاي پليس گسترش پيدا کرده است، امريکاييها معتقد است اين پوسته ها کارايي چنداني ندارد و طالبان آسانتر مي توانند بر اين پوسته ها حمله کنند آنها به اين باورند که پوسته هاي سيار و در حال رفت و آمد بهتراست. مناطق تحت کنترل دولت در ماه مي امسال 65.6 فيصد بود در ماه آگست به 63.4 فيصد کاهش يافت.
ترامپ دوست دارد برنده باشد، دور از انتظار نخواهد بود وقتي به کاخ سفيد قدم بگذارد از خزانه دولت و جنرال هاي خود  در پنتاگون بپرسد که چرا واشنگتن خروارها پول را براي مشکلي که به بن بست رسيده است به مصرف برساند. آيا چهار ميليارد دالر در سال براي مصرف در حکومتي که به همين وضعيت ادامه بدهد سود خوبي براي امريکا خواهد داشت؟
سوال چهارم آيا خلبانان و سربازان صلاحيت هاي بيشتري خواهند داشت؟
سال گذشته رييس جمهور اوباما به نيروهاي ويژه علميات ها، خلبانان و مشاورين  امريکايي براي تعقيب مخالفين دولت آزادي عمل بيشتري داد. در حاليکه در گذشته آنها فقط اجازه داشتند که هنگامي  که نيروهاي افغان مورد حمله قرار مي گرفتند و يا آنها براي دفاع از خود دست به اقدام بزنند، اما در حال حاضر نيروهاي هوايي امريکا مي تواند پيش دستي نموده و به تجسس طالبان برايند در صورت مشاهده هرگونه حرکات تهديد آميز و يا حمله بر نيروهاي افغان آنها را بمباران نمايند. رييس جمهور ترامپ مي تواند سطح صلاحيت اين نيروها را در همين وضعيت نگه دارد يا ممکن است اودستور دهد که حملات هوايي بيشتر گردد چرا که حملات هوايي مي تواند به نيروهاي افغان روي زمين کمک کند که طالبان را از مراکز شهرهايي مانند هلمند و کندز که امسال  تهديد شده بود دور نمايد. البته اين کمک هوايي امريکا باعث مي شود که نيروهاي افغان به حملات هوايي امريکا وابسته گردد، اگر امريکا بخواهد که نيروهاي افغان از لحاظ نيروهاي هوايي به خود متکي گردداين خوشايند امريکا نخواهد بود.
سوال پنجم : آيا سيگار به کار خود ادامه دهد؟
ترامپ در کمپين هاي خود گفته بود که از مصارف بيهوده جلوگيري شود و قروض امريکا کاهش يابد و پول هاي ذخيره شده صرف کارهاي مهمتري شود. سيگار يک اداره اي است که براي مقامات امريکا گزارش هاي با ارزشي تهيه کرده است، اين گزارش ها حتي براي عموم مردم با ارزش بوده و کارش را بسيار عالي انجام داده است. از وقتي که اين اداره در سال 2008 ايجاد شد مجموع 327 ميليون دالر را مصرف نموده است. اين اداره توسط کنگره امريکا ايجاد شده و بستن آن هم به کنگره امريکا مربوط است. قبل از اينکه ترامپ به فکر بستن سيگار باشد بايد بداند که تعدادي از کارها و پروژه هاي بازسازي افغانستان از ديد عموم پنهان گذاشته شده که اين مورد، از وظايف سيگار و جان ساپکو و تيمش نبوده است.  بحث بزرگ اداره ترامپ اين خواهد بود، که آيا اهداف امريکا در افغانستان، کشوري که با همسايگانش در صلح به سر ببرد، و يک حکومت دموکراتيک با اقتصاد نسبتا خوب و سياست که دلخواه مردم باشد و در سراسر کشور امنيت برقرار باشد امکان پذير است ؟ پنج سوال فوق بايد در هنگامي که بحث روي سياست امريکا در افغانستان مورد بازبيني است مطرح باشد اميدواريم اين بررسي زودتر انجام شود نه بعدتر.

دیدگاه شما