صاحب امتیاز: محمد رضا هویدا

مدیر مسوول: محمد هدایت

سر دبیر: حفیظ الله زکی

دوشنبه ۶ جوزا ۱۳۹۸

دانلود صفحات امروز روزنامه: 1 2 3 4 5 6 7 8

جنگ و خلق جنگ

 جنگ و خلق جنگ

جنگ و خلق جنگ مصداق روشن خشونت و بحران است. خشونت در همه اشکالش منفورترین پدیده روانی و اجتماعی می باشد. در این میان پدیده «جنگ و خلق جنگ» در عین زیبایی و جذابیت، زیانبار و نفرت آور خاص و عام است تا چه رسد در نگاه و نظر نخبگان و دلسوزان زندگی جامعه بشری.
فروریزی برجهای دوقلوی مرکزتجارتی جهانی نیویورک در یازدهم سپتامبر 2001  که نزدیک به 3000 نفر جان خودرا از دست دادند نوعی از برنامه «جنگ و خلق جنگ» بود؛ وآغاز تغییرات بنیادی در مناسبات جهان شرق و غرب. زیرا در این سازوکار، جهان به دو قطب دوست و یا دشمن در قالب مبارزه و یا جانب داری از «تروریسم» تقسیم گردید و گفتمان جدی جهانی «تروریسم» وخطر «ترویسم» را پدیدآورد و به دنبال آن قوای ائتلاف بین المللی با نقش آفرینی ایالات متحده آمریکا، نظام طالبان را در پیوندی با القاعده در شمار «تروریسم» وجریانهای افراطی و خطرناک قرار داده، به سرعت آن را درهمکوبید و افغانستان وارد بحران تازه ای گردید. «خشونت سازی» در مقیاس وسیعی زیربناهای اقتصادی و امنیتی کشور را ویران کرد. پدیده «جنگ و خلق جنگ» وارد لایه های پیچیده تری گردید،  به گونهای که هم اکنون پرونده آن حتی در گفتمان پروسه صلح خاتمه ناپذیر تلقی میگردد.
همچنین بحران و خشونتهای  خونین در حوادث «سوریه»، «عراق» و «یمن» با ظهور «داعش» و نیز گسترش خشونتهای فزاینده در«لبنان»، «نواحی فلسطین» و سازمانیافتن عملیات انتحارکنندگان در کنار و گوشه جهان، با حملات انتحاری به اماکن دولتی و مذهبی در قالب گفتمان «جنگ و خلق جنگ» پدید آمد. ولی این گفتمان اکنون با خروج یک جانبه آمریکا از برنامه توافق هسته ایران در 8 ماه می 2018 و از سرگیری تحریم و اعمال فشار بر ایران، قراردادن بخشی از نیروهای نظامی آن را  در شمار تروریستها، و نیز تهدید و ضرب الاجل 60 روزه ایران به کشورهای امضاء کننده «برجام» مبنی برکاهش بعضی از تعهدات خود، نگرانیهای جدی را وارد گفتمان «جنگ و خلق جنگ» کرده است و وزاری خارجه بریتانیا، فرانسه، و آلمان با ابراز نگرانی، جلسه اضطراری تشکیل دادند و اعزام ناو هواپیمابر «آبراهاملینکلن» با ظرفیت حمل دهها طیاره بمب افکن و هزاران پرسنل به خلیج فارس احتمال رخداد  جنگ خونین را تشدید کرده است. هرچند آمریکا از مواجهه نظامی می پرهیزد، وترامپ درمورد این سوال که آیا خطر رویارویی نظامی با ایران وجود دارد گفته است: «می شود گفت این احتمال همیشه هست، ولی امیدوارم چنین چیزی روی ندهد». ولی فرمانده سپاه پاسداران در جلسه غیرعلنی در 22 ماه ثور 1398  به نمایندگان مجلس گفت : جمهوری اسلامی ایران آمادگی برای جنگ را دارد، حضور نظامی آمریکا اگر در گذشته تهدید بود، ولیامروز یک فرصت است. تحلیل راهبردین نشان می دهد، آنها فقط فضای روانی جنگرا به راه انداخته است.
ولی به دنبال تنشهای جدید در«گفتمان جنگ وخلق جنگ» رجزخوانی ها لحن خطرناکی بهخود گرفته وترامپ در ارتباط با عملیات خرابکارانه علیه چندین کشتیتجارتی در نزدیکی تنگه هرمز به ایران هشدار داده که اگر مرتکب خطایی بشود، متحمل رنج های زیادی خواهدشد. دربرابر این هشدارها، اگرحمله-ای رخ دهد، دفاع حق طبیعی است و ایران چاره ای جز آن را نخواهدداشت.
در هرصورت تا هنوز پایان پدیده گفتمان «جنگ وخلق جنگ» همچنین در هالهای از ابهام قرار دارد، ولی روشن است که هرجنگی فاجعه بزرگانسانی وویرانی طرف های درگیر را درپی دارد، صلح و همزیستیجهانی را با خطر مواجه می سازد. تجربه جنگ ها درگذشته و امروز نشان داده که لاجرم پایان هر جنگی بایست گفتگو و صلح باشد. خرد انسانی حکم میکند که «جنگ سازان» دنیای امروز با استفاده از هوش و خرد و مصلحت، از بروز یک رخداد خونین  جلوگیری کند.
حضور ناوهای جنگی آمریکا در خاورمیانه  گفتمان «جنگ و خلق جنگ» را وارد فاز جدیدی نموده و نگرانی های جدی را در میان سران کشورها به خصوص اروپایی ها به وجود آورده است.